Lotnisko w Świdwinie. 2021r.

Historia lotniska w Świdwinie.

Ciąg dalszy.

Przez kilka lat lotnicy ze Świdwina gromadzili historyczne samoloty, które były eksploatowane w tutejszych jednostkach wojskowych. W lipcu 2009 roku, stała ekspozycja samolotów, umiejscowiona w centrum koszar, została wzbogacona o kolejny samolot eksponat: TS-11 Iskra. Tym sposobem odwiedzający garnizon Świdwin, mogą z bliska obejrzeć typy statków powietrznych, na jakich wykonywali loty piloci: Lim-6, TS-11 Iskra, MiG-21 i Su-22.

W nowym wieku, wzrosła liczba ćwiczeń wykonywanych z Zachodnimi sojusznikami. Piloci ze Świdwina wylatywali na ćwiczenia do krajów Zachodnich i sami gościli sojuszników z NATO. Konsolidowała się współpraca w ramach 1 Skrzydła Lotnictwa Taktycznego, które oprócz samolotów Su-22 eksploatowały samoloty MiG-29, bazujące w Malborku i Mińsku Mazowieckim.

W 2009 roku, 40 ELT dowodzona przez ppłk. pil. Ireneusza Łyczka, już była wiodącą jednostką eksploatującą samoloty Su-22. Formalnie funkcjonowała jeszcze 7 ELT Świdwin i 8 ELT Mirosławiec. W rzeczywistości 7 ELT funkcjonowała już tylko na papierze. Jej samoloty i zasobniki rozpoznawcze KKR były już na stanie 40 ELT, której etat zwiększył się o Grupę Analiz Danych. Eskadra zaczęła wykonywać zadania rozpoznawcze. Z kolei 8 ELT już była przygotowywana do przebazowania na Lotnisko Świdwin. 8 Eskadra specjalizowała się w lotach z celami SRCP-WR, które imitują cele powietrzne, a zadania te już przejęła 40 ELT.

W 2009 roku, 40 ELT miała na stanie 25 samolotów Su-22 M 4, 6 samolotów Su-22 UM 3 K i 3 samolotów TS-11 (etat to 13 Su-22 M 4, 3 Su-22 UM 3 K i 6 TS-11). Etat personelu latającego i technicznego wynosił 70 %. W 7 i 8 ELT etat personelu latającego wynosił 20 %. W dowództwie 1 SLT i MON było jeszcze 22 pilotów z uprawnieniami na samoloty Su-22. Dlatego też wszystkie ćwiczenia były obsadzane przez pilotów z 40 ELT. Na dodatek tylko część z nich była w pełni wyszkolona i właśnie na nich spoczywało wykonywanie większości zadań stawianych przed Eskadrą. To powodowało, że świdwińscy piloci osiągali bardzo wysokie naloty. Zastępca dowódcy eskadry mjr pil. Robert Kantowicz, w 2008 roku, wylatał 301,5 godziny! Kolejny na liście pilot miał 180 godzin. Średni nalot na pilota wyniósł ok. 125 godzin.

Mimo to, w tym okresie malała liczba latających maszyn Su-22, a na dodatek trwały odejścia dobrych pilotów i techników ze służby. O ile wcześniej próbowano ich zatrzymywać, to w 2009 roku, nie robiono im przeszkód. Nie ulega wątpliwości, iż odejścia były spowodowane coraz słabszymi uposażeniami, wynikłymi z beznadziejnej polityki kadrowej ministra obrony narodowej Bogdana Klicha i liberalnego Rządu.

Powstanie 21. Bazy Lotnictwa Taktycznego.

W dniu 1.07.2010 roku, rozpoczęła działalność 21 Baza Lotnictwa Taktycznego. Powstała ona po decyzji Ministra Obrony Narodowej nr Z-31/Org./P1 z 25.08.2009 roku. Nowa jednostka skupiła w swoich strukturach 21 Bazę Lotniczą, 7 ELT, 8 ELT i 40 ELT. Operacyjnie podlega pod 1 Skrzydło Lotnictwa Taktycznego z dowództwem w Świdwinie. W 2011 roku, na wyposażeniu 21 BLotT były głównie samoloty Su-22 M 4 oraz Su-22 UM 3 K.

