Kraków 1.03.2011r.
Lotnisko Krzesiny

Lotnisko Krzesiny na Mapie Polski. 2011r.

Lotnisko Krzesiny. 2011r.

Lotnisko Krzesiny. Widok w kierunku północnym. 2010r.

Lotnisko Krzesiny. Widok z samolotu pasażerskiego po starcie z Lotniska Ławica. 2010r.

Historia.
Początki Lotniska Krzesiny sięgają II wojny światowej. Produkcja samolotów w Poznaniu została zaplanowana przez samego szefa koncernu Focke Wulf, inż. Kurta Tanka. Części do myśliwców Fw 190 produkowano w Poznańskich Międzynarodowych Halach Targowych ( Centrum Poznania ). Na terenie Krzesin zbudowano hale montażu końcowego, gdzie docierały poszczególne podzespoły z Hal Targowych. Także skrzydła, które produkowano gdzieś na terenie niemiec. Obok hali na Krzesinach wybudowano prowizoryczne pole wzlotów, które stało się zalążkiem obecnego Lotniska.
Zakłady Focke-Wulfa koło Gądek na Krzesinach, otrzymały kryptonim "Waldhütten u. Waldwerke" co w wolnym tłumaczeniu oznacza "Leśne chałupy Zakładów Leśnych".
W dniu 9.04.1944r. na zakłady Focke Wulf alianci dokonali nalotu bombowego. Główne uderzenie wykonały jankeskie samoloty B-17. Hale na terenie targów poważnie ucierpiały. Niemcy przenieśli więc całą produkcję na Zegrze oraz do Gądek ( Krzesiny ). Na Zegrzu składano samoloty w Forcie 1a. 
Alianci nalot powtórzyli w dniu 29.05.1944r. ( był to drugi dzień Zielonych Świątek ), mając dokładne informacje o lokalizacji poszczególnych montowni. Celem nalotu było także lotnisko oraz stacja kolejowa i węzeł kolejowy. Fabryka na terenie Krzesin została prawie doszczętnie zniszczona. Wtedy to niemcy postanowili rozlokować obiekty zakładów w różnych miejscach na przedpolach Poznania. Wybór padł na pruskie forty numer I i II na prawym brzegu Warty oraz lasy otaczające pod poznańskie Gądki.
Dla potrzeb produkcji w Krzesinach wybudowano dużą halę produkcyjną z odpowiednim wyposażeniem. Znajdowały się tam hale produkcyjne o wymiarach 15 x 100 m z pięciometrowym odstępem filarów nośnych i takie same hale bez wspomnianych filarów oraz magazyny przeładunkowe na kolejkę zakładową.
Zakłady Focke-Wulfa wznowiły produkcję latem 1944 r. do minimum skracając przerwę w działalności. Produkcję kontynuowano w nich do 25.01.1945r. kiedy to pod Poznaniem pojawiły się pierwsze zwiady sowieckie.
Do przymusowej pracy u Focke Wulfa wyznaczano głównie Polaków. – „Praca od wczesnego rana ( 06;00 ) do 19;00 wieczorem przy borowaniu dziur i spawaniu. W pracy nie wolno było rozmawiać ani oddalać się od warsztatu. Każda pomyłka traktowana była jako sabotaż, karana biciem i ciemnicą. Pracowników stanowiła prawie wyłącznie młodzież” - wspominała jedna z robotnic, poznaniaka Bogumiła Zofia Pawuła-Żabińska.
Pod koniec wojny większość Polskich robotników wywieziono z Poznania do fabryk w Bremie i Rostocku. Po wojnie zegrzeńską montownię przekształcono w zakłady PZL. 

W 1945r. Lotnisko zostało zajęte przez sowietów. Sowieci zadomowili się na Lotnisku aż do 1954r.. Brak jest informacji, czy stacjonowała tutaj sowiecka jednostka bojowa. Wygląda na to, że nie.

Lotnisko w rękach Polskich. 1954r.
1950r.
W ramach rozwoju Polskiego Lotnictwa Wojskowego, z początkiem 1950r. zdecydowano o powołaniu do istnienia kolejnych nowych jednostek lotniczych. W dniu 11.07.1950r. Minister Obrony Narodowej wydał rozkaz organizacyjny numer 070 / org. na podstawie, którego przystąpiono do sformowano 11 PLM Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju, jako JW 3779 z miejscem formowania na Lotnisku Poznań Ławica. Wyposażeniem były samoloty myśliwskie Jak-9. Bazą zaopatrzeniową stał się stacjonujący na Lotnisku Poznań Ławica 21 Batalion Obsługi Lotnisk.
Na dowódcę 11 PLM wyznaczono dotychczasowego zastępcę Komendanta OSL w Dęblinie ds. pilotażu podstawowego mjr pil. Zygmunta Ostrowskiego, byłego oficera PSP na Zachodzie, pilota 318 Dywizjonu Myśliwskiego, który objął to stanowisko z dniem 14.10.1950r..
Proces formowania 11 PLM był bardzo trudny. Brakowało personelu i sprzętu, który szybko się wykruszał. Jednocześnie na Lotnisku Ławica funkcjonował 7 PLB ( Pułk Lotnictwa Bombowego ) oraz formował się i szkolił kolejny nowy Pułk – 21 Pułku Lotnictwa Zwiadu. Był to pułk dysponujące innym sprzętem i miał zupełnie inne zadania. Korzystały one z samolotów Pe-2 FT i Tu-2 S. Na Lotnisku Ławica było naprawdę ciasno. Dlatego sowieci wyrazili zgodę na chwilowe przebazowanie 11 PLM na Lotnisko Krzesiny. 
Brak jest informacji, czy wówczas na Lotnisku Krzesiny bazowała jakaś sowiecka jednostka. Lecz po przebazowaniu 7 PLB na Lotnisko Malbork cały 11 PLM powrócił na Lotnisko Ławica. Tu 11 PLM dokończył proces formowania i rozpoczął służbę w składzie dwóch Eskadr, dysponując samolotami Jak-9 M i Jak-9 P. Oprócz samolotów bojowych Pułk miał na swoim wyposażeniu samoloty szkolne Jak-9 W, Jak-11 oraz Po-2.
W kwietniu 1951r. 11 PLM po raz kolejny zostaje przebazowany na Lotnisko Krzesiny, które nadal zarządzane jest przez sowietów. Dla obsługi Lotniska Krzesiny powołano do istnienia 55 Batalion Obsługi Lotnisk. 
11 PLM nie został podporządkowany Dowództwu Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju, lecz podlegał bezpośrednio Dowództwu Lotnictwa Wojskowego. Powodem była specyfika Pułku. Mimo, iż z założenia miał to być typowy pułk myśliwski, to w rzeczywistości stał się jednostką przeszkalającą absolwentów OSL z Radomia na samoloty myśliwskie. 
Kryzys Koreański, a w konsekwencji decyzje panów na kremlu, wywołały naciski na Polskę w celu rozwoju Polskiego Lotnictwa Wojskowego ponad faktyczne potrzeby. W dniu 11.12.1951r. ukazał się rozkaz MON Nr 0096/org, w którym zdecydowano o włączeniu 11 PLM w skład nowo formowanej 11 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego w Świdwinie. W skład tego związku taktycznego miały wchodzić; JW. 3779 - 11 PLM na lotnisku Zegrze Pomorskie, JW. 4600 - 24 PLM na lotnisku Świdwin ( nowo formowany ), JW. 4519 - 27 PLM na lotnisku Świdwin ( nowo formowany ). Planów tych jednak nie zrealizowano. 11 PLM nie został nigdy włączony w skład tej Dywizji. 
We wrześniu 1952r. wytypowany personel odbywa przeszkolenie na samoloty z napędem turboodrzutowym. Podstawowym sprzętem miały być samoloty typu Jak-23. 
Okazało się, iż plany rozwoju Lotnictwa Polskiego, są ponad możliwości wyniszczonego wojną kraju. Zdecydowano, że dywizje będą tylko dwu-pułkowe. Dlatego w dniu 19.11.1952r. ukazał się Rozkaz MON Nr 0078/org według którego z dniem 31.12.1952r. 11 PLM wchodzi w skład nowo powołanej 6 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego we Wrocławiu wraz z 3 PLM stacjonującym na Lotnisku Strachowice. Pomimo to nadal głównym zadaniem Pułku jest szkolenie nowych adeptów szkoły w Radomiu.
W grudniu 1952r. do jednostki trafiają pierwsze samoloty o napędzie turboodrzutowym szkolno-bojowe Jak-17 W Agata. Natomiast w lutym 1953r. przybywają pierwsze bojowe Jak-23, które są przekazywany z innych Polskich jednostek. Eksploatowane dotychczas tłokowe samoloty Jak-9 P sukcesywnie przekazywane są do OSL-5 w Radomiu, 21 PLZ i do zakładów remontowych. W marcu 1953r. samoloty Jak-11 zostają zastąpione samolotami Jak-18, które są bardziej pomocne w szkoleniu przyszłych pilotów samolotów turboodrzutowych.

