Kraków 17.05.2012r.
Lotnisko Gdańsk Rębiechowo

Lotnisko Gdańsk Rębiechowo na Mapie Rzeczypospolitej 2012r.

Lotnisko Gdańsk Rębiechowo. 2012r. 

Lotnisko Rębiechowo. 2004r. To już historia. Nie ma; Terminalu 2, głównej DK, nowego hangaru. Jest nowa WKL.

Lotnisko Rębiechowo. 2004r. To już historia.

Lotnisko Rębiechowo. Dojazd nową ulicą Słowackiego i widać oświetlony Terminal 2. 2012r.

Nowy Terminal 2. 2012r.

Historia Lotniska Gdańsk Rębiechowo 
Lotnisko Rębiechowo to kolejne typowe Polskie Lotnisko. Od pozostałych wyróżnia się tym, iż zostało zaprojektowane i zbudowane specjalnie dla celów lotnictwa komercyjnego. Jego powstanie jest ściśle związane z koniecznością likwidacji Lotniska Gdańsk Wrzeszcz, które już w 60-tych latach XX wieku, nie miało perspektyw na rozbudowę. Ostatni samolot pasażerski An-24 wystartował z Wrzeszcza w dniu 30.03.1974r., pod dowództwem kapitana Jana Supronia.
Starania o nowe lotnisko dla Trójmiasta toczono już od 1961r.. Głównym powodem była konieczność zamknięcia Lotniska Wrzeszcz, które już nie funkcjonowało w symbiozie z Miastem. Jednak w sumie, w tym temacie działo się niewiele. Problemy Lotniska Wrzeszcz narastały. W 1966r. Komitet Wojewódzki PZPR w Gdańsku obradował na temat zamknięcia Lotniska Wrzeszcz i ewentualnego uruchomienia nowego lotniska komunikacyjnego. Scenariuszy powstało kilka, włącznie z całkowitym pozbawieniem Gdańska lotniska. Realny wydawał się plan tymczasowego uruchomienia przewozów pasażerskich z Lotniska Pruszcz Gdański. Problemem jak zwykle były fundusze. Starano się o wsparcie finansowe od Komitetu Centralnego PZPR, lecz jak stwierdził Dyrektor Zarządu Ruchu Lotu i Lotnisk Komunikacyjnych, resort komunikacji nie posiadał żadnych środków na inwestycje lotniskowe. Poza tym padło stwierdzenie, iż Lotnisko Wrzeszcz będzie zamknięte w 1968r., bo nie ma funduszy na modernizacje jego infrastruktury. 
Już z początkiem 60-tych lat, w poszukiwaniu nowego terenu pod budowę lotniska komunikacyjnego przeprowadzono wiele badań i studiów. Z pośród rozważanych lokalizacji na uwagę zasługiwały dwa tereny. Okolice Pruszcza Gdańskiego, oraz okolice miejscowości Rębiechowo. 
Pierwsza lokalizacja wiązała się z sąsiedztwem lotniska wojskowego. Nie było to rozwiązanie akceptowane przez najwyższe czynniki partyjno-rządowe. Wojskowe lotniska w tym rejonie ( Siemirowice, Babie Doły, Pruszcz Gdański i Malbork ) spełniały wówczas ważną rolę obronną. Będąc na styku obozu komunistycznego i wolnego świata. 
Druga lokalizacja ( Rębiechowo ) była akceptowana przez wszystkich. Teren był położony na Wysoczyźnie Kaszubskiej, na wysokości 149 m npm, w odległości 15 km od centrum Gdańska i 25 km od centrum Gdyni. Teren pokrywały piaski i gliny, które nadawały się pod budowę lotniska. Dodatkowo rejon przylotniskowy nie posiadał znaczących przeszkód terenowych, w postaci wzniesień i budowli sztucznych. Klimat rejonu był także korzystny, choć nie taki jak na Lotnisku Rzeszów-Jasionka. Kilkuletnie obserwacje prowadzone przez Państwowy Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej wykazywał, że dni o wyjątkowo silnych wiatrach lub gęstej mgle było zaledwie kilka w ciągu roku. A to gwarantowało utrzymanie operacji startu i lądowań na poziomie minimum 95 %. ( Takie warunki na Lotnisku Wrzeszcz były marzeniem ). Te wskaźniki zostały porównane z wielkimi portami na całym świecie i wykazały, że przyszłe lotnisko może być tak samo eksploatowane jak paryskie Orly, czy nowojorskie JFK Airport. Nowe lotnisko nie wpływałoby także na przyszły rozwój Trójmiasta. Dodatkowo planowana w tym czasie dwu-jezdniowa droga ( autostrada ) spinająca klamrą Trójmiasto, dałaby możliwość łatwego połączenia z lotniskiem. 
Już wówczas szacowano koszty przyszłych inwestycji. Lotnisko Rębiechowo, budowane od podstaw 282 miliony złotych, Lotnisko Pruszcz Gdański, modernizowane 238 milionów złotych. Ewentualna znaczna przebudowa Lotniska Wrzeszcz ( z wyjściem w morze ) 900 milionów złotych.