Do zabezpieczenia procesu szkolenia lotniczego został zainstalowany symulator lotu samolotu Su-22 przeniesiony z Powidza, gdzie został drugi z symulatorów, służący głównie do treningu czynności w sytuacjach szczególnych oraz treningu zastosowania bojowego samolotu. W 2012 roku, drugi symulator także przeniesiono do Świdwina.

Od 2012 roku, Świdwin jest jedyną bazę samolotów szturmowych Su-22. W teorii jednostka posiada nadmiar samolotów, ale większość z nich wyczerpała już swoje resursy. W 2014 roku podjęto decyzję o remoncie i doposażeniu 12 samolotów Su-22 M 4 oraz 6 samolotów szkolno-bojowych Su-22 UM 3 K. W dniu 9 lutego 2015 roku, zawarto w tej sprawie umowę pomiędzy 3. Regionalną Bazą Logistyczną (Wydział Techniki Lotniczej Kutno), a spółką Wojskowe Zakłady Lotnicze Nr 2 w Bydgoszczy. Cena umowy około 8,9 mln złotych za jeden samolot i około 160 mln złotych za całość prac. W 2015 roku, wyremontowano cztery samoloty Su-22 M 4 (nb 7816, 8101, 8205, 8309) i dwa Su-22 UM 3 K (nb 308, 509). W 2016 roku, kolejne cztery Su-22 M 4 i dwa Su-22 UM 3 K, a w 2017 roku, kolejne cztery Su-22 M 4 i dwa Su-22 UM 3 K. Remont samolotów połączono z remontem silników AL-21F3, które to wyremontowano w WZL Nr 4 w Warszawie.

Samoloty do remontu przylatywały o własnych siłach. Przeprowadzony remont samolotów wydłużył ich użytkowanie o kolejne 10 lat lub 800 godzin lotu lub 1 200 lądowań. Sparki mają zwiększoną ilość lądowań do 1 600 operacji. Podczas remontów wymieniano nie tylko zużyte elementy, ale także te których żywotność była już nie długa. Przeprowadzano także remont podwieszeń, belek, wyrzutni, zbiorników dodatkowych i sprzętu lotniskowego.  W samych samolotach radiostacja łączności RS-6113 otrzymała zakres 8,33 kHz. W kabinie na desce rozdzielczej wymieniono przyrządy pilotażowe na przyrządy z miarą anglo-saską. W wersjach Su-22 UM 3 K zamontowano system monitorowania obciążeń, aby wyłapać twarde lądowania. Wyremontowane samoloty otrzymały nowe malowanie. Zastosowano malowanie określane mianem NAVY, morskie odcienie szarości, a bardziej potocznie „gołębi kamuflaż”. Chodziło o ujednolicenie kolorystyki Polskich samolotów bojowych (F-16, MiG-29) i transportowych (C-295). Malowanie było konieczne, bo średnio powłoka na samolocie użytkowym wytrzymuje około ośmiu lat. Bydgoszcz dysponuje nowoczesną malarnią i zestawem malarskim AERODUR-5000 firmy AKZO Nobel. Po zmyciu starej powłoki lakierniczej nakłada się pierwsza warstwę adhezyjną, potem podkład i farbę nawierzchniową. Remont jednego samoloty trwał od 8 do 9 miesięcy.

Su-22 nb 509. 2017 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Su-22 nb 509. 2017 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Decyzją nr 499/MON z dnia 28.12.2010 roku, Baza przejęła sztandar po rozformowanej 21 Bazie Lotniczej oraz ustalono dzień święta jednostki na 1 lipca. Decyzją MON nr 499/MON z dnia 28.12.2010 roku, Baza dziedziczy i kultywuje tradycje następujących jednostek: 40. Pułk Lotnictwa Myśliwskiego (1951-1971). 86. Batalion Łączności (1968-1998). 47. Ruchome Warsztaty Remontu Lotniczego (1951-1957). 47. Polowe Warsztaty Lotnicze (1957-1999). 28. Ruchomy Warsztat Naprawy Samochodów (1966-1999). 19. Batalion Radiotechniczny (1968-1995). 40. Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Szturmowego (1971-1982). 48. Eskadra Lotnicza (1978-1990). 1. Centrum Dowodzenia Bojowego Armii Lotniczej (1978-1983). 40. Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego (1982-1999). 1. Centrum Dowodzenia Bojowego Wojsk Lotniczych Frontu (1983-1990). 1. Centrum Dowodzenia Bojowego Lotnictwa (1990-1995). 1. Ośrodek Dowodzenia Lotnictwa (1995-2001). 8. Eskadra Lotnictwa Taktycznego (2000-2010). 39. Eskadra Lotnictwa Taktycznego (2000-2003). 40. Eskadra Lotnictwa Taktycznego (2000-2010). 11. Baza Lotnicza (2000-2002). 21. Baza Lotnicza (2002-2010).

