Douglas DC-8. 1987r.

Warszawa 1987-08-31

Historia

278b Rozdział 31.08.1987r. Douglas DC-8 eksploatowany w Polsce. Samolot Douglas DC-8 to samolot pasażerski, transportowy, czterosilnikowy, daleko dystansowy. Samolot był konkurentem samolotów Boeing B.707 i Convair 880.

Douglas DC-8 Super 62 w barwach PLL LOT. Na kadłubie napis – Chartered by LOT Polish Airlines. Okęcie 1987 rok. Zdjęcie PLL LOT
Douglas DC-8 Super 62 w barwach PLL LOT. Na kadłubie napis – Chartered by LOT Polish Airlines. Okęcie 1987 rok. Zdjęcie PLL LOT

Dzisiaj tylko nieliczni pamiętają, że nasz narodowy przewoźnik PLL LOT swego czasu eksploatował samolot typu DC-8 i to w czasie, kiedy Polską rządzili komuniści, a końca ich władzy nie było widać. Jak do tego doszło, że z Lotniska Okęcie startował imperialistyczny samolot w barwach PLL LOT?

Douglas DC-8 w barwach PLL LOT.

Musimy się cofnąć do tragicznych wypadków z 1980 roku, i 1987 roku. W dniu 14.03.1980 roku, na ziemię spadł Ił-62 SP-LAA. Wszyscy ludzie na pokładzie ponieśli śmierć. (Zobacz osobny artykuł). PLL LOT wymieniło flotę. Zostają kupione samoloty Ił-62 M z zupełnie innym zespołem napędowym. Niestety, w dniu 9.05.1987 roku, na ziemię spadł Ił-62 M SP-LBG. (Zobacz osobny artykuł). Wszyscy na pokładzie ponieśli śmierć i jak na ironię przyczyna była podobna. Wady silników. Społeczeństwo Polskie było w szoku. Wniosek był jeden. Nie można tymi samolotami dłużej latać. Amerykanie wydali zakaz przylotów do ich kraju samolotów typu Iliuszyn Ił-62. Nonszalancja strony rosyjskiej jest duża, ale przyjmują samoloty Ił-62 z powrotem.

I wówczas okazuje się, że PLL LOT nie ma ani jednej maszyny zdolnej do utrzymania Atlantyckiego połączenia. Po wielu rozmowach zapadły konkretne decyzje i została podpisana umowa na roczną dzierżawę przez PLL LOT jednego samolotu typu Douglas DC-8.

W dniu 31.08.1987 roku, na Lotnisku Okęcie wylądował pasażerski Douglas DC-8 Super 62 rejestracja N8968U nr fabryczny 46069. Właścicielem samolotu było amerykańskie przedsiębiorstwo leasingowe International Air Leases Inc., natomiast jego obsługą i eksploatacją zajmowała się firma Arrow Air Inc., będąca filią International Air Leases Inc.. Firma oddelegowała do Warszawy dwóch mechaników, w pełni przeszkolonych w płatowcu, silnikach i wyposażeniu. Dostarczono także pakiet części zamiennych. Brakujące części sprowadzano z magazynów na terenie Europy. Piloci samolotu to personel amerykański firmy Arrow Air Inc., natomiast personel pokładowy mieszany Polsko-Amerykański z PLL LOT i Arrow Air. Było to podyktowane względami bezpieczeństwa. Po przeszkoleniu personelu pokładowego wszystkie stewardesy były z firmy PLL LOT.

Samolot został zbudowany i oblatany w dniu 14.07.1969 roku, czyli miał już 18 lat. Pierwszym użytkownikiem maszyny były linie United Airlines, następnie Braniff International Airways, po czym samolot został sprzedany firmie leasingowej. W trakcie 18-letniej eksploatacji samolot był modyfikowany. Przede wszystkim otrzymał dwuprzepływowe wyciszone silniki Pratt and Whitney JT3D-7, spełniające ówczesne ostre normy hałasu w USA. Maszyna zabiera na pokład 204 pasażerów w klasie turystycznej, na trasie do 9 360 km.

Firma PLL LOT skierowała go do obsługi lotów Atlantyckich regularnych i czarterowych do Nowego Yorku. Planowano także obsługiwać nim loty do Chicago i Detroit oraz ewentualnie Montreal, Toronto i Vancuver w Kanadzie.

W barwach LOT pierwszy rejs wykonano już w dniu 1.09.1987 roku, na trasie Okęcie – Port Lotniczy JFK ( Nowy York ).

Po roku, w sierpniu 1988 roku, samolot został zwrócony firmie leasingowej. Latał następnie jako pasażersko-towarowy w firmie Canarias Cargo i Fine Air. Cały czas z rejestracją N8968U.

Samolot DC-8 był konkurentem Boeing B.707. Został oblatany w 1958 roku. Zbudowano 556 egzemplarzy. Produkcję ukończono w 1972 roku. W 70-latach w większości samolotów wymieniono silniki na cisze. DC-8 był wykorzystywany do przewozu pasażerów do połowy 90-tych lat XX wieku, a jako samolot towarowy do 2000 roku.

Konstrukcja

Daleko dystansowy samolot pasażerski, czterosilnikowy, dolnopłat, całkowicie metalowy. Według dzisiejszych standardów zbudowany w układzie klasycznym, ale w 50-tych latach XX wieku był to układ nowatorski.

Skrzydła skośne, z bogata mechanizacją części spływowej. Wyposażone w lotki, klapy i przerywacze. Pod skrzydłami umieszczono na wysięgnikach cztery silniki w indywidualnych gondolach.

Kadłub ciśnieniowy, mieści kabinę pilotów, kabinę pasażerską i pomieszczenia zaplecza. Kabina pasażerska mieści 204 fotele.

Usterzenie skośne, klasyczne z podziałem na stery i stateczniki. Podwozie klasyczne. Przednie dwukołowe, sterowane. Podwozie główne to czterokołowe wózki.

Zespół napędowy.

Silnik Pratt & Whitney JT3D to silnik turbowentylatorowy opracowanym na bazie Pratt & Whitney JT3C silnika turboodrzutowego jednoprzepływowego. Pierwsze jego uruchomienie nastąpiło w 1958 roku, a w 1959 roku, zamontowano je po raz pierwszy na bombowcu B-45 Tornado. W okresie od 1959 roku do 1985 roku, zbudowano ponad 8 000 egzemplarzy JT3D. Silniki te zamontowano w samolotach Boeing 707, KC-135, Douglas DC-8 i innych.

Silnik Pratt & Whitney JT3D-7 dysponuje ciągiem 4 x 84,5 kN.

Dane T-T Douglas DC-8 Super 62, 1987 rok:

Rozpiętość 42,24 m. Długość 57,10 m. Wysokość 13,11 m. Powierzchnia nośna 271,9 m2. Masa własna 66 360 kg. Masa maksymalna 161 000 kg. Prędkość maksymalna 959 km/h. Zasięg z kompletem pasażerów 9 360 km. Silniki Pratt & Whitney JT3D-7, o ciągu 4 x 84,50 kN. Załoga 3 lotników, 5 osób personelu pokładowego.

Zestawienie

PLL LOT eksploatował jeden samolot Douglas DC-8 Super 62 rejestracja N8968U nr fabryczny 46069. Samolot użytkowano od 31.08.1987 roku do sierpnia 1988 roku.

Opracował Karol Placha Hetman