Historia Konstrukcja Zestawienie

Tupolew Tu-2 1949r.

Kraków 2010-01-28

076b Rozdział 1949-10-01

Tupolew Tu-2 / UBT

Polska

Średni bombowiec.

Konstrukcja

Tu-2. Czyżyny 2008 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Tu-2. Czyżyny 2008 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Tu-2. Czyżyny 2008 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Tu-2. Czyżyny 2008 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Tu-2. Czyżyny 2008 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Tu-2. Czyżyny 2008 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Tu-2. Czyżyny 2008 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Tu-2. Czyżyny 2008 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Konstrukcja Tu-2

Samolot Tu-2 to średni bombowiec frontowy. Przystosowany do ataku z lotu poziomego i nurkującego. Dwusilnikowy, 4 osobowy, z podwoziem chowanym w locie. Układ klasyczny ze zdwojonym usterzeniem pionowym.


Skrzydła trzyczęściowe. Część środkowa na stałe połączona z kadłubem i gondolami silników. Konstrukcja metalowa, choć początkowo z elementami drewnianymi i płóciennymi. Pokrycie z gładkiej blachy duraluminiowej. Klapy typu krokodylowego. Lotki trójczęściowe, szczelinowe, kryte częściowo płótnem. Na prawej lotce klapka wyważająca. Pod prawym skrzydłem dwa wysuwane reflektory.

Kadłub konstrukcji półskorupowej. Oparty na 4 dźwigarach, kilku mocnych podłużnicach i licznych wręgach. Początkowo konstrukcja ogona drewniana. Pokrycie pracujące z blachy duraluminiowej. Przednią kabinę zajmował pilot i nawigator. W środkowej części była komoro bombowa, zbiornik paliwa i kabina strzelca-radzisty. W tyle dolnego strzelca. Załoga była chroniona płytami pancernymi o grubości od 6 mm do 20 mm.


Usterzenie wolnonośne w układzie H z dużym wznosem usterzenia poziomego. Jednodźwigarowe. Kryte blachą duraluminiową. Stery kryte płótnem. Na sterach zamontowano klapki wyważające.

Podwozie trójpodporowe w układzie klasycznym z kołem ogonowym. Podwozie główne jednogoleniowe z zastrzałem z kołem na widelcu, chowane do gondoli za silnikami. System chowania hydrauliczny. Awaryjny system wypuszczania sprężonym powietrzem. Koła z pneumatykami niskiego ciśnienia zdolne do korzystania z gruntowych DS. Amortyzatory olejowo-powietrzne. Koło ogonowe także chowane hydraulicznie do kadłuba.

Na samolotach budowanych po 1944 roku, stosowano system odladzania. Łopaty śmigieł i przednie szyby były spryskiwane spirytusem. Krawędzie natarcia skrzydeł i usterzenia odladzane systemem mechanicznym. Stosowano gumową nakładkę z wewnętrznym kanałem. Wdmuchując do kanału powietrze wywoływano niewielkie pęcznienie gumy, co prowadziło do skruszenia lodu.

Wyposażenie awioniczne.

Dwie radiostacje; pierwsza typu RSB-5 do łączności z Stanowiskiem Dowodzenia. Druga do łączności z innymi samolotami i z ziemią. Radiopółkompas typu RPKO-2 B lub RPKO-10 M. Później zastąpione zostały automatycznym radiokompasem ARK-5. Identyfikator radiolokacyjny SCz-3 M. radiowysokościomierz RW-2. Telefon pokładowy SPUF-4.

Sprzęt fotograficzny.

Był zabudowywany na samolocie w zależności od potrzeb. Składał się z aparatu fotograficznego NAFA-19 i AFA-1M do zdjęć dziennych ewentualnie z aparatu foto NAFA-35/50 do zdjęć nocnych.

Napęd Tu-2

Początkowo napędem były silniki rzędowe 12-cylindrowe chłodzone wodą - AM-37 o mocy 2 x 1 034 kW (2 x 1 400 KM). 

Następnie gwiazdowe, chłodzone powietrzem M-82 miały moc 2 x 978 kW (2 x 1 330 KM).


Gwiazdowe, chłodzone powietrzem ASz-82 NW o mocy 2 x 1 250 kW (2 x 1 700 KM).


Gwiazdowe, chłodzone powietrzem ASz-82 FN o mocy 2 x 1 361 kW (2 x 1 850 KM). Inne publikacje podają moc 2 x 1 379 kW (2 x 1 850 KM), a moc ciągła 2 x 1 460 KM. Był to podstawowy silnik samolotu Tu-2 S.


Gwiazdowe, chłodzone powietrzem ASz-83 o zwiększonej mocy do 2 x 1 400 kW (2 x 1 900 KM).

Śmigła 3-łopatowe AW-5 W-167A lub 4-łopatowe AW-5LW-166B, AW-5LW-188B, AW-9F-21K. 
Silnik A. Szewcowa ASz-82 FN to 14-cylindrowa podwójna gwiazda. Silnik jest chłodzony powietrzem. Bezgaźnikowy z bezpośrednim wtryskiem paliwa. Z dwustopniową sprężarką. Z reduktorem obrotów.

Osłony typu NACA. Śmigła AW-9F-21K o średnicy 3,60 m i regulatorem obrotów R-9SM-1. Daw zbiorniki oleju po 135 litrów za każdym silnikiem. Rozruch sprężarką pokładową umieszczoną za prawym silnikiem. Zbiorniki paliwa o łącznej pojemności 2 800 litrów w kadłubie, centropłacie i zewnętrznych częściach skrzydeł. Zbiorniki samouszczelniające się. Pusta przestrzeń nad paliwem wypełniana gazami spalinowymi, w celu zabezpieczenia przed wybuchem.

Uzbrojenie Tu-2

W skrzydłach umieszczono nieruchome 2 działka SzWAK kal 20 mm uruchamiane przez pilota. Zapas amunicji po 150 sztuk na działko. 
3 ruchome km. Początkowo SzKAS kal 7,62 mm, następnie UB kal 12,7 mm. Dwa górne typu UBT. Nawigatora z zapasem 170 naboi, strzelca-radzisty z zapasem 250 naboi. Dolny km typu UBK dolnego strzelca z zapasem 350 naboi.
Komora bombowa i węzły zewnętrzne; standardowo 1 000 kg bomb. W wariancie przeciążonym 2 000 kg bomb. Z ograniczonym zapasem paliwa 3 000 kg bomb.

Dane T-T Tu-2

  • Rozpiętość 18,86 m
  • Długość 13,80 m
  • Wysokość 4,56 - 4,84 m
  • Powierzchnia nośna 48,80 m2
  • Masa własna 8 404 m
  • Masa całkowita 10 360 - 11 400 kg
  • Masa maksymalna 11 450 - 12 360 kg
  • Masa ładunku 3 000 kg
  • Prędkość maksymalna 550 km/h
  • Prędkość maksymalna na poziomie morza - 482 km/h ( 509 km/h z dziesięciominutowym doładowaniem ); na pułapie 5 400 m - 547 km/h
  • Prędkość przelotowa 442 km/h
  • Prędkość wznoszenia na wysokość 5000 m: 9 min 30 sekund
  • Prędkość wznoszenia 11,7 m/s
  • Zasięg maksymalna 2 100 - 2 200 km
  • Pułap 9 000 - 9 500 m
  • Rozbieg 485 - 640 m
  • Dobieg 675 - 1 060 m
  • Załoga 4 osoby

Tu-2. Rysunek LAC
Tu-2. Rysunek LAC

Opracował Karol Placha Hetman