Historia Konstrukcja Zestawienie

Mikojan i Guriewicz MiG-19 1957r.

Kraków 2007-07-07

153 Rozdział 1957-12-03

OKB Mikojana i Guriewicza MiG-19 P, PM

Polska

Pierwszy naddźwiękowy samolot myśliwski w lotnictwie polskim, jednocześnie pierwszy uzbrojony w kierowane pociski rakietowe.

Konstrukcja MiG-19

MiG-19 PM nb 905. Czyżyny 2019 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
MiG-19 PM nb 905. Czyżyny 2019 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

MiG-19 PM nb 905. Czyżyny 2019 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
MiG-19 PM nb 905. Czyżyny 2019 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Konstrukcja MiG-19 PM

Jednomiejscowy, dwusilnikowy, naddźwiękowy samolot myśliwski, średniopłat, całkowicie metalowy. Wyposażony w SR ( stację radiolokacyjną ).

Skrzydło.

Skos 55 stopni (do linii 1/4 cięciw), grubość względna od 8% na końcach do 8,74%, przy kadłubie. Wznios ujemny -4,5 stopni, rozpiętość 9 m, powierzchnia 25,0 m2, wydłużenie 3,24. Konstrukcja skrzydeł półskorupowa, typowa dla samolotów MiG, z dźwigarem głównym, pomocniczym, przednim i tylnym oraz 27 żebrami. Pokrycie skrzydeł duraluminiowe o grubości 1,5-2,0 mm. Przejście między kadłubem a skrzydłami oprofilowane. Na górnej powierzchni każdego skrzydła grzebień aerodynamiczny o wysokości 32 cm. Lotki o powierzchni po 0,78 m2, z wewnętrzną kompensacją aerodynamiczną. Lewa lotka ma trymer. Zakres wychylenia lotek 20 stopni, trymera 15 stopni. W celu zwiększenia skuteczności poprzecznego sterowania samolotem przy dużych prędkościach, na dolnej powierzchni skrzydeł zamontowano przerywacze kinematyczne, sprzężone z lotkami (przy wychyleniu lotki w dół wysuwa się odpowiadający jej przerywacz na przeciwległym skrzydle). Klapy, jak i w poprzednich MiG-ach, o przesuwanej osi obrotu (o ok. 40% cięciwy do tyłu). Powierzchnia klap 2 x 1,72 m2, wychylenie podczas startu 15 stopni i do lądowania 25 stopni.

Skrzydło samolotu MiG-19. Zdjęcie LAC
Skrzydło samolotu MiG-19. Zdjęcie LAC

Prawe skrzydło MiG-19 nb 905. Czyżyny 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Prawe skrzydło MiG-19 nb 905. Czyżyny 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Pod skrzydłami umieszczono 4 wyrzutnie dla kierowanych pocisków rakietowych klasy p-p typu RS-2US, które są wyróżnikiem wersji PM.

Zaczepy mocowania pocisków RS-2 US. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Zaczepy mocowania pocisków RS-2 US. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Kadłub.

Konstrukcja półskorupowa, przekrój kołowy spłaszczający się ku końcowi. Dzieli się na część przednią i tylną, rozłączane między wręgami 20. oraz 20A. W przedzie wlot powietrza rozdzielony przegrodą pionową, nad nim fotokarabin AKS-3M lub AKS-5, u dołu podstawa odbiornika ciśnień powietrznych typu PWD-4. U góry między wręgami 1. oraz 4. wnęka z akumulatorem i wyposażeniem radiotechnicznym. Podwozie przednie wciągane między wręgi 1. oraz 5A. Kabina pilota między wręgami 4. oraz 9. (osłona sięga do wręgi 13.). U spodu między 11. i 14. wręgą hamulec aerodynamiczny o powierzchni 0,45 m2 i kącie wychylenia 45°. Dwa pozostałe hamulce aerodynamiczne (łączna powierzchnia 1,04 m2, wychylenie 25°) po bokach kadłuba między wręgami 22A. oraz 26. Od wręgi 15. rozpoczyna się przedział silnikowy, a od wręgi 21. podkadłubowy grzebień aerodynamiczny z amortyzowanym zderzakiem ogonowym. Na zakończeniu kadłuba oprofilowana owiewka. W spodzie tylnej części kadłuba wnęka ze spadochronem hamującym TP-19 o średnicy 4,5 m. Pokrycie kadłuba pracujące, duralowe, o grubości 0,6-1,2 mm. W pobliżu silników dodatkowe pokrycie wewnętrzne ze stali.

