WSK Mielec Lim-5, Lim-5 P 1956r. - Historia

Kategoria: Samoloty Ostatnia zmiana: Luty 2020 Historia Konstrukcja Zestawienie

Kraków 2007-05-01

140 Rozdział 1956-05-25

WSK Mielec MiG-17 PF, Lim-5, Lim-5 P

Polska

Samolot myśliwski.

Lim-5 nb 408. 2012 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Lim-5 nb 408. 2012 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Lim-5 nb 1414. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Lim-5 nb 1414. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Lim-5 nb 1414. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Lim-5 nb 1414. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Lim-5 nb 1414. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Lim-5 nb 1414. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Lim-5 nb 1414. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Lim-5 nb 1414. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Historia zakupu MiG-17. 1955 rok.

Ledwo opanowano sytuację polityczną kończąc krwawą wojnę w Korei, a już w połowie 50-lat, ponownie zaogniło się polityczno-militarnie w Europie. W dniu 1955-05-05 roku, w związku z ratyfikacją układów paryskich, do struktur NATO przyjęto RFN. Blok Wschodni na zwołanej konferencji w Warszawie, pod kierunkiem CCCP, powołał do życia Układ Warszawski. Jego efektem było przeorganizowanie struktur zbrojnych, a szczególnie ich zadań i podległości. Dalszym efektem było wprowadzenie nowego sprzętu. Pojawiły się śmigłowce. Ale nie tylko.

W ramach modernizacji lotnictwa myśliwskiego zakupiono w CCCP pierwszą partię 12 samolotów MiG-17 PF. Samoloty dostarczono w drugiej połowie 1955 roku. Samoloty MiG-17 P posiadały pokładowe celowniki radiolokacyjne, które zapewniały przechwycenie celów w każdych warunkach atmosferycznych. Na bazie tych samolotów na lotnisku w Bemowie (Babicach) utworzono jednostkę przechwytującą (pościgową) w ramach Układu Warszawskiego.

W 1956 roku, Polskie Lotnictwo Myśliwskie miało: 541 myśliwców, wyłącznie turboodrzutowych; MiG-15, MiG-15bis, Lim-1, Lim-2 i MiG-17 PF. W 1956 roku, kupiliśmy w CCCP, 4 samoloty MiG-17 F z których, jeden posłużył jako wzorzec do produkcji seryjnej w PZL WSK-Mielec.

Jeszcze w 1955 roku, do CCCP udała się grupa wybranych pilotów celem przeszkolenia się na nowe samoloty MiG-17 PF. W gronie tym byli między innymi piloci; kpt. Czajka, por. R Operacz, por. S Radziejowski, por S Nyc. Szkolenie odbywało się w Lipiecki i Taganrogu. Po powrocie do kraju, na lotnisku Bemowo (Babice) utworzono z tych pilotów Samodzielną Eskadrę Myśliwską. Na dowódcę wyznaczono kpt. Czajkę. Tymczasem druga grupa kilkunastu pilotów rozpoczęła przeszkalanie w Lipiecku na rocznym kursie. Byli to; S Wdowczyk, H Michałowski, S Kowal, M Polech, Czesław Tanana, Garczyński, Graczyk, Kozik, Skibicki, Lewiński, Padlewski, Czajkowski, Zieleziński. W 1956 roku, trzecia grupa 9 pilotów przeszła szkolenie w CCCP. Byli tam; W Hermaszewski, A Dobrzeniecki, T Matras, S Zaniewski.

Lim-5. 1956 rok.

W 1955 roku, zapadła decyzja o podjęciu produkcji seryjnej myśliwców MiG-17. Rosjanie początkowo wyrazili zgodę na produkcję wersji MiG-17 F, czyli bez celownika radiolokacyjnego. Na wersję z celownikiem radiolokacyjnym przyszedł czas później.

Z początkiem 1956 roku, w WSK Mielec rozpoczęto przygotowania do produkcji samolotów MiG-17 F, pod oznaczeniem Lim-5.

