Historia Konstrukcja Zestawienie

AERO Ae-45, Ae-145. 1952r.

Kraków 2020-02-21

095b Rozdział 1952-03-15

AERO Ae-45, Ae-145

Historia

Aero Ae-45 SP-LXH. 2020 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Aero Ae-45 SP-LXH. 2020 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Aero Ae-45 SP-LXH. 2020 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Aero Ae-45 SP-LXH. 2020 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Aero Ae-45 SP-LXH. 2020 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Aero Ae-45 SP-LXH. 2020 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Aero Ae-45 SP-TNA. 2019 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Aero Ae-45 SP-TNA. 2019 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Aero Ae-45 SP-TNA. 2019 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Aero Ae-45 SP-TNA. 2019 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Aero Ae-45 SP-LXC. 2019 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman
Aero Ae-45 SP-LXC. 2019 rok. Zdjęcie Karol Placha Hetman

Historia Ae-45

Samolot dyspozycyjny i sanitarny.

Firma Aero Vodochody, zwana w skrócie jako AERO, powstała w 1921 roku. Aero Vodochody mieści się w miejscowości Vodochody w Powiecie Praga Wschód. Pierwszą konstrukcją był samolot pasażerski Aero A-10. W całym okresie międzywojennym, firma Aero Vodochody opracowała i produkowała 22 różne konstrukcje.

Po drugiej wojnie światowej, firma AERO opracowała samolot dyspozycyjny, który otrzymał oznaczenie Aero Ae-45. Samolot został zaprojektowany w 1947 roku. W zespole inżynierów byli: Mirosław Baitler, Jirzi Bouzek, Ondrej Nemec i Frantisek Vlk. Zbudowano dwa prototypy, które oznaczono nr 45.1 oraz 45.2. Pierwszy prototyp został oblatany w dniu 1947-07-21 roku. Samoloty zostały podane testom, które wypadły pozytywnie. W czasie testów oba samoloty przeleciały ponad 20 000 km i kilkakrotnie przeleciały Alpy. W Anglii, samolot Aero Ae-45 wygrał wyścig Norton Griffits Race.

Samolot Aero Ae-45 skierowano do produkcji seryjnej na początku 1949 roku. W okresie od 1949 roku do 1951 roku zbudowano 200 egzemplarzy. Pierwsze samoloty sprzedano do Włoch, Szwajcarii i Węgier. Dopiero później samolot Aero Ae-45 dostarczono do czechosłowackich linii lotniczych.

W 1952 roku, produkcję samolotów Aero Ae-45 przeniesiono do zakładów SPP Kunowice. W nowym miejscu przystąpiono do produkcji udoskonalonej wersji, którą oznaczono Aero Ae-45 "Super Aero”. Samolot ten otrzymał bogate wyposażenie radiowe i nawigacyjne, co spowodowało wzrost bezpieczeństwa przelotów. Jeden z samolotów dokonał przelotu przez Południowy Atlantyk na trasie Natal-Dakar. Samoloty produkowano w dwóch wersjach Ae-45 oraz Ae-45 S, a ich produkcję zakończono w 1958 roku.

W 1958 roku opracowano zmodernizowany samolot, który otrzymał oznaczenie Aero Ae-145. Jego produkcję rozpoczęto w 1959 roku. Do 1961 roku zbudowano około 150 samolotów, które oznaczono Aero Ae-145. Samoloty trafiły głównie do CCCP, Afryki i Azji. Samoloty kupiła nawet Australia. W produkcji seryjnej samolot Aero Ae-145 został zastąpiony samolotem L-200 Morava.

Aero Ae-45 w Polsce. 1952 rok.

Na początku 1952 roku, Polskie Linie Lotnicze LOT zamówiły trzy samoloty Aero Ae-45. Samoloty zostały dostarczone w marcu 1952 roku. Jeden z samolotów Aero Ae-45 został przystosowany do kalibracji naziemnych radiogoniometrów średniofalowych, które wykorzystywano w nawigacji lotniczej.

W dniu 1952-04-01 roku, PLL LOT samolotami Aero Ae-45 uruchomił loty dyspozycyjne. W 1953 roku, jeden z samolotów został poważnie uszkodzony i nie nadawał się do naprawy, dlatego został skasowany. Firma PLL LOT użytkowała samoloty Ae-45 do 1956 roku. W tym czasie, w Polsce odrodziło się Lotnictwo Sanitarne. Oba samoloty Ae-45 były eksploatowane w Lotnictwie Sanitarnym do 1967 roku. W 1957 roku, dodatkowo, dla Lotnictwa Sanitarnego zakupiono jedenaście samolotów Aero Ae-45 "Super Aero”. Samoloty te użytkowano do 1978 roku.

W zbiorach Muzeum Lotnictwa Polskiego w Czyżynach znajdują się trzy samoloty Aero Ae-45.

Pierwszy jest samolot Aero Ae-45 SP-LXH, został przekazany w 1978 roku. Samolot ma numer 172006, został zbudowany w 1959 roku. Samolot był użytkowany w Instytucie Kontroli Cywilnych Statków Powietrznych (IKCSP), a następnie w Przedsiębiorstwie Usług Lotniczych.

Drugi samolot Aero Ae-45 SP-LXC znajduje się na zapleczu w formie destruktu. Samolot ma numer 172011, został zbudowany w 1959 roku. Samolot używano w Zespole Lotnictwa Sanitarnego w Zielonej Górze i po osiagnięciu nalotu 2 800 godzin został przekazany do zbiorów Muzeum w 1980 roku.

Trzeci samolot Aero Ae-45 SP-TNA znajduje się na zapleczu w formie destruktu, bez silników. Trafił do Muzeum w 1985 roku.

Opracował Karol Placha Hetman