Lotnisko Łebień koło Lęborka. 2021r.

Data publikacji: 2021-04-26
|
Ostatnia zmiana: 2021-04-26
|
Lotniska
Facebook
Twitter

Łebień 2021-04-26

Lotnisko Łebień, Lędziechowo, Maszewko, Zdrzewno.

W odległości około 18 km, w kierunku północnym, od Lęborka jest teren po byłym wojskowym lotnisku. Obecnie w tym miejscu postawiono farmę wiatrową. Z kolei od Łeby do byłego lotniska jest około 21 km. Lotnisko figurowało pod różnymi nazwami pobliskich małych miejscowości: Łebień, Lędziechowo, Maszewko, Zdrzewno. Najczęściej używana nazwa to było lotnisko Łebień, a rzadziej Lędziechowo. W pobliżu przebiegają dwie drogi wojewódzkie Nr 214 (Lębork - Łeba) i Nr 213 (Celbowo koło Gdyni - Słupsk).

Lotnisko Łebień. 2021 rok. Praca Karol Placha Hetman
Lotnisko Łebień. 2021 rok. Praca Karol Placha Hetman

Lotnisko Łebień. 2021 rok. Praca Karol Placha Hetman
Lotnisko Łebień. 2021 rok. Praca Karol Placha Hetman

Łebień.

Łebień to wieś kaszubska położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Nowa Wieś Lęborska. Wieś jest siedzibą sołectwa Łebień, w którego skład wchodzi również miejscowość Lędziechowo. Położona jest w północnej części Kaszub zwanej Norda. W 2018 roku, Łebień liczył 1 450 mieszkańców. We wsi jest piękny, ceglany kościół pod wezwaniem NMP Królowej Polski.

Najstarsza wzmianka o Łebieniu pochodzi z 1379 roku, kiedy to wieś otrzymała lokację na prawie chełmińskim i należała do biskupów włocławskich. W 1566 roku, biskup Wolski odsprzedał miejscowość Ernestowi Weiherowi. W okresie wielkiej wojny światowej znajdował się tu obóz jeniecki dla żołnierzy rosyjskich.

Lotnisko Łebień.

Lotnisko zostało założone przez niemców w 1939 roku. Już podczas drugiej wojny światowej startowały stąd niemieckie samoloty. Po drugiej wojnie światowej teren przejęła armia czerwona, a w 50-latach Wojsko Polskie. Lotnisko miało gruntowe pole wzlotów i było wykorzystane sporadycznie. Z końcem 60-lat, na lotnisku wybudowano betonowy pas startowy o długości 2 200 m x 40 m (1969 rok), zdolny do przyjmowania samolotów myśliwskich naddźwiękowych MiG-21. W 1970 roku, lotnisko wpisano do ewidencji wojskowej, jako lotnisko zapasowe dla lotnictwa morskiego. Zbudowano także drogi kołowania i płaszczyzny postoju samolotów. W zachodniej części lotniska zbudowano strefę rozśrodkowania samolotów dla 16 maszyn. Miejsca postojowe otoczono z trzech stron wałami ziemnymi. Na lotnisko, w ramach ćwiczeń, często były przenoszone bojowe jednostki lotnicze, głównie marynarki wojennej.

W 80-latach, podczas jednego z remontu RWY został pokryty asfaltową nawierzchnią. W 90-latach, wojsko z lotniska korzystało sporadycznie. W 2003 roku, Wojsko Polskie przestało korzystać z lotniska, a zwłaszcza jednostka z lotniska Siemirowice - Brygada Lotnictwa MW, która była jego gospodarzem. Wojsko przekazało lotnisko do Agencji Mienia Wojskowego, bez konieczności zachowania funkcji lotniskowej. Od agencji lotnisko przejęła gmina Wicko, na której terenie leżało lotnisko. Plan zagospodarowania przestrzennego Województwa Pomorskiego, przyjęty przez sejmik wojewódzki w 2002 roku, przewidywał, że docelowo w tym miejscu będzie lokalne lotnisko cywilne. Znalazł się jednak inwestor na postawienie farmy wiatrowej (elektrownia wiatrowa). Samorządowcy zmienili decyzję. Środowisko lotnicze było niezadowolone z decyzji samorządowców. Kolejne lotnisko usunięto z mapy Polski.

W okresie 2005 - 2010, asfalt był ściągany i wykorzystany do naprawy lokalnych dróg samochodowych. Był to tak zwany destrukt bitumiczny. Farmę wiatraków postawiono w okresie 2013 - 2015.

Dane lotniska Łebień.

Współrzędne N54°40'06.9" E17°44’35.3”. Elewacja 290 ft, 88,4 m npm. RWY kierunek 172/352, wymiary 2 200 x 40 m, asfalt, a pod spodem beton. Do 2015 roku, na lotnisku czasami lądowały prywatne samoloty GA.

Atrakcje turystyczne w pobliżu lotniska.

Pałac, a raczej dwór szlachecki w Zdrzewnie istniał już około 1400 roku. Jego właściciele się zmieniali. W 1800 roku, właścicielem został ród Zimdarsen. W 1867 roku, obiekt przeszedł gruntowny remont i stał się pałacem. Kolejny remont przeprowadzono w 1922 roku. Kiedy, podczas drugiej wojny światowej zbliżał się front rosyjski, właściciele uciekli statkiem z Łeby do centralnych Niemiec. W pałacu próbowały ukryć się inne niemieckie rodziny. Jedna z nich, po zobaczeniu żołnierzy rosyjskich popełniła samobójstwo zażywając truciznę. Rosjanie okradli i zniszczyli pałac. W czasach PRL, okoliczne grunty rolne upaństwowiono, założono Państwowe Gospodarstwo Rolne, a jego dyrekcję umieszczono w pałacu. Wtedy też pałac przeszedł gruntowny remont. W 90-latach, po lifiacji Państwowych Gospodarstw Rolnych, pałac został sprzedany osobie fizycznej, która prowadziła działalność gospodarczą. Pałac przechodził z rąk do rąk. Był systematycznie dewastowany przez wandali, bo kolejni właściciele nie mieszkali w nim, a obiektu nie zabezpieczyli odpowiednio. Obecnie (2021 rok) pałac jest w złym stanie.

W pobliżu pałacu stoi zabytkowy wiatrak typu holenderskiego, z 1765 roku. Jest to jedyny taki obiekt na Ziemi Lęborskiej, który zachował się do dziś. W 1914 roku, wiatrak spłonął. Właściciel postanowił go odbudować. Zbudowano wiatrak większy od poprzedniego. Obiekt budowali rosyjscy jeńcy wzięci w niewolę podczas wielkiej wojny światowej. W 1957 roku, wybuchł kolejny pożar i tak naprawdę do dziś wiatrak stoi w niezmienionej formie.

Opracował Karol Placha Hetman