Pierwszy egzemplarz Lim-5 z numerem fabrycznym 1C 00-01 opuścił halę fabryczną w Mielcu w dniu 1956-05-25 roku, czyli w czasie kiedy trwała jeszcze produkcja zamówionych samolotów Lim-2. Samolot należał do partii próbnej złożonej z trzech maszyn o numerach od 1C 00-01 do 1C 00-03. Maszyn zostały poddane próbom zakładowym i wojskowym. W dniu 1956-11-28 roku, maszyny przekazano wojsku i przebazowano na lotnisko w Bemowie. Było to w pięć dni po dostarczeniu wojsku ostatniego egzemplarza myśliwca Lim-2. Pierwszy egzemplarz samolotu Lim-5 o numerach 1C 00-01 stał się samolotem dowódcy wojsk lotniczych. Po latach trafił do Dęblina jako pomoc naukowa.

Lotnisko w Bemowie (Babicach) stało się miejscem przeszkalania polskich pilotów. Kolejne samoloty trafiały z fabryki już w 1957 roku. Jeden samolot trafił do Dęblina. Także jeden do Instytutu Technicznego celem przeprowadzenia kolejnych badań w locie.

Wiosną 1957 roku, produkcja Lim-5 była już dobrze opanowana. Kolejne samoloty trafiał już do jednostek bojowych. W sumie, przez cały 1957 rok, wojsko z fabryki w Mielcu otrzymało 73 myśliwce Lim-5. Dodając do tego wcześniej sprowadzone z CCCP 4 maszyny MiG-17 F i 12 maszyn MiG-17 PF. Łącznie było 84 sztuki. Do końca 1957 roku, z taśmy montażowej w Mielcu zjechało 222 myśliwców.

Od 8.02.1957 roku do 19.04.1957 roku, próby przechodził pierwszy egzemplarz drugiej serii produkcyjnej 1C 02-01. Próby przeprowadzali piloci Z. Stręk, Z. Korab i M. Skowroński. Egzemplarz ten nie miał jeszcze radio-dalomierza SRD-1 M, z powodu opóźnień dostaw z CCCP. Samolot był także cięższy od wzorca radzieckiego o 130 kg., przypuszczalnie dlatego, że w polskim samolocie uwzględniono już zmiany, których wzorzec radziecki nie posiadał. Maszyna ta nie została przekazana wojsku tylko posłużyła jako wzorzec dla produkcji seryjnej. W marcu 1958 roku, samolot przekazano do Instytutu Lotnictwa. Na lotnisku Bemowo w Warszawie samolot przeszedł wszystkie możliwe testy. Pilotami byli mjr Antoni Parol, kpt. Józef Menet i mjr Józef Luty. Testy zakończono dopiero w grudniu 1959 roku. W późniejszym okresie na tym egzemplarzu pod środkową częścią kadłuba zamontowano aparat AFA-39, tworząc w ten sposób samolot Lim-5 R.

Produkcję samolotów Lim-5 zakończono 1960-06-30 roku, po zbudowaniu 477 sztuk, z czego 120 myśliwców z 6, 7, 8 i 9 serii dostarczono do NRD. Łącznie serii produkcyjnych było 19. Ostatni wyprodukowany w dniu 30.06.1960r. Lim-5 nosi oznaczenie 1C 19-14. Zasadnicza produkcja trwała 44 miesiące, a średnie tempo produkcji wyniosło 11 maszyn na miesiąc. Należy podkreślić dobre opanowanie produkcji samolotu przez fabrykę i dobry poziom wykonania wszystkich egzemplarzy.

Dostarczenie do jednostek nowych samolotów spowodowało rotacje maszyn. Samoloty MiG-15, MiG-15 bis, Lim-1 i Lim-2 stopniowo przesuwano do lotnictwa szturmowego. Trwało to stopniowo od 1957 roku do 1960 roku. Ostatnie dwa pułki szturmowe z Mirosławca i Inowrocławia otrzymały samoloty odrzutowe właśnie w 1960 roku. Był to koniec ery samolotów tłokowych w lotnictwie szturmowym.

