PZL-130 Orlik, silnik tłokowy. 1984r. - Konstrukcja

Data publikacji: 2016-11-21
|
Ostatnia zmiana: 2020-01-31
|
Kategoria: Samoloty
Facebook
Twitter
Historia Konstrukcja Zestawienie

Kraków 2008-09-05


271c Rozdział 1984-10-12

PZL-130 Orlik z silnikiem tłokowym

Polska

Konstrukcja

PZL-130 nb 003 w chińskim kamuflażu. 2011 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
PZL-130 nb 003 w chińskim kamuflażu. 2011 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Konstrukcja PZL-130


Jednosilnikowy, dwumiejscowy samolot szkolno-treningowy w układzie dolnopłata, o konstrukcji metalowej. Silnik tłokowy.


Skrzydło o profilu NACA 642215 zmodyfikowany dla uzyskania stałej cięciwy lotek i klap. Wznos +5 stopni, kąt zaklinowania przy kadłubie 0 stopni, skręcenie geometryczne 3 stopnie. Konstrukcja metalowa, niedzielona, kesonowa, wielo-podłużnicowa, nitowany keson i zgrzewana część spływowa. Lotki typu Frise wychylane 20 stopni w górę i 12 stopni w dół. Klapy szczelinowe wychylane do startu 10 stopni do startu i 40 stopni do lądowania. Końcówki z kompozytu szklano-epoksydowego.

Kadłub. Od dołu płaski. Sklepiony eliptycznie od góry. Konstrukcja półskorupowa metalowa, nitowana ze zgrzewanych podzespołów. Oszklenie kabiny z plexi klejonego do ram z kompozytu szklano-epoksydowego. Osłona kabiny otwierana na prawy bok. Osłona kabiny może być odrzucona awaryjnie. Dla ułatwienia wsiadania do samolotu zastosowano stały, przytwierdzony do kadłuba podnóżek, aby stanąć na lewym skrzydle. Kabina dwumiejscowa w układzie tandem. Tylny fotel z niewielkim przewyższeniem. Fotele są przestawiane elektrycznie i są przystosowane do korzystania ze spadochronów zarówno plecowych jak i siedzeniowych.


Usterzenie klasyczne, z wyraźnym wyprzedzeniem usterzenie poziomego przez pionowe. Konstrukcja metalowa częściowo zgrzewana. Ster kierunku wychylany po 30 stopni w obie strony. Rozpiętość usterzenia poziomego wynosi 3,50 m.


Podwozie trójpodporowe z kołem przednim, chowane w locie. Wszystkie koła pojedyncze. Podwozie przednie teleskopowe z kołem na półwidelcu i 
tłumikiem drgań poprzecznych. Koła podwozia głównego na wahaczach z hamulcami tarczowymi hydraulicznymi. Amortyzatory olejowo-gazowe. 
Ogumienie bezdętkowe niskociśnieniowe. Hamulec postojowy. Baza podwozia wynosi 2,22 m. Rozstaw podwozia głównego wynosi 3,10 m.

Sterowanie. Lotki popychaczowe z rurą skrętną przy prawej burcie kadłuba. Ster wysokości poruszany popychaczowo-linkowe. Ster kierunku poruszany linkowo. Klapy, klapki wyważające i zasłonki wlotów powietrza chłodzącego silnik sterowanie elektryczne. Zespół napędowy sterowany cięgnami elastycznymi dwustronnego działania (arensami). Sektory dźwigni sterujących.


Tablica przyrządów zawiera; busolę magnetyczną, prędkościomierz, wysokościomierz, sztuczny horyzont, żyrobusolę, zakrętomierz z 
chyłomierzem, wariometr, zegar, manowakuometr, wskaźnik kontroli pracy silnika który pokazuje ciśnienie paliwa, ciśnienie oleju, temperaturę 
oleju. Kolejne przyrządy to; obrotomierz, termometr temperatury głowic silnika, termometr gaźnika, dwa paliwomierze, termometr gaźnika, 
sygnalizator przeciągnięcia, przyspieszeniomierz, układ sygnalizacji awarii, sygnalizator położenia klap, sygnalizator położenia podwozia, 
rakietnicę sygnalizacyjną, manometr obwodu głównego instalacji pneumatycznej, manometr obwodu awaryjnego instalacji pneumatycznej, manometr hamulców.