Organizacja 21 BLotT: dowództwo 21.BLotT. sztab. Grupa Działań Lotniczych. 1 eskadra lotnicza. 2 eskadra lotnicza. eskadra wsparcia. Grupa Obsługi Technicznej. 1 eskadra obsługi. 2 eskadra obsługi. Grupa Wsparcia. eskadra dowodzenia. eskadra zabezpieczenia.

Dowódcy 40 Eskadry Lotnictwa Taktycznego: Kpt.pil. Cezary Wasser (23.08.1999r. - 01.09.2003r. ). Mjr pil. Mirosław Tomaszewski (01.09.2003r. -04.02.2004r. ). Mjr pil. Wojciech Maniewski ( 04.02.2004r. -01.07.2004r. ) (pełnił obowiązki czasowo). Kpt.pil. Dariusz Maciąg (01.07.2004r. -02.10.2006r. ) zginął tragicznie w katastrofie lotniczej samolotu CASA C-295M w czasie lądowania na lotnisku w Mirosławcu. Ppłk pil. Wojciech Maniewski ( 02.10.2006r. -23.01.2008r. ) zginął tragicznie w katastrofie lotniczej samolotu CASA C295M w czasie lądowania na lotnisku w Mirosławcu. Ppłk pil. Ireneusz Łyczek ( 25.05.2008r. - ... ).

Dowódcy 3/11/5/3 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego: płk pil. Jan Chłusowicz ( 1944r. – 1946r. ). płk pil. Aleksander Czapliński ( 1952r. – 1.10.1954r. ). cz. p.o. ppłk nawig. Aleksander Danielak ( 1.10.1954r. – 22.10.1954r. ). ppłk pil. Zbigniew ( Zdzisław ) Ulanowski ( 22.10.1954r. – 12.12.1957r. ). ppłk pil. Wiktor Iwoń ( 12.12.1957r. – 18.08.1963r. ). płk pil. Adam Bidziński ( 18.08.1963r. – 1967r. ). płk dypl. pil. Adam Bidziński ( 1965r.- 1972r. ?). gen. bryg. pil. Michał Polech ( 7.12.1973r. – 17.11.1977r. ). płk dypl. pil. Jerzy Radwański ( 17.11.1977r. – 1979r. ). gen. bryg. pil. Józef Tenerowicz ( 1979r. – 1985r. ). płk dypl. pil. Kazimierz Dziok ( 1985r. – 1991r. ). płk dypl. pil. Stanisław Targosz ( 26.03.1992r. – 10.1992r. od 1991r. PO ). gen. bryg. pil. Tadeusz Kuziora ( 25.08.1994r. – 25.11.1996r. od 1992r. PO ). płk dypl. Henryk Czyżyk ( 1997r. – 1998r. do rozformowania, od 1996r. PO ).

Dowódcy 1 Brygady Lotnictwa Taktycznego: ppłk dypl. pil. Paweł JAZIENIECKI ( 15.07.1998r. – 9.02.2001r. ). ppłk dypl. pil. Ryszard HAĆ ( 9.02.2001r. – 9.09.2004r. ). płk pil. Sławomir Dygnatowski ( 9.09.2004r. – 7.11.2006r. ). płk dypl. pil. Andrzej ANDRZEJEWSKI ( 7.11.2006r. – 23.01.2008r. zginął w katastrofie CASA ). płk dypl pil Eugeniusz Gardas ( 23.01.2008r. – 4.08.2008r. ). płk dypl. pil. Stefan RUTKOWSKI ( 4.08.2008r. – 31.12.2008r., kiedy 1 BLT przekształcono w 1 SLT ).