Lim-5 P. 1959 rok.

Samoloty MiG-17 PF sprowadzone do Polski należały do wczesnej serii produkcyjnej. Były wyposażone w stację radiolokacyjną Izumrud RP-1. Do produkcji seryjnej wybrano jednak wzór z późniejszej serii produkcyjnej ze stacją radiolokacyjną RP-5.

Na początku 1959 roku, zakłady w Mielcu uruchomiły produkcję licencyjną samolotów MiG-17 PF, pod oznaczeniem Lim-5 P. Pierwszy egzemplarz, o numerze fabrycznym 1D-01-01, opuścił zakład 1959-01-18 roku. Po oblocie samolot skierowano do Modlina. W latach 1959-1960 zbudowano w 6 seriach produkcyjnych 129 samolotów. 40 sztuk z nich wysłano do NRD. Ostatni egzemplarz 1D 06-41 powstał 1960-12-29 roku. Zasadnicza produkcja trwała 24 miesiące, a średnie tempo produkcji wyniosło 6 maszyn na miesiąc.

Służba MiG-17 PF. 1955 rok.

Jak wspomniano wyżej, 12 samolotów MiG-17 PF, trafiło do Polski w drugiej połowie 1955 roku, na lotnisko w Bemowie. Na ich bazie utworzono Samodzielną Eskadrę Pościgową podległą bezpośrednio dowództwu Układu Warszawskiego. Eskadra etatowo funkcjonowała przy 1 PLM, który w tym czasie dysponował głównie myśliwcami typu Lim-2.

Już w 1956 roku, rozpoczęło się przebazowanie 1 PLM i Samodzielnej Eskadry na nowe lotnisko w Janowie koło Mińska Mazowieckiego.

Zastosowanie samolotów Lim-5.

Około 357 samolotów Lim-5 trafiło na uzbrojenie Polskich pułków myśliwskich do końca 1960 roku. Samolot ten stał się podstawowym myśliwcem broniącym Polskiego Nieba, ale dziennym. Brak celownika radiolokacyjnego powodował, że nie był myśliwcem pierwszorzutowym. Tę rolę pełniło 12 samolotów MiG-17 PF zgromadzonych w Samodzielnej Eskadrze Lotniczej, przyległej do 1 PLM. W tym samym czasie, na nasze uzbrojenie wprowadzono już radarowe myśliwce MiG-19 P i radarowo-rakietowe MiG-19 PM. Konieczność wprowadzenie na uzbrojenie większej ilości samolotów radarowych (wyposażonych w celowniki radiolokacyjne) była nieuchronna.

Zastosowanie samolotów Lim-5 P.

Nie ulega jednak wątpliwości, że rozwinięte lotnictwo myśliwskie, z końcem 50-tych lat, przerastało możliwości naszej gospodarki, a przede wszystkim poziom życia obywateli. Odnosi się wrażenie, że nasi przywódcy, zdając sobie z tego sprawę, pohamowywali naciski Moskwy na stały wzrost ilościowy i jakościowy naszej armii. Sądzimy, że podjęcie produkcji poddźwiękowego myśliwca radarowego Lim-5 P (MiG-17 PF) było właśnie takim rozwiązaniem. Przecież zdawaliśmy sobie sprawę, że era samolotów naddźwiękowych już nadeszła.

Wyposażenie naszego lotnictwa w około 89 Lim-5 P było bez wątpienia kompromisem, pozwalającym odsunąć kolejne koszty zakupu nowocześniejszych, ale drogich samolotów w CCCP. Według dostępnych informacji, samoloty typu Lim-5 P przydzielano do eskadr dysponujących myśliwcami Lim-5. Pilotami tych maszyn zostawali zwykle dowódcy eskadr i kluczy.

Opracował Karol Placha Hetman