Iliuszyn Ił-12. 1949r. - Konstrukcja

Kategoria: Samoloty Ostatnia zmiana: Maj 2020 Historia Konstrukcja Zestawienie

Kraków 2008-10-16


075b Rozdział 1949-09-04


Iliuszyn Ił-12


Polska

Samolot transportowy. Następca Li-2.

Konstrukcja

Samolot transportowy lub pasażerski dla 21 – 28 pasażerów. Udźwig nominalny 3 500 kg. Dla desantu spadochronowego zabiera na pokład 37 skoczków spadochronowych. Na pokład może zabrać 26 żołnierzy z pełnym ekwipunkiem. Załoga samolotu składa się z 4 lotników; 2 pilotów, nawigatora i radiotelegrafisty.

Ił-12 to dwusilnikowy, dolnopłat, całkowicie metalowy.

Skrzydło trójdźwigarowe technologicznie podzielone na trzy części. Pokrycie pracujące wzmocnione podłużnicami. Skrzydło środkowe (centropłat) mocowane jest na stałe do kadłuba. Mieści gondole silnikowe z silnikami i podwoziem głównym. Krawędzie natarcia skrzydła są odladzane gorącym powietrzem. Pod silnikami umieszczona jest chłodnica oleju. Powietrze jest tam ogrzewane i kierowane w kanały zamknięte w noskach skrzydeł ogrzewając je i uchodzi na zewnątrz otworami w pobliżu gondoli silnikowych.

Kadłub klasyczny wręgowo-podłużnicowy z pracującym pokryciem. Składa się z trzech części; przedniej z kabiną załogi, środkową z kabiną pasażersko-towarową, tylną, do której przymocowano usterzenie. Przekrój kadłuba jest kołowy. W wersji transportowej kabina ładunkowa ma wzmocnioną podłogę. Klasyczne drzwi do samolotu umieszczono w tyle kadłuba na prawej burcie. Przez te drzwi wykonywany jest także desant spadochroniarzy. Po przeciwnej stronie, na lewej burcie umieszczono dwuczęściowe większe drzwi załadunkowe, które otwierane są wyłącznie na ziemi. Kabina pilotów i ładunkowa niehermetyczna, ale ogrzewana ciepłym powietrzem. W tylnej części umieszczono niewielki dodatkowy przedział ładunkowy, do którego jest dostęp z kabiny ładunkowej lub poprzez małe drzwi z lewej strony kadłuba.

Usterzenie klasyczne, wolnonośne. Konstrukcja metalowa. Stateczniki kryte blachą, ale stery kryte płótnem. Usterzenie poziome z silnym wznosem +6 stopni. Krawędzie natarcia ogrzewane gorącym powietrzem. Powietrze to pobierane jest przez chwyty w tyle kadłuba, ogrzewane przez grzałki elektryczne i kierowane w noski usterzenia.

Podwozie trójpodporowe z kołem przednim. Przednie z pojedynczym kołem, chowane do kadłuba do tyłu. Główne ze zdwojonymi kołami, chowane do przodu w komory umieszczone w gondolach silnikowych. Amortyzatory olejowo-powietrzne. Podwozie uzupełnia małe kółeczko, częściowo wystające, pełniące rolę zderzaka na końcu dolnej części kadłuba, podczas startu i lądowania. Na postoju tył kadłuba podparty jest stojakiem, który zapobiega przechyleniu samolotu na ogon podczas załadunku i wyładunku towaru.

Napęd Ił-12.

Dwa silniki ASz-82 FN-212, 14-cylindrowy w układzie podwójnej gwiazdy, bezgaźnikowe, z bezpośrednim wtryskiem paliwa i dwustopniową sprężarką. Moc startowa 2 x 1 362 kW ( 2 x 1 850 KM ), a nominalna 2 x 1 200 kW ( 2 x 1 630 KM ). Osłony silników typu NACA z regulowanym wlotem powietrza. Rury wydechowe wyprowadzają spaliny na końcu gondoli silnikowych. Śmigła cztero-łopatowe typu AW-9, o średnicy 4,1 m, przestawiane nawet do ustawienia w chorągiewkę. Łopaty odladzane spirytusem dawkowanym cyklicznie i spływającym w 
rowkach na krawędzi natarcia łopat.

Zbiorniki paliwa umieszczone w skrzydłach w ilości 6 sztuk, o łącznej pojemności 4 150 litrów. Zbiorniki oleju o pojemności 2 x 220 litrów, każdy umieszczony w gondoli silnikowej.

Wyposażenie awioniki.

Radiostacje pokładowe RSB-7 i RSB-5, automatyczny radiokompas ARK-5, radiopółkompas RPKO-10M, automatyczny pilot AP-42A.

Uzbrojenie.

Konstrukcja Ił-12 D przewidywała możliwość montażu wieżyczki bronnej na grzbiecie kadłuba, opancerzonej i wyposażonej w 1 k.m. typu SZKAS lub UBT obsługiwany przez strzelca. Samoloty używane w Polsce nie posiadały takiej wieżyczki. Jednak w oknach przedziału transportowego znajdują się okrąg wzierniki otwierane od wnętrza i umożliwiające prowadzenie ostrzału z broni ręcznej, automatycznej lub maszynowej.

Dane T-T samolotu Ił-12.

Rozpiętość 31,70 m, długość 21,31 m, wysokość 7,81 m, powierzchnia nośna 103 m2, masa własna 11 000 kg, masa całkowita 17 250 kg, masa ładunku 3 500 kg, paliwo 4 150 litrów, prędkość maksymalna 407 km/h, prędkość przelotowa 320-366 km/h, prędkość lądowania 128 km/h, zasięg 3 230 km, zasięg z pełnym ładunkiem 1 500 km, pułap 6 500 km (załoga używa wówczas masek tlenowych), rozbieg 475 m, dobieg 563 m.

Rysunek Ił-12 D. Zdjęcie LAC
Rysunek Ił-12 D. Zdjęcie LAC

Opracował Karol Placha Hetman