Dowódcy 1 Skrzydła Lotnictwa Taktycznego: generał brygady pilot Stefan RUTKOWSKI ( 1.01.2009r. – 23.07.2010r. ). płk dypl. pil. Eugeniusz GARDAS ( 23.07.2010r. - …

Dowódcy 21 Bazy Lotniczej: Płk inż Ryszard Derenowski ( 1.01.2000r. – 01.2004r. ). Płk inż. Cezary Niemczuk ( 01.2004r. – 01.2007r. ). Płk nawigator Mariusz Ciećkowski ( PO 01.2007r. – 07.2007r. ). Płk pilot Dariusz Maciąg ( 07.2007r. – 23.01.2008r. ). Płk nawigator Mariusz Ciećkowski ( PO 23.01.2008r. – 07.2008r. ). Płk pilot Ireneusz Starzyński ( 07.2008r. - ... ).

Przeformowania Związku Taktycznego: 11 Dywizja Lotnictwa Myśliwskiego ( 1951r. – 1963r. ) → 5 Brandenburska Dywizja Lotnictwa Myśliwskiego ( 1963r. – 1967r. ) → 3 Brandenburska Dywizja Lotnictwa Mysliwśkiego ( 1967r. – 1971r. ) – 3 Brandenburska Dywizja Szturmowa ( 1971r. – 1982r. ) → 3 Brandenburska Dywizja Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego ( 1982r. – 1998r. ) → 1 Brygada Lotnictwa Taktycznego ( 1998r. – 2009r. ) → 1 Skrzydło Lotnictwa Taktycznego ( 2009r. - ... ).

Podporządkowanie 11 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego: 3 Korpus Lotnictwa Myśliwskiego ( 1.01.1952r. – 16.10.1956r. ). 3 Korpus Lotnictwa Mieszanego ( 16.10.1956r. – 6.07.1957r. ). Lotnictwo Operacyjne ( 6.07.1957r. – 1967r. ).

Samoloty użytkowane w 40 PLM, PLSz, PLM-B, ELT: Po-2, Jak-11, Jak-23, MiG-15, Lim-1/2, Lim-5, Lim-5 P, MiG-17 PF, MiG-21 F-13, PF, PFM, Lim-6 bis / MR, Su-22 M 4 / UM 3 K, TS-11 Iskra.

Infrastruktura Lotniska Świdwin.

Lotnisko Świdwin leży w Województwie Zachodniopomorskim. Lotnisko ma kod EPSN. Współrzędne geograficzne 53 47 25 N 15 49 39 E. Leży na wysokości 116 m npm ( 381 ft ), według innych danych 120 m npm.. Częstotliwość radiowa info 128,5. Wieża kontroli lotów telefon +48 943822616. PPR T: +48 226821779, F: +48 226821778. Komendant WPL +48 943823307. Adres; ul. Połczyńska 32, 78-301 Świdwin 3.

Lotnisko jest obecnie Bazą Lotnictwa Taktycznego. Jednostka Wojskowa Nr 3294. W całej swojej historii było użytkowane wyłącznie przez wojsko. Nigdy na nim nie prowadzono ruchu pasażerskiego lub towarowego. Jest najdalej wysuniętym na kierunku północno-zachodnim czynnym Polskim Lotniskiem Wojskowym. Nie ma ruchu cywilnego, lecz teoretycznie istnieje taka możliwość. Wnioski o zezwolenie na lądowanie krajowych cywilnych statków powietrznych należy składać do Szefostwa Służb Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP w terminie 7 dni przed planowanym przylotem (tel.: +48-22-682-1779, faks: +48-22-682-1778). Wnioski o zezwolenie na lądowanie zagranicznych cywilnych statków powietrznych należy składać do Dowództwa Sił Powietrznych w terminie 21 dni przed planowanym przylotem (tel.: +48-22-682-5750, faks: +48-22-682-5480) zgodnie z obowiązującymi przepisami w Siłach Zbrojnych RP. Niezależnie od uzyskania zgody wymagane jest zgłoszenie zamiaru wykonania lotu organowi AFIS w dniu poprzedzającym wykonanie operacji. Uzgodnienia dotyczące wykonywania lotów z lotniska, obsługi, tankowania, ochrony statku powietrznego tylko z zarządzającym lotniskiem.