Napęd PZL-130


Silnik gwiazdowy 9-cylindrowy typu Wiedieniejew M-14 Pm o mocy 243 kW. Rozruch silnika pneumatyczny. Śmigło metalowe trójłopatowe nastawialne. Średnica śmigła wynosi 1,95 m. Docelowo miał być użyty silnik PZL-Kalisz K-8 AA, który był zmodernizowanym silnikiem M-14 Pm.

Instalacje PZL-130


Paliwowa – 4 integralne zbiorniki w kesonie płata o pojemności 2 x 100 litrów i 2 x 110 litrów. Zbiornik rozchodowy o pojemności 9 litrów 
w kadłubie.


Pneumatyczna. Instalacja pneumatyczna jest dwuobwodowa. Obwód zasadniczy i awaryjny. Ciśnienie robocze 4,9 Mpa.


Elektryczna. Instalacja elektryczna o napięciu 24/28 V. Prądnica o mocy 3 kW. Akumulator 24 V / 18 Ah.


Instalacja hydrauliczna. Wyposażona w zbiornik oleju o pojemności 26 litrów, chłodnica z termostatem.

Awionika.


Samolot wyposażony w zestaw przyrządów pilotażowo-nawigacyjnych oraz kontroli silnika. Zestaw przyrządów kontroli instalacji. System 
sygnalizacji awarii. Radiostacja UHF, radiokompas, telefon pokładowy, rakietnica, gaśnica, apteczka. Samolot ma możliwość zabudowy 
radiowysokościomierza.



Uzbrojenie.


Samolot wyposażono w dwa zaczepy podwieszenia lekkiego uzbrojenia, które umieszczono pod skrzydłami. Mogą to być zasobniki z pociskami 
niekierowanymi lub lekkie bomby różnego typu.

Dane T-T PZL-130. 1984 rok.

  • Rozpiętość 8,00 m
  • Długość 8,45 m
  • Wysokość 4,00 m
  • Powierzchni nośna 12,28 m2
  • Wydłużenie płata 5,21
  • Masa własna 950 – 1 110 kg
  • Masa całkowita 1 500 kg
  • Masa maksymalna 1 600 kg
  • Masa ładunku 250 kg
  • Masa paliwa 420 kg
  • Obciążenie powierzchni nośnej 130,1 kg/m2
  • Obciążenie mocy silnika do masy 6,04
  • Prędkość maksymalna 340 - 380 km/h
  • Prędkość wznoszenia 7,0 – 7,4 m/s
  • Prędkość lądowania 116 km/h
  • Prędkość przelotowa 316 km/h
  • Zasięg maksymalny 1 415 - 1 460 km
  • Pułap 4 200 - 7 000 m
  • Rozbieg 300 m
  • Dobieg 240 m
  • Silnik M-14 Pm o mocy 243 kW

Dane T-T PZL-130. 1986 rok.

  • Rozpiętość 9,00 m
  • Długość 8,45 m
  • Wysokość 4,00 m
  • Powierzchni nośna 12,80 m2
  • Wydłużenie płata 6,33
  • Masa własna 1 112 – 1 147 kg
  • Masa całkowita 1 520 kg
  • Masa maksymalna 1 600 kg
  • Masa ładunku 300 kg
  • Masa paliwa 420 kg
  • Obciążenie powierzchni nośnej 125 kg/m2
  • Obciążenie mocy silnika do masy 6,04
  • Prędkość maksymalna 340 km/h
  • Prędkość wznoszenia 7,1 m/s
  • Prędkość lądowania 115 km/h
  • Prędkość przelotowa 310 km/h
  • Zasięg maksymalny 1 430 km
Pułap 4 300 m
  • Rozbieg 300 m
  • Dobieg 240 m
  • Silnik M-14 Pm o mocy 243 kW

Opracował Karol Placha Hetman