Decyzja o zamknięciu Lotniska Wrzeszcz zapadła w dniu 7.02.1966r.. Wydział Morski i Komunikacji Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Gdańsku wystosował list do Premiera PRL Józefa Cyrankiewicza z prośbą o włączenie budowy nowego lotniska w Rębiechowie do planu inwestycyjnego na lata 1966r.-1970r.. I tak się stało. Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku dodało, że wesprze finansowo inwestycję budowy lotniska w Rębiechowie kwotą około 20 mln zł, mimo iż rada posiadała w tamtym czasie ograniczone środki. Do udziału finansowego włączyły się także przedsiębiorstwa: Zakłady Energetyczne – położenie linii wysokiego napięcia, WZDP ( Wojewódzki Zarząd Dróg Publicznych ) – budowa i modernizacja dróg oraz Dyrekcja Okręgowa Poczt i Telekomunikacji – położenie kabli. Dodatkowo zysk z pozostawionych na lotnisku obiektów PLL LOT miał wynieść około 5 mln zł. Tak więc w sumie zakładano, że koszt inwestycji zmniejszy się o ok. 36 mln zł.
Lecz permanentny kryzys PRL, który panował w 60-tych latach, niweczył rozpoczęcie inwestycji. Wypadki grudnia 1970r., a następnie wymiana kierownictwa PZPR ( Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, która w rzeczywistości rządziła Polską ), spowodowały, iż Naród Polski po raz kolejny zaufał komunistom i wsparł wysiłki rządzących w celu poprawy bytu. Na czele komunistycznych władz PRL stanął komunista Edward Gierek. Nie ma wątpliwości, że to jego decyzja spowodował przystąpienie do budowy nowego Lotniska Rębiechowo.
Po kolejnych konsultacjach i wizytach w terenie, w sierpniu 1971r., podpisano decyzję o budowie lotniska, jako zadania resortu transportu. Inwestycje wyceniono maksymalnie na 900 milionów złotych, licząc na osiągnięcie światowego poziomu. Cały teren przeznaczony pod inwestycje miał powierzchnię 350 hektarów. Prace ziemne ruszyły w grudniu 1971r.. 
Budowę podzielono na dwa zasadnicze etapy. Było to podyktowane szczupłością Skarbu Państwa. Pierwszy etap miał obejmować budowę DS. o wymiarach 2 800 m x 45 m, dworca towarowego, początkowo przystosowanego do obsługi pasażerów, budynku technicznego obsługi startowej, płyty przed-dworcowej z drogami kołowania oraz niezbędnego zaplecza technicznego ( urządzeń energetycznych, łączności i sanitarnych ). Drugi etap miał obejmować budowę; portu pasażerskiego, wieży kontroli lotów, parkingu, zaplecza technicznego i innych. Co ważne planowano kolejne etapy rozbudowy wraz ze wzrastającymi potrzebami. 
Lotnisko Wrzeszcz służyło nie tylko lotnictwu cywilnemu komunikacyjnemu, ale także medycznemu, gospodarczemu i sportowemu. Szczególnie trudną sytuację miał Aeroklub Gdański, gdyż nie przewidywano w ogóle lotnictwa sportowego na nowym Lotnisku Rębiechów. Po wymianie dziesiątków listów między zainteresowanymi sytuacja stawała się trudna i nerwowa. Aeroklubowi groziła likwidacja, co w czasach PRL raczej nie wchodziło w grę. Miedzy innymi dlatego, że prezesem Aeroklubu Gdańskiego był generał Władysław Jagiełło. Wojsko nie bardzo widziało Aeroklub Gdański na Lotnisku Pruszcz Gdański. Jednak trafne argumenty prezesa Aeroklubu przekonały decydentów i krakowskim targiem, niby na okres przejściowy, umieszczono AG na Lotnisku Pruszcz Gdański i jest tam do chwili obecnej ( 2012r. ).
Lotnictwo sanitarne oraz gospodarcze miało kłopoty związane z przeniesieniem ich infrastruktury na nowy teren. W marcu 1972r. wystosowano do Wojewódzkiej Komisji Planowania Gospodarczego w Gdańsku prośbę o wydanie zgody na ulokowanie lotnictwa sanitarnego Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego na budowanym lotnisku komunikacyjnym w Rębiechowie. Wskazywano, że przeniesienie lotniczej jednostki medycznej na teren wojskowego lotniska w Pruszczu Gdańskim jest niemożliwe z wielu powodów, między innymi kolizyjności lotów, braku swobodnego korzystania z przestrzeni powietrznej i dużej odległości od Trójmiasta. W odpowiedzi na starania gdańskiego lotnictwa medycznego, Centralny Zarząd Lotnictwa Cywilnego przy Ministerstwie Komunikacji wydał zgodę na działalność usług agrolotnictwa i lotnictwa sanitarnego na terenach przyległych do obecnie budowanego lotniska komunikacyjnego w Rębiechowie. Ważne jest jednak to, że środki finansowe przeznaczone były tylko na budowę lotniska cywilnego, a medyczne miało samodzielnie znaleźć źródło finansowania. Ostatecznie inwestorem został Wydział Zdrowia i Opieki Społecznej PWRN. Koszty budowy miały wynieść około 28 milionów złotych, a jej realizację rozpoczęto w 1974r.. Zlecenie generalnego wykonawstwa lotniska sanitarno-gospodarczego powierzono Gdyńskiemu Przedsiębiorstwu Budownictwa Przemysłowego. W 1977r. zbudowano hangar dla sprzętu, dzięki czemu lotnictwo medyczne ostatecznie ulokowało się na terenie lotniska w Rębiechowie, gdzie funkcjonuje nadal ( 2012r. ).

