Etrich Taube. 1910r.

Data publikacji: 2021-02-04
|
Ostatnia zmiana: 2021-02-04
|
Kategoria:
Facebook
Twitter

Kraków 4-02-2021

Historia

Etrich Taube. 2017 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Etrich Taube. 2017 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Etrich Taube. 2017 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Etrich Taube. 2017 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Etrich Taube. 2017 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Etrich Taube. 2017 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Etrich Taube to najpopularniejszy samolot austriacki i niemiecki okresu przed wielką wojną światową. Konstruktorem samolotu był Igo Etrich. Słowo Tauube oznacza gołąb. Samolot był produkowany w wielu zakładach, w tym przez Awiatę (co najmniej 1 sztuka). Samoloty te figurowały także pod nazwą Rumpler Taube, od niemieckiego zakładu, który zbudował ich najwięcej. Był to pierwszy udany samolot dwumiejscowy. W konstrukcji samolotu wykorzystano kształt nasion roślin „Zanonia macrocarpa”, które są wiatrem niesione bardzo daleko. Najpierw powstawały modele szybowców, szybowce, a w końcu samolot. Układ jednopłata z silnikiem z przodu ze śmigłem ciągnącym. Silnik obudowany blachą dla poprawy aerodynamiki. Konstrukcja z metalowych rurek lub u innych producentów mieszana. Obrys skrzydeł przypomina ptasie skrzydła. Samolot nie miał lotek. Ich rolę pełniły elastyczne końce płata. Samolot był bardzo bezpieczny. Miał tendencję do wyrównywania lotu i był niezwykle stateczny. Był tani w produkcji i eksploatacji. Samolot Etrich Taube był produkowany od 1910 roku, do 1913 roku. Zbudowano co najmniej 200 maszyn. Z uwagi na nie uregulowany stan formalno-prawny i brak licencji samolot był wielokrotnie kopiowany. Ponieważ samolot był budowany przez różne firmy dlatego można spotkać różne dane techniczne. Wymiary rozpiętość 13,5-14,5 m, długość 12-14 m, silniki o mocy 50-100 KM.

Samolot Etrich Taube charakteryzował się doskonałą statecznością i właściwościami lotnymi. Do 1914 roku, na samolocie wzorowało się ponad 50 konstruktorów. W efekcie powstało około 500 samolotów ze skrzydłami wzorowanymi na płatach samolotu Etrich Taube, z jego pierwszego okresu budowy.

Samolot Etrich Taube w Krakowie.

Samoloty Etrich Taube były pierwszymi maszynami, które były eksploatowane na lotnisku Rakowice. Było to w czasie, kiedy Kraków był pod zaborem austro-węgierskim. W 1912 roku, dwa samoloty Etrich Taube wzięły udział w ćwiczeniach wojsk austro-węgierskich.

Samolot będący w zbiorach Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie został zbudowany w 1936 roku, jako latająca replika, przez Alfreda Friedricha. Samolot powstał w niewielkiej wytwórni obok Berlina, która specjalizowała się w budowie latających replik, z pionierskiego okresu lotnictwa. Budowę repliki oparto na planach samolotu Rumpler Taube z 1913 roku.

Konstrukcja

Etrich Taube to samolot dwumiejscowy, z jednym płatem, o konstrukcji mieszanej. Cały samolot jest usztywniony licznymi odciągami, wykonanymi z drutu. Samolot jako maszyna bojowa nie miała stałego uzbrojenia. Lotnicy wykorzystywali broń osobistą i karabiny z obciętymi lufami. Na pokład zabierano lekkie bomby, które wyrzucano ręcznie.

Skrzydła o obrysie wzorowanym na kształcie nasiona rośliny, o bardzo dużej sile nośnej. Skrzydła nie mają lotek. Ich rolę pełnią giętkie końce skrzydeł. Skrzydła są pokryte płótnem. Kadłub o konstrukcji szczątkowej mieści dwie osoby, które zajmują miejsce w układzie tandem w odkrytych kabinach. Silnik umieszczono w przedzie kadłuba i napędza dwułopatowe śmigło ciągnące. Silnik jest oprofilowany blachami. Usterzenie jest typu ptasiego ogona. Pokryte jest płótnem. Podwozie główne to dwa amortyzowane koła. Uzupełnieniem jest płoza ogonowa.

W samolocie stosowano różne silniki, głównie rzędowe, 4 cylindrowe lub 6-cylindrowe, chłodzone cieczą. Chłodnicę silnika umieszczono po bokach kadłuba i przypominają panelowe grzejniki.

Dane T-T Etrich Taube:

Załoga dwie osoby. Rozpiętość 13-16 m. Długość 9-11 m. Wysokość 2-2,5 m. Powierzchnia nośna 30-35 m2. Masa własna 600-700 kg. Masa startowa 800-950 kg. Prędkość maksymalna 90-120 km/h. Zasięg 100-150 km. Pułap 2 000 m.

Zestawienie

Jeden samolot Etrich Taube został zbudowany w 1910 roku, w zakładach Awiata w Warszawie. Samoloty Etrich Taube używano na lotnisku Rakowice w Krakowie. Na samolotach Etrich Taube w czasie wielkiej wojny światowej latali także Polacy.

Opracował Karol Placha Hetman