Samolot myśliwski Jak-23 nb 1616. Numer jest numerem byłej jednostki wojskowej w Balicach. Kraków – Bielany 2002r.

We wrześniu 1953r. do 11 PLM trafiają pierwsze MiG-15 UTI, również pozyskane z innych Polskich jednostek. Jest to duży krok w kierunku nowoczesności w stosunku do bardzo już przestarzałych Jak-17 W Agata. Jednocześnie świadczy to o rychłym przezbrojeniu Pułku w samoloty Lim-1 ( MiG-15 ). 

1954r.
Nadszedł 1954r., który był rokiem dużych zmian w Polskim Lotnictwie Wojskowym. Zmiany te nie ominęły 11 PLM. Dopiero teraz ( niema 10 lat od zakończenia II wojny światowej ) sowici raczyli zwrócić lotnisko stronie Polskiej. ( Choć należy pamiętać, że jeszcze do 1957r. sowici zajmowali wszystkie najważniejsze stanowiska dowódcze w Wojsku Polskim ). W 1954r. zarząd nad Lotniskiem przejęło Polskie Lotnictwo Wojskowe. 
Ogromna ilość nowoczesnych samolotów myśliwskich ( Lim-1 / 2 ) spowodowała duże zapotrzebowanie na dalsze szkolenie absolwentów szkół lotniczych w jednostkach szkolno-bojowych. Oprócz Radomia, pilotów myśliwskich zaczęła szkolić także szkoła w Dęblinie. Konieczne stało się utworzenie nowego Pułk Szkolno-Treningowy Lotnictwa Myśliwskiego. Przypomnę, iż zadania te do tej chwili realizował 11 PLM, który postanowiono przesunąć do zadań czysto myśliwskich. We wrześniu 1954r. ukazało się zarządzenie MON na podstawie, którego na bazie 2 Eskadry 11 PLM zostaje utworzony 62 Pułk Szkolno Treningowy Lotnictwa Myśliwskiego, z miejscem bazowania Lotnisko Krzesiny i włączony został w skład 6 DLM. Natomiast 11 PLM został tym samym zarządzeniem podporządkowany 10 DLM w Słupsku z jednoczesną zmianą bazowania na nowe lotnisko w Debrznie.
Z końcem sierpnia 1954r. na Lotnisko Krzesiny przybywają pierwsze samoloty MiG-15, przekazane z 5 DLM z dowództwem w Warszawie. Co ciekawe przebazowania dokonali piloci z 3 PLM Strachowice, którzy jako pierwsi w 6 DLM Wrocław uzyskali uprawnienie do ich pilotowania. Pod koniec września 1954r. zdecydowano, że wszystkie samoloty MiG-15 pozostaną w Krzesinach jako sprzęt 62 PSTLM. Wszystkie Jak-23 przekazano do OSL-5 Radom. Natomiast 11 PLM przebazował się do Debrzna skromnymi siłami; dwa MiG 15 UTI , 3 Jak-9 P oraz CSS 13. Rzutem kołowym przebazowano także 55 BOL. Już wówczas Pułk oczekiwał na nowe samoloty Lim-1.
Gospodarzem Lotniska Krzesiny został 62 Pułk Szkolno-Treningowy Lotnictwa Myśliwskiego. Oficjalnie od dnia 4.09.1954r., a formowanie rozpoczęto w dniu 17.09.1954r. ( lub 7.09.1954r. ). Jednostka powstała jako związek dwu-eskadrowy. Operacyjnie jednostka podlegała pod 6 Dywizję Lotnictwa Myśliwskiego OPL OK. Już w 1957r. Pułk został przeformowany w bojowy 62 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego, a w 1958r. nadano mu imię Powstańców Wielkopolskich 1918r.-1919r..

1955r.
W 1955r. zostaje powołany do życia Układ Warszawski. Wymusił on zmiany w Lotnictwie Polskim. W ich efekcie w 1957r. w ramach reorganizacji lotnictwa wojskowego Pułk z Krzesin stał się jednostką bojową i jako 62 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego wszedł w skład 3 Korpusu OPL OK.
3 Korpus OPL OK. z dowództwem we Wrocławiu wówczas miał w swoim składzie 4 Pułki Myśliwskie;
· 3 PLM Wrocław,
· 38 PLM Powidz,
· 45 PLM Babimost,
· 62 PLM Krzesiny.
Oraz; 44 Eskadrę Lotnictwa Łącznikowego z Wrocławia, 14 Pułk Artylerii OPL we Wrocławiu, 98 Pułk Artylerii OPL w Poznaniu, Bataliony Radiotechniczne; 18 Poznań-Ławica, 22 Wrocław-Starachowice.
W 1954r. wiemy, że Infrastruktura lotniska w Krzesinach była bardzo słaba. Budynki były prowizorycznie przystosowane do powierzonych funkcji. Nie spełniały nawet ówczesnych norm. Wszystkie drogi na terenie lotniska były szutrowe, nawet drogi kołowania. Jedynie dwie DS. były betonowe. Pokrywały się one z tymi istniejącymi do dnia dzisiejszego ( 2011r. ), ale miały mniejsze wymiary. Były krótsze i węższe. 
Początkowo Pułk dysponował samolotami dwumiejscowymi UTI MiG-15 oraz MiG-15 i Lim-1, ale w 1955r. otrzymał pierwsze samoloty Lim-2. Pułk użytkował także tłokowe Jak-11. Kadrę instruktorską jednostki zasilali podchorążowie przeszkoleni w pułku. W ciągu trzech lat funkcjonowania 62 PSzk-TLM przeszkolono w nim ponad 230 pilotów z innych pułków i 3 grupy podchorążych. W tym okresie Pułk uzyskał nalot 7 500 godzin.

Lim-2 nb 1925 na Lotnisku Krzesiny podczas uzupełniania paliwa. 1959r.