Lotnisko 21 BLotT jest czynne 24 godziny na dobę, pełni funkcję lotniska zapasowego dla samolotów F-16, jest także lotniskiem interoperacyjnym i zabezpiecza misje Air Policing oraz Renegade. Miesięcznie odbywa się na nim około 300–400 operacji lotniczych, rocznie około 4 000, a wszystkie prowadzone są w języku angielskim.

Na terenie 21 Bazy Lotnictwa Taktycznego stacjonują obecnie: Dowództwo 1 Skrzydła Lotnictwa Taktycznego, 40 ELT, 8 ELT, 7 ELT, Wojskowa Administracja Koszar, Placówka Żandarmerii Wojskowej oraz 1 Grupa Poszukiwawczo-Ratownicza. Ta ostatnia podlega Dowódcy 3 Skrzydła Lotnictwa Transportowego w Powidzu. Na lotnisku Świdwin pełni całodobowe dyżury w systemie poszukiwania i ratownictwa na terenie Polski. Ma w wyposażeniu śmigłowce Sokół i Mi-2.

Droga startowa o wymiarach 2 500 m x 60 m, na kierunku 11/29. Nawierzchnia betonowa ( PCN 52/R/A/W/T ) 150 000 m kwadratowych. W 2012 roku, planowano jej remont. RWY jest wyposażona w systemy skracania dobiegu samolotów, tak zwane migołapki, z obu kierunków. Z południowej strony RWY umieszczono awaryjną drogę startową, o nawierzchni gruntowej-trawiastej, o wymiarach 2 000 m x 100 m. W 2010 roku, na RWY zamontowano amerykański system BAK-12. Jest to system awaryjnego zatrzymania samolotów, które są wyposażone w hak do awaryjnego zatrzymana, czyli na przykład F-16 Jastrząb.

Lotnisko wyposażono w pełny komplet urządzeń radiolokacyjnych i łączności. Zarówno systemu poradzieckiego jak i współczesnych typu ILS i TACAN. System ILS zamontowano w 2008 roku, głównie z uwagi na przyjęcie do naszej armii samolotów F-16 Jastrząb. Nad przestrzenią powietrzną czuwa system radiolokacyjny, którego głównym elementem jest stacja radiolokacyjna AVIA, Polskiej produkcji. Jej podstawowe parametry; zasięg wykrywania minimum 120 km, pułap wykrywania minimum 10 000 m.

Wyposażenie w środki radionawigacyjne: ILS GP (332.750 MHz). ILS LLZ (111.550 MHz). DME (CH52Y). NDB (280.000 kHz). TACAN (CH107X).

Od strony północnej RWY przebiega główna droga kołowania. Boczne DK łączą główną drogę kołowania z hangarami i strefami rozśrodkowania. Łącznie na Lotnisku jest około 5 000 m dróg kołowania. W 50-tych latach w północnej części lotniska, wzdłuż łamanej drogi kołowania zlokalizowano 28 indywidualnych stanowisk dla samolotów. W 60-tych latach część tych stanowisk została z trzech stron otoczona wałami ziemnymi o wysokości około 4 m. Obecnie ta strefa rozśrodkowania nie jest już wykorzystywana i częściowo uległa zmianom. Drugą strefę rozśrodkowania samolotów ze 14 schronohangarami umieszczono w północno-zachodniej części lotniska. W trzeciej strefie rozśrodkowania w północno-wschodniej części Lotniska umieszczono 14 schronohangarów. Czwarta strefa rozśrodkowania samolotów została umiejscowiona w południowo-wschodniej części Lotniska. Jest tam także 14 schronohangarów. Jest to najmłodsza strefa. Dysponuje najnowszymi rozwiązaniami. Jej budowę ukończono z początkiem 90-tych lat XX wieku. Łącznie lotnisko dysponuje 42 schronohangarami.

Lotnisko dysponuje trzema płaszczyznami postoju samolotów, w tym jedną centralną. CPPS została zbudowano w 70-tych latach. Ma wymiary 500 m x 70 m i powierzchnię 35 000 m kwadratowych. Przy wieży kontroli lotów umieszczono nową PPS o wymiarach 100 m x 100 m i powierzchni 10 000 m kwadratowych. Została zbudowana z początkiem pierwszej dekady XXI wieku. Istnieje jeszcze wschodnia PPS o wymiarach 150 m x 50 m i powierzchni 7 500 m kwadratowych. Do tego musimy pamiętać o płytach przed hangarami i schronohangarami. Lotnisko dysponuje trzema hangarami umieszczonymi w północnej części. Dwa starsze, mają podstawy o wymiarach około 60 m x 40 m. Trzeci najnowszy, oddany do eksploatacji w 2006 roku, jest nieco mniejszy, lecz bardzo nowoczesny.