Przednia część kadłuba MiG-19. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Przednia część kadłuba MiG-19. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Fotel pilota samolotu MiG-19. Zdjęcie LAC
Fotel pilota samolotu MiG-19. Zdjęcie LAC

Tylna część kadłuba samolotu MiG-19. Dobrze widoczne płytowe usterzenie poziome. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Tylna część kadłuba samolotu MiG-19. Dobrze widoczne płytowe usterzenie poziome. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Kabina pilota półhermetyczna typu wentylacyjnego, chroniona płytami pancernymi (z przodu 10 mm, z tyłu 16 mm, za głową pilota 25 mm). Zagłówek służy jednocześnie do rozbicia zasuniętej osłony kabiny, w wypadku katapultowania się pilota. Osłona kabiny dwudzielna: część stała z wielowarstwową szybą przednią o grubości 64 mm oraz część ruchoma, odsuwana do tyłu. Fotel wyrzucany z zasłonką chroniącą twarz, wystrzeliwany za pomocą ładunku prochowego z mechanizmem teleskopowym (w celu bezpieczniejszego wyrzucenia fotela przy dużej prędkości lotu). Urządzenie tlenowe KKO-1. W celu uniemożliwienia dostawania się do kabiny pyłu, wody lub śniegu podczas postoju można ją hermetyzować z zewnątrz. Długość kadłuba 10,428 m, samolotu bez rurki Pitota 12,54 m, całkowita - 14,64 m.

Usterzenie.

Skos krawędzi natarcia 57 stopnie 37 minut (w części przy-kadłubie więcej), grubość względna 8%. Powierzchnia 4,17 m2, w tym 0,93 m2 zajmuje ster wychylany o kąt 25 stopni. Usterzenie wysokości płytowe, o powierzchni części ruchomej 5,5 m2 (całość 7,78 m2) i kątach wychylenia 17 stopni do dołu oraz 7 stopni 10 minut do góry (mierzone w płaszczyźnie strumienia powietrza). Grubość względna 7%, kąt skosu 55 stopni, rozpiętość 4,46 m. W układzie sterowania usterzeniem płytowym jest wzmacniacz bezzwrotny BU-14MS oraz automat ARU-2A dostosowujący obciążenia na drążku sterowym do przyzwyczajeń pilota. Układ sterowania zasilany przez oddzielną instalację hydrauliczną, dublowaną przez główną instalację hydrauliczną; dodatkowo, jako drugie zabezpieczenie - mechanizm elektryczny APS-4.

Samolot widziany od tyłu. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Samolot widziany od tyłu. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Samolot widziany od tyłu. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Samolot widziany od tyłu. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Podwozie.

Konstrukcja zbliżona do podwozia samolotów MiG-15 oraz MiG-17: trójkołowe, typ wahaczowego, amortyzacja olejowo-powietrzna, główne wciągane w skrzydła, przednie w kadłub w kierunku do przodu. Wymiary kół: 500 x 180 mm, główne 660 x 200 mm. Rozstaw kół podwozia głównego 4,156 m, baza podwozia 4,448 m.

Przednie podwozie MiG-19. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Przednie podwozie MiG-19. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Przednie podwozie - komora MiG-19. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Przednie podwozie - komora MiG-19. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

MiG-19. Lewe podwozie główne. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
MiG-19. Lewe podwozie główne. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

MiG-19. Lewe podwozie główne - komora. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
MiG-19. Lewe podwozie główne - komora. 2007 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Napęd MiG-19.