Po wydarzeniach Poznańskiego Czerwca 1956r. w Pułku przeszkalali się piloci z PSP na Zachodzie przywróceni do służby wojskowej. Byli wśród nich: major pilot Stanisław Skalski, major pilot Wacław Król, major pilot Witold Łokuciewski, major pilot Tadeusz Góra, major pilot Ignacy Olszewski.
Od 1957r. 62 PLM rozpoczął dyżurowanie w systemie obrony powietrznej kraju.
W dniu 13.10.1957r. Pułk otrzymał sztandar z rąk gen pilota Jana Raczkowskiego. Sztandar ufundowała załoga Fabryki Hipolita Cegielskiego w Poznaniu.
W dniu 6.09.1958r. na wniosek społeczeństwa Poznania, a głównie pracowników Fabryki Hipolita Cegielskiego w Poznaniu, MON nadało 62 PLM nazwę wyróżniającą imieniem Powstańców Wielkopolskich 1918r. – 1919r. Nazwa ta utrzymała się do początku 90-tych lat, kiedy to zabroniono używać nazw zbiorowych bohaterów.
W 1958r. 62 PLM otrzymuje na wyposażenie nowe samoloty typu Lim-5. Samoloty te weszły na stan nowo powstałej 3 Eskadry w Pułku, który do tej pory był dwu-eskadrowy. 

Lim-5 nb 1414 w MLP w Czyżynach. 2007r.

MiG-19 w 62 PLM 1959r.
W okresie od maja do września 1958r. w Wyższej Szkole Pilotów w Modlinie na kursie przeszkolenia pilotów na myśliwce MiG-19 uczestniczyli piloci 62 PLM kapitanowie: Skrzydłowski i Góra oraz porucznicy: Makarewicz, Oczepko i Sobczyk ( wszyscy z pierwszej eskadry ). 
Obsługi techniczne, dotąd wchodzące w skład eskadr lotniczych, zostały z nich wyłączone. W 62 PLM sformowano dywizjon techniczny ( DT ) składający się z trzech eskadr technicznych. Powstała też sekcja elaboracji pocisków rakietowych ( SER ). Dowódcy dywizjonu technicznego podporządkowana została także sekcja inżynieryjna pułku z podległym mu działem obsługi technicznej, powstałym jeszcze w 1957r. W 1959r. samoloty typu MiG-19 zostały przyjęte na stan 1 Eskadry w Krzesinach. Prawdopodobnie były to tylko wersje MiG-19 PM. Samoloty MiG-19 P, PM były na wyposażeniu 1 Eskadry 62 PLM do 1962r. Ponieważ Pułk wytypowano do przyjęcia supernowoczesnych samolotów MiG-21 F-13, posiadane MiG-19 P, PM przekazano do 28 PLM i 39 PLM. Już w 1963r. ostatnie MiG-19 były przekazane do 39 PLM w Mierzęcicach.

MiG-19 PM nb 905. MLP Czyżyny. 2007r.

1962r.
Wiosną 1962r. w związku ze zmianą Wojsk Lotniczych i Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju na Wojska Obrony Powietrznej Kraju, zmianie ulega również nazwa Pułku na 62 PLM OPK. Stało się to w marcu 1963r.
MiG-21 w 62 PLM. 1963r.
Już w listopadzie 1962r. było wiadomo, że Pułk otrzyma na wyposażenie naddźwiękowe myśliwce MiG-21 F-13. W 1963r. na stan 62 PLM zostają przyjęte nowe myśliwce MiG-21 F-13, a w 1964r. pierwsze MiG-21 PF. Pułk był pierwszą jednostką bojową uzbrojoną w tego typu samoloty.

Myśliwce MiG-21 F-13 na Lotnisku Krzesiny. 1964r.

MiG-21 PF nb 1506 na lotnisku. 1966r.

1964r.
W 1964r. na stan Pułku wprowadzono pierwsze transportowo-łącznikowe samoloty typu An-2. Ten pierwszy egzemplarz był użytkowany jeszcze w 2002r., a został wycofany z eksploatacji przypuszczalnie w 2005r.

1966r.
W czerwcu 1966r. Pułk uczestniczył w ćwiczeniach Układu Warszawskiego, w których po raz pierwszy wykonywał lądowania i starty z DOL ( na autostradzie ).
Tego samego roku w maju ( 1966r. ) jednostka zmuszona była przenieść się na lotnisko do Babimostu z uwagi na remont i renowację macierzystego lotniska. Następną kompleksową renowację lotniska przeprowadzono w 1973r. i 1985r. w czasie których wykonano m. in. obwałowania ziemne dla samolotów, schrony eskadrowe i stanowiska dowodzenia. 

1967r.
W 1967r. Pułk przyjął na uzbrojenie pierwsze szkolno-bojowe samoloty typu MiG-21 U.

Samolot MiG-21 U typ 66-400 nb 1217 na lotnisku. 1968r.

1970r.
Pomimo wprowadzania na uzbrojenie kolejnych wersji samolotów naddźwiękowych Pułk nadal wykorzystywał samoloty Lim-5, które były na wyposażeniu 3 Eskadry. Tak było i w momencie kiedy do Krzesin przybyły pierwsze myśliwce MiG-21 PFM w 1970r. Nowe MiG-21 PFM latały do 1998r.

Para MiG-21 PFM ( nb 5614 ) w locie. 1979r.

1971r.
W 1971r. do uzbrojenia jednostki wprowadzono MiG-21 US. 

1973r.
W listopadzie 1973r. Pułk został po raz kolejny przeformowany. Z etatu trzyeskadrowego jednostka przeszła na etat dwu-eskadrowy. Utworzono dwie Eskadry Lotnicze; 1 Eskadra na samolotach MiG-21, 2 Eskadra na samolotach Lim-5, które pozostały na wyposażeniu aż do 1981r., kiedy to Eskadra otrzymała kolejne samoloty MiG-21 PFM. Nowa organizacja funkcjonowała oficjalnie od 1.12.1973r.
Także w 1973r. przeprowadzono kolejny remont lotniska w Poznańskich Krzesinach. Pułk został przebazowany do Mierzęcic oraz na lotnisko zapasowe Kąkolewo k/Grodziska Wielkopolskiego gdzie przebywał prawie pół roku. 

1975r.
W 1975r. z inicjatywy płk Rejewskiego zaprojektowana została odznaka pułku, która nawiązywała do przedwojennych tradycji poznańskich jednostek lotniczych, przedstawiająca wizerunek kruka stylizowanego na kształt samolotu odrzutowego. 
W 1975r. Pułk przyjął na stan dwa nowe typu samolotów. Pierwszym był szkolno-bojowy TS-11 Iskra bis DF. Drugim lekki samolot łącznikowy PZL 103 Wilga 35.

TS-11 Iskra nb 0510 na Lotnisku. 1980r.

1980r.
Kolejne przebazowanie na lotnisko do Babimostu na czas remontu i modernizacji macierzystego lotniska przeprowadzono w 1980r. i 1985r. Oprócz remontu pasa startowego i dróg kołowania samolotów powstały schronohangary dla MiG-21 usytuowane w pobliżu DS i były eksploatowane do 2000r.

1981r.
W marcu 1981r. zakończono eksploatację na samolotach Lim-5 oraz SB Lim-2. 

1989r.
W końcu 80-tych lat lotnictwo wojskowe zostało zrestrukturyzowane. Połączono Wojska Lotnicze i Wojska Obrony Powietrznej Kraju w Wojska Lotnicze i Obrony Powietrznej. Dowództwo nowej struktury umiejscowiono w Warszawie. W tym czasie Polska wystąpiła z Układu Warszawskiego, który istniał już tylko formalnie.
62 PLM nadal pozostał w strukturze 3 KOP we Wrocławiu. Mimo zmiany doktryny obronnej Polski, zadania 62 PLM nie uległy zmianie. Bronił on nadal powietrznego obszaru Wielkopolski, a szczególnie uprzemysłowionego regionu poznańskiego we współdziałaniu z dywizjonami rakietowymi, głównie z 79 Pułkiem Rakietowym OP.
Podstawowym samolotem był nadal MiG-21 PFM.