Wieża kontroli lotów jest zlokalizowana przy głównej drodze kołowania, obok CPPS. Wieża jest kompleksem razem z Domkiem Pilota. Jest to pięcio-kondygnacyjna budowla. Wieża powstała w 60-tych latach i była kilkakrotnie remontowana i rozbudowywana.

Lotnisko posiada pełnie zaplecze. W jego skład wchodzi; MPS, strzelnice klasyczna i samolotowa, straż lotniskową i inne. Straż lotniskowa działa w kategorii A4. Ma do dyspozycji; samochód Jelcz 014 GCBA 5/32, samochód Tatra 815 GCBA 8/32, samochód Star 29 GPR, samochód Star 244 GBDA oraz sprzęt ratownictwa technicznego typu "HOLMATRO", pianotwórczy, syntetyczny środek gaśniczy. Na lotnisku dział także komórka Lotniskowego Biura Meteorologicznego; Tel.: +48-94-382-3316, Faks: +48-94-382-3317.

Osiedle mieszkaniowe Smardzko. 2021 rok. Praca Karol Placha Hetman
Osiedle mieszkaniowe Smardzko. 2021 rok. Praca Karol Placha Hetman

Osiedle Smardzko to typowe wojskowe osiedle garnizonowe. Na jego terenie od końca 50-tych lat oddano do użytkowania kilkanaście bloków mieszkalnych, dla żołnierzy zawodowych i ich rodzin.

Kolej przy lotnisku.

Kolej przy lotnisku. 2021 rok. Praca Karol Placha Hetman
Kolej przy lotnisku. 2021 rok. Praca Karol Placha Hetman

Lotnisko zlokalizowano przy torze kolejowym Nr 421, wiodącym ze Świdwina do Połczyna Zdroju. Odległość około 25 km. Linia jest jednotorowa, niezelektryfikowana, o małym natężeniu ruchu towarowego. W 1996 roku, został zamknięty ruch pasażerski. W kolejnych latach ruch towarowy odbywał się nieregularnie, by w 2005 roku, całkowicie go wstrzymać. W 2006 roku, wznowiono ruch towarowy na odcinku Świdwin – Smardzko, tylko na potrzeby wojska i zaopatrzenia Lotniska. Ewentualny przejazd pociągu odbywa się wyłącznie za zgodą dyspozytora na stacji Świdwin. Linia praktycznie przebiega przez teren lotniczej bazy. Na Lotnisko od tej linii odchodzą dwie bocznice. Pierwsza na północ do składu MPS. Druga na południe do kotłowni centralnego ogrzewania, która ogrzewa zarówno część koszarowo-sztabową jak i osiedle mieszkalne Smardzko. W okresie budowy Lotniska koleją dostarczano większość potrzebnych materiałów i surowców. Linia kolejowa Nr 421 pierwotnie miała długość 25 km, obecnie ma długość tylko 7 km.

Przez dworzec kolejowy w Świdwinie przebiega ważna linia kolejowa Nr 202, która łączy Gdańsk ze Stargardem Szczecińskim, przez Lębork, Słupsk, Sławno, Koszalin, Białogard, Świdwin, Łobez, Runowo Pomorskie. Szlak był budowany etapami w okresie 1859-1870. Na wielu odcinkach szlak był dwutorowy. W 1945 roku, wojska radzieckie rozebrały wiele odcinków dwutorowych pozostawiając tylko jeden tor. Szyny i inne urządzenia kolejowe wywieziono do CCCP. Elektryfikację linii rozpoczęto w 70-latach XX wieku, w rejonie Trójmiasta. Główne prace elektryfikacyjne przeprowadzono w okresie 1986-1988. W 1988 roku cały szlak Nr 202 był zelektryfikowany razem z liniami do Kołobrzegu. Obecnie linia jest jednotorowa i zelektryfikowana i ma długość 334 km. Linia dwutorowa jest tylko na odcinku Gdańsk-Wejherowo oraz Runowo Pomorskie-Stargard Szczeciński.

Opracował Karol Placha Hetman