Kraków 1.10.2013r.

277b Rozdział 20.07.1987r.

PZL M-24 Dromader Super

PZL WSK Mielec

 

Samolot rolniczo-pożarniczy.

Konstrukcja

Zobacz PZL M-18 Dromader

Pierwszy prototyp PZL M-24 Dromader Super Nr 1AKP 01-02 rejestracja SP-PFA 1987r. Zdjęcie LAC

Pierwszy prototyp PZL M-24 Dromader Super Nr 1AKP 01-02 rejestracja SP-PFA 1987r. Zdjęcie LAC

Pierwszy prototyp PZL M-24 Dromader Super Nr 1AKP 01-02 rejestracja SP-PFA 1987r. Zdjęcie LAC

 

Konstrukcja

PZL M-24 Dromader Super jest jednosilnikowym, wolnonośnym dolnopłatem, o konstrukcji metalowej i stałym podwoziu. Konstrukcja wytrzymuje przeciążenie +3,5 g, -1,4 g. Konstrukcje oparto na mniejszym modelu PZL M-18.

Skrzydła

Skrzydła generalnie zaczerpnięto z M-18 wstawiając dużą sekcje centropłata. Przez to skrzydło składa się z dużego centropłata i odejmowanych zewnętrznych części. Konstrukcją siłową skrzydeł są dwa dźwigary. Centropłat jest na stałe połączony z kadłubem. W centropłacie znajduje się wolna przestrzeń gdzie umieszczono dolną część zbiornika chemikaliów. Podwozie główne jest zamontowano także do centropłata. Skrzydła wyposażono w dwuczęściowe, szczelinowe klapy zaskrzydłowe i szczelinowe lotki. Na krawędzi natarcia umieszczono stałe sloty. W odejmowanych częściach skrzydeł, między dźwigarami umieszczono integralne zbiorniki paliwa, o łącznej pojemności 1 400 litrów.

Kadłub

Kadłub o konstrukcji szkieletowej, kratownicowy, spawany z rur chromowo-molibdenowych. Kratownica osłonięta jest pokrywami, z których niemal wszystkie można łatwo zdemontować i uzyskać dostęp do wnętrza. Kabina dwumiejscowa w układzie tandem. Szkielet kabiny jest wzmocniony na wypadek kapotażu. Fotele regulowane, zaopatrzone w bezwładnościowe pasy bezpieczeństwa. Drzwi kabiny z możliwością zrzutu awaryjnego. Z uwagi na charakter wykonywanych lotów, brak jest ciśnieniowej kabiny i max pułap wynosi do 4 000 m.

Usterzenie

Usterzenie klasyczne, z podziałem na stery i stateczniki. Usterzenie poziome podparto dwoma parami zastrzałów. Stery wyważono aerodynamicznie i zaopatrzono w klapki wyważające.

Podwozie

Podwozie stałe, trójpodporowe z kołem ogonowym. Wszystkie koła pojedyncze. Podwozie dostosowano do operowania z przygodnych lądowisk. Pneumatyki są na tyle duże, iż tolerują zbronowane pole. Wymiary opon głównych 800 x 260 mm. wymiary opony koła ogonowego 380 x 150 mm. Amortyzatory podwozia głównego olejowo-gazowe dwukomorowe. Podwozie główne wyposażono w hamulce hydrauliczne, tarczowe.

Napęd

Zespół napędowy skład się z tłokowego silnika, w układzie gwiazdy, chłodzonego powietrzem ASz-62 IR wyposażonym w reduktor, o mocy 1 x 736 kW (1 x 1 000 KM). Silnik jest doskonale znany z samolotu An-2.

Docelowym silnikiem miał być silnik ASz-62 IR/M o nowym oznaczeniu PZL Kalisz K-9, o zwiększonej mocy do 1 x 883 kW (1 x 1 200 KM).

Śmigło metalowe 4-łopatowe, o stałej prędkości obrotowej.

Zbiorniki integralne umieszczone w skrzydłach o pojemności 1 400 litów. Zbiornik oleju o pojemności 75 litrów.

Zużycie paliwa w lotach agro wnosi 160-240 litrów na godzinę.

Wyposażenie agrolotnicze

Podstawą jest zbiornik chemikaliów wykonany z laminatu, o objętości 2 700 litrów i udźwigu 2 000 kg. Posiada klapę towarową i hydraulicznie sterowaną pokrywę do załadunku. Instalacja agrolotnicza jest obsługiwana poprzez układ hydrauliczny sterowany przyciskami na drążku sterowym. Rozrzutnik do substancji sypkich z koszem wysypowym, układem kanałów i napędem wiatrakowym. Dla oprysku, pompa do substancji płynnych napędzana wiatrakiem. Stosuje się pompy o wydajności do 20 litrów/sekundę lub do 40 litrów/sekundę. Do mgławienia jest wykorzystywana instalacja wyposażona w 8 atomizerów, ta sama co stosowana do samolotów PZL-106 Kruk. Opis przy samolocie PZL-106 Kruk. Instalacja do gaszenia pożarów, w ciągu 2 sekund zrzuca 2 500 litrów wody.

Wyposażenie

Generalnie układ sterowania jest sztywny, dźwigniowo-popychaczowy. Są także użyte arensy, czyli linki w pancerzu. Sterowanie sterem kierunku linkowe. Klapy wychylane hydraulicznie.

Instalacja hydrauliczna o ciśnieniu 15 MPa, używana do poruszania klap, hamowania kół i obsługi instalacji specjalistycznej.

Samolot ma podstawowe przyrządy pilotażowe. Możliwe jest zainstalowanie dodatkowego wyposażenia; radiostacje, transpondery, odbiorniki VOR/LOC, radiotelefon, radiokompas, żyrobusoli, reflektorów do prac nocnych, oświetlenia zewnętrznego, klimatyzacja kabiny, pokładowego dystrybutora paliwa dla tankowania z beczek, zdwojonego układu sterowania.

 

Dane T-T

 

PZL M-24 Dromader Super 1987r.

 

 

Wymiary

 

 

 

Miano

R

 

19,90

 

M.

D

 

10,80

 

M.

H

 

4,30

 

M.

Pow. nośna

 

45,0

 

M2

Masa

Własna

2 870

 

Kg

 

Całkowita

5 000

 

Kg

 

Max

5 500

 

Kg

 

Ładunku

2 000 – 2 500

 

Kg

 

Paliwo

1 400 litrów

 

Kg

Prędkość

Max

160-190. Prędkość prac agro.

 

Km/h

 

Max

230

 

Km/h

 

Wznoszenia

3-5

 

m/s

 

Przelotowa

220

 

Km/h

 

Lądowania

110

 

Km/h

Zasięg

Max

1 800 km. Z instalacja do dalekich przelotów wzrasta do 3 500 km.

 

Km

 

Z ładunkiem

 

 

Km

Pułap

 

4 000

 

M.

Rozbieg

Dobieg

340 m na wysokość 15 m po betonie/

470 m z wysokości 15 m po betonie

 

M.

Silnik

Typ

PZL Kalisz K-9

 

 

 

Ciąg

1 x 883 kW (1 x 1 200 KM)

 

 

Załoga

 

1 + 1

 

 

Liczba

sztuk

4

 

 

 

PZL M-24 Dromader Super 1987r. Zdjęcie PZL Mielec

PZL M-24 Dromader Super 1987r. Zdjęcie Piotr Górski

 

Opracował Karol Placha Hetman