1991r.
W sierpniu 1991r. nad lotniskiem Ławica zorganizowano międzynarodową imprezę lotniczą pod nazwą „Air Show”. Bazą logistyczną i centrum grupowania samolotów był 62 PLM i lotnisko Krzesiny. Na lotnisku w Krzesinach bazowały samoloty bojowe z Zachodu; F-15, F-16, Mirage 2000, Tornado GR. Była to pierwsza w historii Polski i całej Europy Wschodniej taka impreza lotnicza.
W dniu 3.05.1991r. w czasie uroczystości przed Grobem Nieznanego Żołnierza w Warszawie przekazano 62 PLM sztandar Wielkopolskiej Brygady Aeronautycznej Wojska Wielkopolskiego oraz dziedzictwo tradycji wielkopolskich eskadr lotniczych. Impreza została zorganizowana z okazji 200-rocznicy ogłoszenia Konstytucji 3-Maja.

3 PLM. 1994r./1995r.
W 1994r. w 40 - tą rocznicę powstania, poczyniono starania o zmianę nazwy Pułku.
Na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia 16.01.1995r. Pułk zmienił numer "62" na "3" i otrzymał nazwę wyróżniającą "POZNAŃ". Przejął dziedzictwo tradycji eskadr myśliwskich 2 i 4 Wielkopolskiej Eskadry Lotniczej oraz eskadr myśliwskich z lat 1921-1939 ze składu 3 Pułku Lotniczego w Poznaniu, oraz 2 Dywizjonu Myśliwskiego Krakowsko - Poznańskiego we Francji i 302 Dywizjonu Myśliwskiego "Poznańskiego" w Wielkiej Brytanii. 
W 1995r. środowisko byłych żołnierzy zawodowych, instytucje, zakłady pracy oraz firmy prywatne ufundowały jednostce sztandar, a uroczystość jego wręczenia odbyła się w przededniu święta Pułku, które jest obchodzone 4 września. Jest to pamiątka dnia, w którym wydano rozkaz o sformowaniu jednostki. 

W 1994r. w przygotowywanym planie zagospodarowania przestrzennego przewidywano przekształcenie lotniska wojskowego w Krzesinach w lotnisko cywilne ze strefą intensywnego rozwoju gospodarczego wokół. Takiemu przekształceniu miała sprzyjać lokalizacja lotniska. Tak się jednak nie stało. Lotnictwo Wojskowe nie zamierzało rezygnować z tego obiektu. Mało tego, w kolejnych latach przekształciło go w nowoczesna bazę. W związku z tym od 2001r. nie wydaje się zezwoleń na budowę nowych domów mieszkalnych.

1997r.
We wrześniu 1997r. 3 PLM uczestniczył w polsko-jankeskich ćwiczeniach "Orli Szpon" ( Eagles Talon ). Poznańskie lotnisko znalazło się na terytorium „Pyrlandii”, obejmującym swym zasięgiem Wielkopolskę. Stacjonowały tu siły „Niebieskich” czyli: 606 Eskadra Kontroli i Dowodzenia z bazy 52TFW w Spangdahlem oraz samoloty myśliwskie z 1, 9 i 28 PLM.
W 1997r. 3 PLM otrzymał z rozwiązanego 32 PLRT w Sochaczewie samoloty MiG-21 R oraz MiG-21 UM. Po przystosowaniu ich do zadań myśliwskich zostały włączone do uzbrojenia Pułku obok samolotów MiG-21 PFM. 

1998r.
W dniu 27.03.1998r. wycofane zostały uroczyście z uzbrojenia samoloty MiG-21 PFM, a w ich miejsce przyjęto MiG-21 R i MiG-21 MF z rozformowanych pułków w Sochaczewie i Wrocławiu.
W tym roku również Pułk zdobył na własność puchar Dowódcy Wojsk za osiągnięcia w dziedzinie bezpieczeństwa lotów. Było to już trzecie tego typu wyróżnienie dla 3 PLM. Uroczystość odbyła się w dniu 28.01.1998r. podczas 40 Konferencji Bezpieczeństwa Lotów. 

1999r.
Po rozformowaniu 17 Eskadry Lotniczej z Poznańskiej Ławicy w marcu 1999r. część personelu latającego i technicznego wraz ze śmigłowcami Mi-2 została włączona w skład 1 Eskadry 3 PLM. Oprócz zadań transportowo-łącznikowych do dnia dzisiejszego ( 2010r. ) klucz śmigłowcowy pełni całoroczny dyżur w ramach Systemu Poszukiwania i Ratownictwa Lotniczego RP "ASAR".
W maju 1999r. odbyły się z udziałem 3 PLM ćwiczenia "Ocelot 99". Wyznaczone samoloty z sił „czerwonych” - Southlandii MiG-21 MF i MiG-21 R posłużyły jako samoloty naruszające strefę bez lotów i były przechwytywane przez siły Międzynarodowego Skrzydła Lotniczego stacjonującego na lotnisku w Powidzu.
W dniu 4.09.1999r. odbyła się uroczystość związana z 45 rocznicą istnienia Pułku.

2000r.
W dniu 24.03.2000r. na lotnisku w Poznańskich Krzesinach stacjonowały samoloty Tornado GR.4 z 9 Dywizjonu RAF stacjonującego w Bruggen w niemczech. Samoloty Tornado przyleciały do Poznania w celu wykonania uroczystego przelotu nad Poznańską Cytdelą w hołdzie pochowanym na Cmentarzu Wspólnoty Brytyjskiej pilotom 9 Dywizjonu Bombowego RAF, rozstrzelanym po ucieczce z obozu jenieckiego Stalag Luft III w Żaganiu w 1944r.

Przeformowanie. 2000r. 
W dniu 31.12.2000r. 3 PLM został przeformowany w 31. Bazę Lotniczą i 3. Eskadrę Lotnictwa Taktycznego. Podstawą przemian była decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia 3.10.2000r.. W dniu 29.12.2000r. na Krzesińskim lotnisku odbyła się uroczysta ceremonia rozwiązania 3 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego Poznań.
Od dnia 1.01.2001r. na Lotnisku Krzesiny zaczęły funkcjonować dwie jednostki; 31 Baza Lotnicza oraz 3 Eskadra Lotnictwa Taktycznego. 
31 BLot otrzymała zadania zabezpieczania funkcjonowania komponentu lotniczego, czyli 3 ELT. Jej pierwszym dowódcą został pułkownik dyplomowany pilot Antoni Masłowski, który od 1993r. dowodził 62 PLM, przekształconym w 1995r. w 3 PLM.
3 ELT miała w tym czasie na uzbrojeniu myśliwce MiG-21 MF, MiG-21 R ( dostosowane do zadań myśliwskich ) i MiG-21 UM. W strukturze były także śmigłowce zabezpieczające zadania poszukiwawczo-ratownicze. 
W maju 2001r. 3 ELT została przebazowana na Lotnisko Łask, aby można było przystąpić do modernizacji DS. i DK. W dniu 12.07.2002r. zakończono główne prace na polu wzlotów, co pozwoliło na powrót 3 ELT na macierzyste lotnisko i kontynuować dyżury bojowe w ramach Zintegrowanego Systemu Obrony Powietrznej NATO. 