Budowa Lotniska Rębiechowo
Przedsiębiorstwo GPRD ( Gdańskie Przedsiębiorstwo Robót Drogowych ) było głównym wykonawcą podstawowych obiektów Lotniska. Firma ta obecnie ( 2012r. ) już nie istnieje.
Pierwsze prace budowlane na terenie przyszłego Lotniska rozpoczęto w grudniu 1971r.. Obszar ten obejmował 350 ha, z czego 38 hektarów zajmował las i nieużytki zielone. Pozostałe to gospodarstwa rolne z domami mieszkalnymi i budynkami gospodarczymi otoczone polami i łąkami. 18 gospodarstw rolnych wywłaszczono, a kolejnym 20 zabrano areał upraw. Wykarczowano 36 ha lasów. 
Zabudowa budynków Lotniska została umiejscowiona w miejscu z dogodnym dojazdem, przy rozwidleniu dróg Matarnia – Rębiechowo i Klukowo – Kokoszki ( Bysewo ). Z kolei, bazę budowlaną umieszczono na obszarze Miejscowości Matarnia. Czyli na wschodnim krańcu Lotniska. W 1972r. trwała przebudowa dróg dojazdowych do Trójmiasta z terenu budowy lotniska. Praktycznie od nowa zabudowano drogę ( ulica Słowackiego ). 
Ważnym argumentem była przechodząca w pobliżu linia kolejowa. Praktycznie był to fragment linii kolejowej jednotorowej biegnącej ze stacji Gdańsk Osowa do Miejscowości Matarnia i dalej na wschód, do Gdańska Wrzeszcza. Ten wschodni odcinek już dawno nie istniał. W ten sposób Lotnisko dysponowało już własną bocznicą kolejową. Mało tego. Po południowej stronie Lotniska przebiegała inna linia kolejowa ( jednotorowa ) z Miejscowości Żukowa, także w kierunku Gdańska Wrzeszcza. Tutaj także wschodni odcinek został dawno temu zlikwidowany. Projektując Lotnisko rozważano możliwość odbudowy tych linii, celem przyszłego transportu pasażerów na Lotnisko. 
Pamiętajmy, iż w tamtych czasach, każda duża inwestycja wymagała sprawnego transportu, a to zadnie dobrze wykonywało PKP ( Polskie Koleje Państwowe ). PKP woziło wówczas więcej towarów niż Hiszpania, Francja i kraje Beneluksu razem wzięte. Dlatego istnienie bocznicy kolejowej, bardzo ułatwiało transport surowców i produktów. Transport kolejowy był wówczas najtańszy, choć czasochłonny. Budowlańcy Lotniska wykorzystali dawne obiekty stacji kolejowej w Miejscowości Matarnia. Tutaj istniał potrójny tor i były duże place składowe. 
W późniejszym czasie dobudowano niewielki fragment toru do lotniskowego MPS. Ten tor i odcinek do stacji Osowa jest użytkowany do chwili obecnej ( 2012r. ).