Zespół napędowy to RD-9 B konstrukcji S. Tumańskiego o ciągu 2 x 2 550 kG, a z dopalaniem 2 x 3 237 kG. Silnik zbudowano z 10-stopniowej sprężarki osiowej, z 5-stopniem upust przeciwpompażowy, 10 rur żarowych, 2-stopniowa turbina, dopalacz, trzy stopnie regulacji dyszy wylotowej. Cztery elastyczne zbiorniki paliwa o łącznej pojemności 2 155 litrów. Dodatkowo dwa podwieszane zbiorniki paliwa o pojemności łącznej 1 520 litrów.

Dwa silniki turboodrzutowe RD-9 B z dziewięciostopniową sprężarką osiową oraz dwustopniową turbiną. Paliwo w łącznej ilości 2170 dm3 w 4 zbiornikach kadłubowych: dwóch miękkich za kabiną (1485 oraz 330 dm3) i dwóch metalowych pod dyszami silników (180 oraz 175 dm3). Oprócz tego pod skrzydłami na uniwersalnych zamkach BD-3-56 możliwe podwieszenie dwóch zbiorników dodatkowych po 760 dm3 lub 400 dm3 (od MiG-17). Ciąg startowy silnika RD-9B na maksymalnym zakresie (11 150 obr/min) 2 x 25,5 kN, z dopalaniem – 2 x 32,4 kN. Włączeniu dopalacza towarzyszy zwiększenie jednostkowego zużycia paliwa o ok. 50-60%. Zużycie to np. przy prędkości 1000 km/h i wysokości lotu 11 000 m wynosi 0,12 kg/(N/h) na maksymalnym zakresie i 0,18 kg/(N/h) przy włączonym dopalaczu.

Silnik  RD-9 B. Czyżyny 2008 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Silnik  RD-9 B. Czyżyny 2008 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Wyposażenie.

Wyposażenie; Stacja radiolokacyjna RP-5, (w wersji MiG-19 PM stację radiolokacyjną RP-5 zastąpiono RP-2U ( Izmrud-2 ), przystosowaną do strzelania wyłącznie pociskami rakietowymi K-5 ( RS-2US ). Samolot jest uzbrojony w 4 pociski. ), Radiokompas ARK-5, Automatyczny celownik strzelecki sprzężony z dalmierzem ASP-5 n-3 W, Fotokarabin SSz-45. 

Wyposażenie radiotechniczne: radiostacja nadawczo-odbiorcza RSIU-3M (następnie RSIU-4W), samolotowe radiolokacyjne urządzenie odpowiadające SRO-2, urządzenie ostrzegawcze "Syrena-2" i uproszczony zestaw lądowania bez widoczności OSP-48 (ARK-5, RW-2 i MRP-48P). 

Przyrządy pilotażowo-nawigacyjne: prędkościomierz KUS-2000, machometr M-1,5, sztuczny horyzont AGI-1, busola GIK-1, wariometr WAR-150, wskaźnik przeciążenia, zakrętomierz. Do kontroli wyników strzelania fotokarabin AKS-3M lub AKS-5 nad wlotem powietrza oraz urządzenie fotograficzne SSz-45 w kabinie pilota (do rejestrowania wskazań celownika).

Tablica przyrządów pokładowych samolotu MiG-19 S. Zdjęcie LAC
Tablica przyrządów pokładowych samolotu MiG-19 S. Zdjęcie LAC

Tablica przyrządów pokładowych samolotu MiG-19 S:

1 - radiowysokościomierz, 2 - busola GIK-1, 3 - wysokościomierz, 4 - prędkościomierz, 5 - sztuczny horyzont,  6 - wskaźnik tlenu, 7 - zegarek, 8 - zakrętomierz, 9 - wariometr, 10 - machometr, 11 - obrotomierz,  12 - termometr gazów wylotowych, 13 - przepływomierz, 14 - wskaźnik wysokości i spadku ciśnienia w kabinie,  15 - manometr instalacji tlenowej, 16 - tablica informacyjna uzbrojenia,  17 - manometr instalacji wzmacniacza, 18 - manometr głównej instalacji hydraulicznej.