2003r.
W 2003r. zapadła decyzja MON o wycofaniu z eksploatacji wszystkich pozostałych samolotów bojowych typu MiG-21. Polskie lotnictwo pozostało tylko z bojowymi myśliwcami MiG-29 oraz uderzeniowymi Su-22. Dla podtrzymania nawyków pilotażowych 3 ELT została doposażona w szkolno-treningowe TS-11 Iskra.
Zabiegi o pozyskanie przez Polskie Lotnictwo Wojskowe nowoczesnych wielozdaniowych samolotów bojowych trały aż 14 lat. W tym czasie były liczne pozorowane działania i zakulisowe rozgrywki. Niemniej jednak w 2003r. udało się doprowadzić do podpisania kontraktu na dostawę 48 WSB typu F-16. W dniu 18.04.2003r. w WSO Sił Powietrznych w Dęblinie podpisano umowę z firmą Lockheed Martin. Termin dostaw 2006r.-2008r.. 
Ta liczba 48 maszyn świadczyła, iż będą to maszyny zapewniające uzbrojenie dla 3 eskadr ( po 16 maszyn ). MON dla przyszłych maszyn wytypowało następujące bazy ( lotniska ); Krzesiny, Łask i Powidz. A co za tym idzie odpowiednie eskadry; 3 ELT, 10 ELT, 6 ELT. Ponieważ F-16 to zupełnie inna filozofia latania i obsługi, okazało się, że lotniska te trzeba niemal na nowo wybudować. Dla tych maszyn była potrzebna całkowicie nowa infrastruktura. W budżecie państwa musiały się znaleźć fundusze zarówno na zakup maszyn jak i modernizacje lotnisk.
W tym miejscu przypomnę także, iż na przełomie 2002r.-2003r., w trakcie dogrywania kontraktu, strona Polska oficjalnie mówiła o zakupie kolejnych 32 maszyn F-16 ( niekoniecznie nowych ) w celu zastąpienia uderzeniowych samolotów Su-22 M 4. Dostawy planowano w okresie 2010r.-2012r.. Tak się nie stało. 
W latach 2001r.-2007r. Lotnisko Krzesiny ( podobnie jak Lotniska Łask i Powidz ) przeszło gruntową modernizację. 

Krzesiny w budowie. Port lotniczy z wieżą. Widok od strony zaplecza. 2005r. 

Pierwszym obiektem zmodernizowanym na Lotnisku Krzesiny był remont DS., który ukończono w 2001r.. Do układania betonu wykorzystano nowoczesne drogowe maszyny budowlane o szerokości roboczej 10 m. W 29.11.2003r. oddano do użytku nowy hangar dla WSB. Ma on w podstawie 115 m x 45 m i kubaturę 47 000 m sześciennych. Główne hale hangaru wykonano w konstrukcji stalowej. W dwunawowej hali głównej o wymiarach 61 m x 25 m jest po sześć stanowisk samolotowych w dwóch rzędach. Powstały także dwie hale jednonawowe jednostanowiskowe oraz pomieszczenia towarzyszące. Hale wyposażono we wrota o napędzie elektrycznym ( hala główna i hala silników ) oraz wrota o napędzie ręcznym w hali paliwowej. 
Baza otrzymała nowy port z wieżą startową. Identyczne budynki wybudowano w Łasku i Powidzu. Budynek ma powierzchnię użytkową 2 500 m kwadratowych i kubaturę 11 200 m sześciennych. Na siódmej kondygnacji umieszczono wieżę kontroli lotów, zwana popularnie akwarium. Nowy skład materiałów pędnych i smarów spełniający normy ochrony środowiska. Budynek z trenażerami. Wyremontowano koszary dla zawodowej kadry korpusu szeregowych. Zbudowano kilka nowych schrono-hangarów, w nowej strefie rozśrodkowania, zgodnie ze standardami NATO. Schronohangary typu ciężkiego, umożliwiają uruchomienie silników samolotów we wnętrzu. Nowa strefa rozśrodkowania otrzymała; budynki techniczne, budynek dla pilotów, schrony dla obsługi i ukrycia dla pojazdów mechanicznych. Wybudowano; nowy obiekt lotniskowej straży pożarnej, spadochroniarnię. Postawiono nowe ogrodzenia. Niektóre obiekty otrzymały indywidualne ogrodzenia w ramach całego kompleksu.

Schronohangar typu ciężkiego systemu NATO podczas budowy. 2006r.

W czasie tych prac ułożono 600 000 m kwadratowych warstw wyrównawczo-poślizgowych, 350 000 m kwadratowych nawierzchni betonowych B-40 oraz 115 000 m kwadratowych nawierzchni bitumicznej. Roboty agrotechniczne wykonano na powierzchni 500 000 m kwadratowych nawierzchni trawiastych. 
Infrastruktura jest istotna, ale nie można zapomnieć o sprzęcie. Zakupiono wielofunkcyjne odkurzacze lotniskowe AS-900 na podwoziu Mercedesa, samochody pożarnicze ratowniczo-gaśnicze na podwoziu samochodu MAN 19,364 FAC, rozruszniki LUZES na podwoziu Stara 994, platformą samojezdną M-TET-30 o udźwigu 13 ton, żuraw samozaładowczy HIAB 800 ET-5.
Krzesiny stały się pierwszą Bazą Lotniczą, w której pracują wyłącznie żołnierze zawodowi i kontraktowi. 
Nowością w skali Sił Powietrznych było to, że jednostka jest bezpośrednim odbiorcą lotniczych środków materiałowych, które przychodzą bezpośrednio z USA. Baza w Krzesinach jest pierwsza pod tym względem. Dotychczas było tak, że środki zaopatrzenia trafiały do baz materiałowych, a dopiero później do jednostek. W strukturze dywizjonu technicznego znajduje się sekcja ekspedycji, której rolą jest przyjmowanie tych dostaw z zagranicy i zajęcie się procedurami celno-skarbowymi. W grudniu 2005r. odbyła się pierwsza-próbna dostawa wyposażenia i środków materiałowych, które są potrzebne do obsługi samolotu F-16. Chodziło o sprawdzenie wielu spraw, na przykład praktyczne przećwiczenie procedur celno-skarbowych – czy odpowiedzialne za to osoby są odpowiednio przygotowane do wypełniania potrzebnej dokumentacji, czy posiadany sprzęt przeładunkowy pozwoli zabezpieczyć rozładunek. Pierwsze większe przesyłki były w drugim kwartale 2006r.. Dotarły one drogą morsko-lądową i powietrzną. 
Bazy lotnicze w Krzesinach i Łasku zostały wyposażone w nowoczesne i kompatybilne z systemami NATO systemy łączności, nawigacyjne i ubezpieczenia lotów TACAN ( Tactical Air Navigation ), GCA ( Ground Control Approach ) oraz ILS ( Instrument Landing System ). Zgodnie z LOA Siły Powietrzne otrzymały systemy informatyczne do zarządzania dokumentacją techniczną samolotu F-16. Firma Lockheed Martin dostarczyła system informatyczny do obsługi płatowca i awioniki – International Technical Order Digitization ( ITOD ), a firma Pratt & Whitney system informatyczny do obsługi silników – Interactive Electronic Technical Manual ( IETM ). Pozostała dokumentacja ( Technical Order ), jaką dostarczyły Siły Powietrzne USA, jest w części jawna i niejawna. Ponieważ strona Polska zapewnia całą infrastrukturę teleinformatyczną dla tych systemów, na lotniskach w Krzesinach i w Łasku zbudowane zostały lokalne sieci komputerowe LAN oraz rozległa sieć komputerowa WAN obejmująca bazy lotnicze i Dowództwo Sił Powietrznych. Zgodnie z LOA Polskie Siły Powietrzne do zabezpieczenia informatycznego samolotu F-16 otrzymały 200 komputerów. Dokonane zostały zakupy pozostałego sprzętu informatycznego: drukarek, aktywnych elementów sieci komputerowych, oprogramowania. Polskie F-16 są wyposażone w najnowszy zautomatyzowany system dowodzenia, oparte na połączonym radiowym systemie dystrybucji danych taktycznych Link 16. W związku z tym zakupione zostały urządzenia ADSI ( Air Defense System Integrator ) do integracji systemów wymiany danych z istniejącym poprzednio zautomatyzowanym systemie dowodzenia. W 2006r. wdrożono urządzeń projektowania i monitoringu sieci Link 16. Na potrzeby samolotu F-16 wybudowane zostało laboratorium walki elektronicznej. Powstało ono w nowym hangarze w bazie lotniczej Krzesiny. Laboratorium to jako pierwsze w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej ma możliwość analizowania i programowania bazy zagrożeń dotyczących samolotu. 
Baza Krzesiny na przyjęcia F-16 była gotowa w dniu 30.06.2006r., choć niektóre mniej istotne programy zostały ukończone w 2007r.