Bocznica kolejowa ze stojącymi na niej 8 cysternami kolejowymi, w pobliżu MPS. 2010r.

Głównym technologiem budowy była pani inżynier Aurelia Oficjalska. Propaganda komunistyczna skutecznie wykorzystywała ten fakt. Drugim istotnym faktem było podawanie rodakom nieprawdziwej informacji – „Lotnisko Rębiechowo jest pierwszym w Polsce portem lotniczym budowanym od podstaw.” Celowo przemilczano fakt, że w Polsce powojennej i jako lotnisko cywilne. Ponieważ była to bez wątpienia ważna dla PRL budowa, dlatego była pod szczególnym nadzorem Służby Bezpieczeństwa, która często dokonywała kontroli na placu budowy. 
Pierwszą inwestycją była droga startowa ( DS. ), o wymiarach 2 800 m x 45 m.. Mało znanym jest fakt, iż początkowo DS. miała mieć wymiary 3 600 m x 60 m.. Lecz z powodów finansowych, już na etapie projektowania, wymiary skutecznie zmniejszano. Co się tyczy szerokości postulowano nawet szerokość 40 m. Jeśli chodzi o długość to uzgodniono, że docelowy wymiar 3 600 m zostanie osiągnięty w kolejnym etapie budowy. Pamiętajmy, że wówczas lotnictwo pasażerskie, stało na progu wprowadzenia samolotów o prędkości naddźwiękowej ( Concorde, Tu-144 ), które będą wymagały dłuższych DS.. Co ważne utrzymano normy nośności nawierzchni. W wrześniu 1973r. zakończono budowę DS. 
DS. o wymiarach 2 800 m x 45 m została umieszczona na kierunku 11/29 ( dokładnie 113/293 stopnie ). Głównym kierunkiem podejścia stał się kierunek 29. Wyposażono go w nowoczesne światła podejścia systemu Calverta. 
Na marginesie. System Calverta – oświetlenia podejścia do głównej DS. lotniska, złożony z białych, czerwonych i zielonych świateł umożliwiających pilotowi utrzymanie stałego kąta pomiędzy torem podejścia, a płaszczyzną DS.. System Calverta jest podobny do systemu ALSF ( Approach Light System – Flashlight ), ale nie tożsamy z nim. System Calverta został zaadaptowany przez państwa Układu Warszawskiego i w wojsku znany był pod nazwa system Swiecz. Na kierunku 11, zamontowano uproszczony system oświetlenia. 
Zamontowano oczywiście system radiowy na podejściu do lądowania NDB. Radiolatarnia dalsza w odległości 7 350 m – sygnał GDA. Radiolatarnia bliższa w odległości 1 050 m – sygnał LG. Radiolatarnia dalsza NDB obecnie ( 2012r. ) nie istnieje. Znajdowała się przy ulicy Łostowickiej przy cmentarzu Łostowickim. 
Część urządzeń radiowych została także przeniesiona z zamkniętego lotniska we Wrzeszczu. Zainstalowane także radar precyzyjnego podejścia PAR. W kolejnych latach pojawił się nowszy system lądowania ILS.
