Pocisk rakietowy kierowany R-23. 2020r.

Data publikacji: 2020-10-15
|
Ostatnia zmiana: 2020-10-15
|
Kategoria: Nawigacja
Facebook
Twitter

Kraków 2020-10-15

Pocisk rakietowy R-23

MiG-23 MF nb 148 z pocisk rakietowy R-23R. 2012 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
MiG-23 MF nb 148 z pocisk rakietowy R-23R. 2012 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Pocisk rakietowy R-23T. 2019 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Pocisk rakietowy R-23T. 2019 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Wyrzutnia APU-23M dla pocisków R-23 na samolocie MiG-23 MF nb 120. 2009 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Wyrzutnia APU-23M dla pocisków R-23 na samolocie MiG-23 MF nb 120. 2009 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

MiG-23 MF nb 457 z pociskiem R-23R. 2018 rok. Zdjęcie MLP
MiG-23 MF nb 457 z pociskiem R-23R. 2018 rok. Zdjęcie MLP

Historia pocisku R-23.

W 1965 roku, CCCP nie dysponował pociskiem kierowanym rakietowym klasy powietrze-powietrze średniego zasięgu. Pocisk przewidywano jako główne uzbrojenie nowo opracowywanego samolotu MiG-23. Nowy pocisk ogólnie miał odpowiadać Amerykańskiemu pociskowi AIM-7 Sparrow. Zadanie zbudowania takiego pocisku powierzono biuru konstrukcyjnemu GosMKB (OKB) Wympieł, po rosyjsku ГосМКБ Вымпел. Pocisk otrzymał oznaczenie fabryczne K-23 i wojskowe R-23. Przeznaczeniem pocisku było zwalczanie bombowców wroga, które leciały wyżej niż ich nosiciel, nawet na pułapie 25 000 m. Rosjanie obawiali się, że USA wprowadzi do uzbrojenia bombowce XB-70 Valkyrie, dlatego była istotna także prędkość pocisku ponad 3 Ma.

Już na początku zdecydowano, że pocisk powstanie w dwóch wersjach, naprowadzany radiowo i termicznie. A to dlatego, że nie udało się stworzyć skutecznego systemu kierowania pocisku typu radiowo-termicznego.

Pierwsze odpalenia pocisku miały miejsce w 1967 roku, a w styczniu 1974 roku, pocisk został wprowadzony do uzbrojenia pod nazwą R-23T, w wersji z naprowadzaniem termicznym i R-23R, naprowadzanej półaktywnym systemem radarowym. Pocisk był używany do 1997 roku.

Poza sposobem naprowadzania oba pociski są identyczne, z takim samym silnikiem rakietowym i prętową głowicą bojową o promieniu rażenia 8 m. Maksymalny zasięg skuteczny pocisku R-23R wynosił około 14 km, przy odpalaniu z niskiego i 25 km z wysokiego pułapu. Natomiast wersja z naprowadzaniem termicznym R-23T, ma zasięg około 11 km. Minimalny zasięg odpalenia pocisku wynosi 500 m.

Opis pocisku R-23.

Pocisk R-23 jest bronią średniego zasięgu, klasy powietrze-powietrze. Długość pocisku R-23T wynosi 4,20 m. Długość pocisku R-23R wynosi 4,50 m. Średnica 0,22 m. Rozpiętość skrzydeł 1,00 m. Prędkość maksymalna 3 Ma (3 672 km/h). Masa pocisku R-23T wynosi 215 kg. Masa pocisku R-23R wynosi 225 kg. Masa głowicy bojowej 25 kg. Minimalna odległość odpalenia do celu wynosi 500 m. Zasięg maksymalny 45 000 m.

Pociski rakietowe R-23 w Polsce.

W 1979 roku, pociski rakietowe R-23T i R-23R trafiły do Polski razem z samolotami MiG-23 MF. Pociski rakietowe R-23R, R-23T były przenoszone na wyrzutniach APU-23 M, tylko na zaczepach pod skrzydłami, przy kadłubie. Tak więc, samolot mógł przenosić dwa pociski typu R-23.

Opracował Karol Placha Hetman