Szkolenie Polskich pilotów i techników F-16 zostało rozpoczęte w 2004r. na terenie USA. W dniu 15.11.2005r. pierwszy Polski żołnierz pilot ppłk Rościsław Stefaniuk, wykonał pierwszy samodzielny lot. Było to na terenie USA. Wiele na temat Polskich pilotów i techników F-16 piszę w innych rozdziałach.

2005r.
W strukturach Polskiego Lotnictwa Wojskowego następują kolejne zmiany. W 2005r. rozformowane zostały Korpusy, a w ich miejscu powołano do życia Brygady. W lipcu 2005r. 31 BLot do tej pory podporządkowana 3 Korpusowi OP została podporządkowana pod 2 Brygadę Lotnictwa Taktycznego, która w 2009r. zostaje przekształcona w 2 Skrzydło Lotnictwa Taktycznego. 

F-16 Jastrząb dla Polski. 2006r.
Samoloty F-16 C noszą numery taktyczne od 4040 do 4075 ( w rejestrze USAF: FY 03-0040 do FY 03-0075 ), zaś F-16 D – od 4076 do 4087. 
W dniu 15.03.2006r. Lockheed Martin Aeronautics Company ( LMAC ) poinformował o oblocie pierwszego Polskiego samolotu wielozadaniowego F-16 C Block 52 M+ nr 4040. Pilotowany przez pilota oblatywacza spółki Paula Hattendorfa samolot wzleciał 14.03.2006r. z lotniska zakładów w Fort Worth do trwającego nieco ponad godzinę lotu testowego.

8.11.2006r. Krzesiny.
W dniu 8.11.2006r. o godz. 15.02, dwa pierwsze Polskie wielozadaniowe samoloty F-16 C nr 4043, 4044 wylądowały na lotnisku 31. Bazy Lotniczej w Krzesinach. Nowe samoloty z zasłoniętymi znakami rozpoznawczymi nadleciały nad lotnisko w asyście dwóch Polskich MiG-29. Samoloty przyprowadzili jankescy piloci. „Lot był bardzo udany, cieszę się, że wylądowałem szczęśliwie” - powiedział dziennikarzom płk Mike Meyer z sił powietrznych USA, który pilotował F-16 nr 4044. Jankescy piloci powiedzieli dziennikarzom, że doszło do usterek systemu tankowania w powietrzu i że zostaną one usunięte na miejscu w Polsce. ”Nie są to poważne usterki" - dodał płk Mike Meyer. Dziennikarze zebrani na lotnisku chcieli dowiedzieć się, dlaczego samoloty przyleciały później, niż zapowiadano, i czy baza w Krzsinach jest w pełni gotowa do obsługi F-16. "Samoloty wylądowały zgodnie z planem, umówiliśmy się z producentem, że będą one w Polsce na uroczystym przejęciu w czwartek i wylądowały. A co do drugiego pytania, to gdyby baza nie była gotowa, to te samoloty by tu nie wylądowały" - powiedział rzecznik dowódcy Wojsk Lotniczych mjr Stanisław Grzegorzewski.
Pierwsze dwa samoloty F-16 miały przylecieć do Polski już w poniedziałek ( 6.11.2006r. ), zawróciły jednak do USA z powodu usterki. Pełnomocnik ministra obrony do spraw wdrożenia F-16 Piotr Łukaszewicz wystąpił do strony amerykańskiej o wyjaśnienia w sprawie usterek, które opóźniły przylot pierwszych samolotów tego typu do Polski - poinformował w środę ( 8.11.2006r. ) rzecznik MON Piotr Paszkowski. Dodał, że dyrektor biura F-16 w MON oczekuje odpowiedzi w piątek.

PL F-16 C nr 4043, 4044 w towarzystwie PL MiG-29 nad Krzesinami. 8.11.2006r.

PL F-16 C nr 4044 ląduje w Krzesinach jako pierwszy. Za sterami pilot USA Mayke Mayer. 8.11.2006r.

PL F-16 C nr 4043 ląduje w Krzesinach. 8.11.2006r.

09.11.2006r. Krzesiny
Kolejne dwie maszyny przyleciały z bazy w Spangdahlem w Niemczech do Krzesin w czwartek 9.11.2006r. Były to F-16 C Block 52 + nr 4042 i F-16 D Block 52 + nr 4077. Na ten dzień, to jest 9.11.2006r., w godzinach południowych, zaplanowano oficjalne-uroczyste, przeznaczone dla władz i dziennikarzy, przyjęcie pierwszych polskich F-16 połączone z ich poświęceniem, chrztem i nadaniem nazwy Jastrząb. W uroczystościach wzięli udział; Prezydent Polski Lech Kaczyński, jego małżonka Maria Kaczyńska, minister obrony narodowej Radosław Sikorski i inni. Radosław Sikorski nie krył swojego zadowolenia. Mówił między innymi, że F-16 jest myśliwcem, który zestrzelił 70 samolotów 
przeciwników, a sam nie został ani razu strącony. Uroczystości odbyły się przy samolocie F-16 C nr 4043. Samolot w tylnej części kadłuba na lewej stronie otrzymał napis Jastrząb. Tylna część kadłuba z usterzeniem pionowym była osłonięta niebieską zasłoną ściągniętą podczas uroczystości. Imprezę utrudniał porywisty wiatr. "Lataj bezpiecznie, sław polskie lotnictwo. Nadaję ci imię Jastrząb" – powiedziała pani prezydentowa. Egzemplarz F-16 C nr 4044 wystawiono do obejrzenia w hangarze. Egzemplarz F-16 C nr 4042, który kilka godzin wcześniej przyleciał z niemiec, został zademonstrowany w powietrzu. Wcześniej dowódca Sił Powietrznych gen. Stanisław Targosz złożył prezydentowi Lechowi Kaczyńskiemu meldunek o przyjęciu pierwszych samolotów F-16 na wyposażenie armii. Prezydent Lech Kaczyński powiedział, że podjęta przed laty decyzja o zakupie F-16 była decyzją słuszną. Podkreślił, że polska armia wymaga transformacji, a Polskie Siły Zbrojne muszą odpowiadać rozmiarom naszego państwa, jego miejscu w Europie i istniejącym - choć potencjalnym - zagrożeniom. "Zapewniam, że dołożymy wszelkich starań, aby samolot ten wprowadzić w pełni do Sił Powietrznych, aby stał na straży polskiego nieba, a także nieba naszych sojuszników na chwałę naszej Najjaśniejszej Rzeczypospolitej" - powiedział gen. Targosz na płycie lotniska w Krzesinach. "Panie Prezydencie, nakazał nam pan transformację Wojska Polskiego. Dzisiaj otrzymujemy sprawdzony samolot, który wykonał już 100 tys. 
misji bojowych, który służy w siedmiu siłach powietrznych państw NATO. To dowód, że wykonujemy zadanie" - powiedział minister Obrony Narodowej, Radosław Sikorski, zwracając się do prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