Uzbrojenie.

Uzbrojenie MiG-19 P artyleryjskie: 2 działka NR-30 - dwa w nasadach skrzydeł (amunicja rozmieszczona w skrzydłach wzdłuż ich przedniej krawędzi - 2 x 73 naboje).

Uzbrojenie MiG-19 PM - rakietowe: 4 wyrzutnie APU-4 dla k.p.r. RS-2 US.

W miejscu dodatkowych zbiorników paliwa można zamontować dwie wyrzutnie pocisków ORO-57K, niosące po 8 niekierowanych pocisków rakietowych S-5 kal. 57 mm lub dwie bomby o masie do 250 kg.

Zmiany wprowadzone w MiG-19 P w porównaniu z MiG-19 S nie stosowanym w Lotnictwie Polski;

Podstawową nowością było użycie stacji radiolokacyjnej poszukiwania i śledzenia celu RP-5, co wymusiło dalsze zmiany, takie jak: Ograniczenie uzbrojenia artyleryjskiego do dwóch działek skrzydłowych (kal. 23 mm ), a były 3 działka. Trzecie działo umieszczone w kadłubie. 

Wydłużenie przodu kadłuba, przesunięcie przedniej goleni podwozia. Baza podwozia zwiększyła się do 4,448 m, a było 4,398 m. 

Przeniesienie podstawy odbiornika ciśnień powietrznych na prawe skrzydło i fotokarabinu na prawą stronę kadłuba. Odbiornik ciśnienia był na wysięgniku przed kadłubem. 

Zmiana instalacji elektrycznej, pneumatycznej, tlenowej i paliwowej. Zmianie uległ układ tablicy przyrządów. 

Poszerzenie kabiny pilota, odpowiednio do tego zmieniła się ruchoma część osłony.

Zmiana rozmieszczenia wyposażenia radiotechnicznego. 

W początkowych seriach wersji MiG-19 P zastosowano stację "Gorizont-1", służącą do naprowadzania samolotu na cel z naziemnego punktu dowodzenia, w związku z czym radiostację RSIU-4W zastąpiła RSIU-3MG, współpracująca ze stacją "Gorizont-1". 

Użycie radiolokatora RP-5 spowodowało zmiany konstrukcji przodu kadłuba samolotu do wręgi 12.

Aby ułatwić naprowadzanie samolotu na cel na dużej wysokości, wprowadzono automat regulacji sterowania ARU-2W, korygowany według wysokości do 15 000 m (ARU-2A - do 10 000 m). W związku z tym zmieniono również kompensację wagową lotek. 

Zmiany wprowadzone w MiG-19 PM w porównaniu z MiG-19 P:

Zasadniczą nowością był nowy rodzaj uzbrojenia: pociski rakietowe RS-2 U lub RS-2 US ( K-5 ) z radiowym układem naprowadzania. Z tego powodu stację radiolokacyjną RP-5 i celownik ASP-5N zastąpiono radiolokatorem RP-2U przystosowanym do pocisków K-5 oraz usunięto działka ze skrzydeł, montując zamiast nich 4 wyrzutnie APU-4 do podwieszania rakiet. Odpowiednio do tego zmieniła się wewnętrzna konstrukcja skrzydeł. Ponadto zmieniono mechanizm awaryjnego zrzucania osłony kabiny, zdemontowano stację ostrzegającą "Syrena-2", marker MRP-18P zamieniono na MRP-56 itp.

Dane T-T samolotu MiG-19.

Dane T-T samolotu MiG-19
Dane T-T samolotu MiG-19

Dane T-T samolotu MiG-19
Dane T-T samolotu MiG-19

Opracował Karol Placha Hetman