Nazwa Jastrząb 
W kilku krajach samolot F-16 nosi nazwy odbiegające od tej przyjętej w Stanach Zjednoczonych – Fighting Falcon. W Izraelu samolot F-16, zależnie od wersji, nosi aż trzy różne nazwy F-16 C Barak ( Błyskawica ), F-16 D Brakeet ( Piorun ) i F-16 I Suefa ( Burza ). W Zjednoczonych Emiratach Arabskich F-16 Block 60 otrzymał natomiast nazwę nawiązującą do amerykańskiego odpowiednika – Desert Falcon.
Nazwę dla Polskich F-16 wyłoniono w konkursie. Dziesięć najczęściej zgłaszanych to: Bielik, łyskawica, Feniks, Grom, Grot, Jastrząb, Kobuz, Krogulec, Orzeł i Szerszeń. Wśród propozycji znalazły się także m.in. Piorun, Sztorm, Wędrowny Sokół, Waleczny Orzeł, Sikor ( od gen. Władysława Sikorskiego ), Skalski ( od gen. Stanisława Skalskiego ) oraz Skrzydlate Osy Niosące Ból, Walkiria, Janosik, Halny, Orzełpol, Drapieżna Stonka, Modliszka, Szalony Kurczak i SZPON – Szaniec Powietrznej Obrony Narodowej. Nazwa Jastrząb jest nawiązaniem do historycznego Polskiego myśliwca P-51 Jastrząb, który nie zdążył wziąć udziału w wojnie obronnej w 1939r. Bez sprzecznie jest to najbardziej właściwa nazwa spinająca klamrą II Rzeczypospolitą z budowaną od 2005r. IV Rzeczypospolitą, ( która została zdeptana katastrofą 10.04.2011r. w Smoleńsku ). 

11.11.2006r.
W dniu 11.11.2006r. w dniu Święta Narodowego Polski w 31 Bazie lotniczej w Krzesinach zorganizowano Dzień Otwartych Koszar. Podczas tej imprezy społeczeństwo miało możliwość po raz pierwszy zobaczyć Polskie F-16. Samoloty nie demonstrowano w locie. Na publiczny pokaz Polskich 
Jastrzębi w locie trzeba było poczekać.

2007r.
W dniu 26.06.2007r. w Polsce gościł zespół Thunderbirt USAF latający na samolotach F-16. Niestety pogoda wyjątkowo nie dopisała. Polskie Jastrzębie zademonstrowano tylko na wystawie statycznej.

Samoloty zespołu Thunderbird w strugach ulewnego deszczu. 2007r.

F-16 C nb 4052 Lotnisko Krzesiny. 2007r.

2008r.
W dniu 1.04.2008r. 31 BLot została przekształcona w 31 Bazę Lotnictwa Taktycznego. Jednocześnie w jej skład włączono 3 ELT i 6 ELT. Jednym słowem powrócono do struktury podobnej do pułkowej, gdzie Baza Lotnictwa Taktycznego jest gospodarzem lotniska i komponentu lotniczego. 

2009r.
Osiedle na Poznańskim Strzeszynie. 2009r.
We wrześniu 2009r. na Poznańskim osiedlu Strzeszyn oddano do użytku pierwsze mieszkania dla wojskowych garnizonu Poznań. Do 2010r. oddano do użytku 414 lokali mieszkalnych. Wiele z tych mieszkań otrzymali żołnierze służący w 31 Bazie Lotnictwa Taktycznego na Lotnisku Krzesiny.

2010r.
W dniach 2 – 17.07.2010r. w związku z prowadzonymi pracami gwarancyjnymi na nawierzchniach DS. i DK, lotnisko w 31 Bazie Lotnictwa Taktycznego zostało wyłączone z eksploatacji. Zamknięcie lotniska nie oznaczało przerwania procesu szkolenia lotniczego. Samoloty i personel przebazowano do 32 BLotT Łask.

Polskie F-16 Jastrząb na Lotnisku Krzesiny. 2010r.

Dowódcy 31 Bazy Lotniczej / 31 Bazy Lotnictwa Taktycznego;
Płk pilot Antoni Masłowski ( styczeń 2001r.-listopad 2002r. ),
Płk pilot Andrzej Błasik ( listopad 2002r.- marzec 2004r. ),
Płk pilot Wojciech Krupa ( marzec 2004r.- październik 2006r. ),
Płk pilot Cezary Wasser ( październik 2006r.-wrzesień 2007r. ),
Ppłk pilot Sławomir Smuktonowicz ( pełniący obowiązki wrzesień 2007r.-grudzień 2007r. ),
Płk pilot Rościsław Stepaniuk ( grudzień 2007r.-marzec 2008r. ), a od kwietnia 2008r. dowódca 31 Bazy Lotnictwa Taktycznego,

Infrastruktura - Lotnisko Krzesiny. 2011r.
Kod lotniska – EPKS. Częstotliwość Tower 121.025, Info 128.5;
Współrzędne N52°19'54.9" E16°57'59.7", Elewacja 275 ft.
Właścicielem Lotniska jest Dowództwo Sił Powietrznych.
Jednostka Wojskowa Nr 1156.
Adres; ul. Silniki 1, 61-325 Poznań,
www.31blot.mil.pl,
Ważne telefony i faksy;
Dowódca T: +48618548500, F: +48618548502,
MIL TWR T: +48618548350 ( wieża kontroli lotów ),
MIL ARO T: +48618548391, F: +48618548356

Teren bazy kształtem zbliżony jest do prostokąta. W najdłuższym miejscu ma około 4 400 m, a szerokość około 2 000 m. Całkowita powierzchnia Bazy to około 800 hektarów i należy do jednych z największych w Rzeczypospolitej. 

DS.
Pomimo iż w 40-tych latach XX wieku Lotnisko zostało wyposażone w dwie krzyżujące się DS., to ta druga krótsza była wykorzystywana zaledwie kilka lat. W innych rozdziałach opisałem dlaczego stosowano taki układ DS.. W Polsce przetrwał on tylko na Lotnisku Okęcie. W Krzesinach z racji niezbyt intensywnego ruchu lotniczego się nie sprawdził. 
DS. ma wymiary 2 500 m x 60 m i zorientowana jest na kierunku geograficznym 118/298 ( 12/30 ). W okresie 2001r.-2002r. została gruntownie zmodernizowana. Praktycznie zbudowana od nowa. Jest zdolna przyjąć praktycznie wszystkie statki powietrzne obecnie eksploatowane. 
Dawna DS. została umieszczona na kierunku 07/25, a dokładnie geograficznie 75 stopni / 255 stopni. Ma wymiary 1 750 m x 60 m i nawierzchnię betonową. Co ciekawe obecnie ( 2011r. ) nie jest nawet używana jako DK. 

2011r.

A tak wyglądała w 2005r. Widać które obiekty powstały dla nowych samolotów F-16.

Lotnisko posiada około 8 500 m dróg kołowania. Główna DK biegnie równolegle do DS. po południowej części pola wzlotów. 
Lotnisko dysponuje obecnie aż siedmioma PPS. Niektóre z nich są obiektami starszymi, ale inne zostały nowo zaprojektowane i wybudowane w pierwszej dekadzie XXI wieku. CPPS jest ulokowano przy głównej drodze kołowania. Ma wymiary 550 m x 100 m i powierzchnię 55 000 m kwadratowych. Z jej południowej strony wybudowano wał ziemny wzmocniony nawierzchnią betonową. Pełni on rolę zabezpieczenia na wypadek ataku powietrznego zarówno maszyn stojących na CPPS jak i przed zespołem hangarów. Jednym z nowych obiektów jest PPS usytuowana w południowo-zachodniej części pola wzlotów. Na niej umieszczono 16 indywidualnych hangarów dla samolotów F-16, tak zwanej konstrukcji lekkiej. Inwestycja ta została zrealizowano po tym, kiedy podjęto decyzję o stacjonowaniu 6 ELT na Lotnisku Krzesiny, a nie w Powidzu. Hangarów jest 16, bo tyle maszyn jest na stanie jednej Eskadry. Ta PPS ma wymiary około 350 m x 120 m. Pozostałe PPS są mniejsze i wykorzystywane głównie na miejsca postojowe dla maszyn goszczących na Lotnisku Krzesiny.

PPS na której umieszczono 16 schronohangarów lekkich. 2011r.

Budynek z wieżą kontroli lotów.
Baza otrzymała nowy port z wieżą kontroli lotów. Identyczne budynki wybudowano w Łasku i Powidzu. Budynek ma powierzchnię użytkową 2 500 m kwadratowych i kubaturę 11 200 m sześciennych. Na siódmej kondygnacji umieszczono wieżę kontroli lotów, zwana popularnie akwarium.

F-16 C nb 4066 na tle portu lotniczego. Samolot właśnie przybył do Rzeczypospolitej. Ma jeszcze zasłonięte znaki rozpoznawcze. 2008r.

F-16 D nb 4087 na tle portu lotniczego. Samolot właśnie przybył do Rzeczypospolitej. Ma jeszcze zasłonięte Polskie znaki rozpoznawcze, a widoczne jankeskie. Samolot jest holowany standardowym ciągnikiem. 2008r.

Lotnisko Krzesiny dysponuje dwiema strefami rozśrodkowania samolotów, wyposażonymi w schronohangary. Jako pierwsza powstała strefa rozśrodkowania we wschodniej części lotniska. To tutaj w drugiej połowie 70-tych lat zbudowano schronohangary dla myśliwców typu MiG-21. Powstało ich ostatecznie 16. W innej części lotniska miały powstać kolejne. Łącznie planowano zbudowanie 36, bo pułk powinien liczyć 3 eskadry po 12 maszyn. Oprócz shronohangarów powstały inne budynki służące eksploatacji maszyn. Tą cała strefę czynnie wykorzystywano do 2003r., kiedy samoloty MiG-21 spisano ze stanu. 

Strefa rozśrodkowania dla samolotów MiG-21. 2011r.

F-16 C nb 4042 na tle starych schronohangarów. 2007r.

Druga strefa rozśrodkowania została umiejscowiona w północno-zachodniej części lotniska. Została zbudowana specjalnie dla samolotów F-16. Zrealizowano ją w okresie 2003r.-2007r.. Postawiono tutaj 16 schronohangarów wzoru NATO typu ciężkiego. 16, bo tyle samolotów liczy Eskadra. Mają one tylne wrota, aby można było uruchamiać silniki samolotów stojących w ich wnętrzu. Oprócz tego w strefie powstały inne obiekty; schrony dla pojazdów, schrony dla obsługi, domek pilota.

Strefa rozśrodkowania dla samolotów F-16. 2011r.

Strefy rozśrodkowania dla F-16. 2010r.

Fragment strefy rozśrodkowania dla F-16. 2010r.

F-16 D nb 4082 w schronohangarze typu ciężkiego. 2007r.

Kompleks hangarów.
Lotnisko obecnie posiada trzy zespoły hangarów. Hangar Nr 1 jest położony najbliżej budynku portu lotniczego. Jest to konstrukcja z 70-tych lat, ale poddana gruntownej przebudowie i modernizacji. Obiekt ten służył jeszcze 62 PLM. Ma w podstawie 100 m x 50 m.. Jego potężne wrota są składane niczym parawan. Obecnie obiekt służy głównie jako garaż.

Kompleks hangarów. 2011r.

Hangar Nr 1. 2007r.


Wnętrze Hangaru Nr 1, podczas dnia otwartego. 2006r.

W 29.11.2003r. oddano do użytku nowy hangar Nr 2 dla WSB. Ma on w podstawie 115 m x 45 m i kubaturę 47 000 m sześciennych. Są to jak gdyby trzy hangary w jednym zespole. Główne hale hangaru wykonano w konstrukcji stalowej. W dwunawowej hali głównej o wymiarach 61 m x 25 m jest po sześć stanowisk samolotowych w dwóch rzędach. Powstały także dwie hale jednonawowe jednostanowiskowe oraz pomieszczenia towarzyszące. Hale wyposażono we wrota o napędzie elektrycznym ( hala główna i hala silników ) oraz wrota o napędzie ręcznym w hali paliwowej. 
Nieco dalej znajduje się hangar Nr 3. Najmniejszy ze wszystkich, ale także nowo powstały dla WSB.
Kolejne dwa obiekty to spadochroniarnia i remiza lotniskowej straży pożarnej. 

Na terenie Lotniska obecnie funkcjonują; dwa składy materiałów pędnych ( MPS ), magazyn uzbrojenia ( kiedyś zwane bomboskładami ), bunkry.

Główne zaplecze Bazy. 2011r.

Specyfiką Lotniska Krzesiny jest całkowicie wyodrębniona część koszarowa wojsk lotniczych. To tutaj zlokalizowano; Bazę KOL, drugi skład MPS, strzelnicę, OSF.

Kompleks koszarowy. 2011r.

Drogi.
W pobliżu Lotniska przebiega autostrada A 2, droga krajowa DK 11 ( S 11 ) oraz droga wojewódzka Nr 430. Lecz sam dojazd na Lotnisko wiedzie drogami lokalnymi przez gęsto zaludnione osiedla mieszkaniowe, o zabudowie parterowej. Drogi te są dobrej jakości, lecz kręte, stosunkowo wąskie i nie przystosowane do dużego obciążenia. 

Kolej.
W pobliżu Lotniska przebiega ważny szlak kolejowy. Łączy on Poznań, z Górnym Śląskiem, poprzez Środę Wielkopolską, Ostrów Wielkopolski i Tarnowskie Góry. Ze stacji kolejowej Krzesiny biegnie bocznica kolejowa na teren Lotniska. Do samej bramy Bazy ma długość zaledwie 1 300 m, lecz na terenie samej Bazy są kolejne 6 000 m toru i liczne rozjazdy. W okresie komunizmu kolej była podstawowym środkiem zaopatrzenia Lotniska. Koleją dostarczono wszystkie materiały budowlane, paliwa, części zamienne, opał. Koleją w skrzyniach dostarczono pierwsze nowo zakupione u sowietów myśliwce MiG-21, które na terenie Lotniska montowano. Koleją dostarczano uzbrojenie samolotów. Specjalistyczne samochody zakupione na wschodzie i w taki sam sposób wysyłano je do remontu. W obecnych czasach transport kolejowy nie odgrywa już takiej roli. Powód jest prosty – transport samochodowy i lotniczy jest znacznie szybszy. Jednak kolej ma swoją specyfikę i źle się dzieje, że dopuszcza się do likwidacji Polskiej kolei, jednocześnie wpuszczając kolej zachodnią, a nawet chińską.

Stacja kolejowa Poznań Krzesiny. 2006r.

Informacje dla pilotów;
1. Przy dużym natężeniu ruchu, statek powietrzny w locie VFR może otrzymać polecenie oczekiwania nad MIKE lub ZULU.
2. PPR T: +48226821779, F: +48226821778, a. 7 DNI krajowe cywilne ACFT, b. 21 DNI zagraniczne cywilne ACFT.
3. AFIS PPR.
MIKE (EPPO): 52°14'00"N, 016°50'00"E, Mosina
ROMEO (EPPO): 52°22'36"N, 016°48'04"E, Stacja kolejowa / Railway station
SIERRA (EPPO): 52°23'40"N, 016°52'24"E, Stadion piłkarski / Football stadium
ZULU (EPPO): 52°10'00"N, 017°10'00"E, Zaniemyśl.

Opracował Karol Placha Hetman