Procedura lądowania ( lata 70-te XX wieku ). Na ostatniej prostej nad NDB-GDA samolot powinien znajdować się na wysokości 660 m nad poziomem DS. Nad NDB-LG samolot powinien być na wysokości 35-40 m. Jeśli pilot nie widzi progu DS. powinien przerwać procedurę lądowania i rozpocząć wznoszenie. Jeśli załoga przy lądowaniu korzysta z systemu ILS i radaru precyzyjnego podejścia, nad radiolatarnia dalszą NDB-GDA może znajdować się na wysokości 336 m. Tutaj również nad bliższą NDB-LG powinien znajdować się na wysokości 36 m i jeśli nie widzi progu DS. to powinien przerwać lądowanie i rozpocząć wznoszenie. Jeśli lądowanie odbywa się tylko z pomocą dwóch radiolatarni to nad radiolatarnią bliższą samolot nie powinien być niżej niż 113 m. Zaś przy lądowaniu tylko z użyciem radiolatarni dalszej to samolot powinien mieć pułap nie mniejszy niż 143 m. 
Z lotniska nie mogą korzystać samoloty nie wyposażone w środki łączności ( radiostacja UKF, VKF ). Ten wymóg, jeszcze przed rozpoczęciem budowy Lotniska, spowodował, że Aeroklub Gdański nie mógł być współudziałowcem na Lotnisku Rębiechowo ( Szybowce i małe samoloty nie dysponowały wówczas radiostacjami. ). 
Strefę wyczekiwania wyznaczała radiolatarnia NDB Kartuzy, która znajduje się w odległości 21 km na południowy-zachód od Lotniska Rębiechowo. 
Według specyfikacji krajów RWPG ( rada wzajemnej pomocy gospodarczej ) Lotnisko Rębiechowo otrzymało klasę II i było dopuszczone do ruchu międzynarodowego. W 1977r.. Lotnisko otrzymało I kategorię wg norm ICAO.
Równoległym zadaniem była budowa CPPS i dwóch dróg kołowania. Wykonano także budynek dworca towarowego ( obiekt jednokondygnacyjny ), budynki technicznej obsługi towarowej, budynek obsługi technicznej oraz inne niezbędne urządzenia energetyczne, sanitarne i łącznościowe. 
CPPS przewidywała pomieszczenie na niej 6 dużych samolotów ( typu Ił-18 ) lub 10 mniejszych ( typu An-24 ). PPS dla samolotów transportowych łączyła się płytą samolotów pasażerskich. Ta płaszczyzna mogła pomieścić 3 samoloty towarowe ( typu An-26 ).
W grudniu 1973r.. zakończono pierwszy etap budowy. Niemożliwe było dalsze rozciąganie budowy w czasie. Kierownictwo partii PZPR żądało efektów, czyli startu i lądowania samolotów. Przecież pamiętamy – Lotnisko Wrzeszcz trzeba było zamknąć. 
Sięgnięto więc po plan awaryjny. Postanowiono wykonać prowizoryczną WKL, a także dokonywać odprawy pasażerów w budynku towarowym. Ponieważ część urządzeń funkcjonujących na Lotnisku Wrzeszcz była dobrej jakości postanowiono je przenieść na Lotnisko Rębiechowo. Z tego to właśnie powodu, przez jeden miesiąc, Gdańsk pozostawał bez czynnego lotniska cywilnego. 
Chociaż pierwszy etap budowy, został ukończony w grudniu 1973r., a drugi etap tak na dobre się nie zaczął, to dla celów propagandowych ogłoszono iż, zakończenie pierwszego etapu, a jednocześnie uroczyste otwarcie nowego Lotniska nastąpi z początkiem maja 1974r.. Idealnie byłoby gdyby tym dniem był 1 maj. Ale uroczyste obchody dnia ludzi pracy w Warszawie uniemożliwiały przybycie do Gdańska najwyższych władz państwowych. Dlatego otwarcie odbyło się w dniu 2.05.1974r.. 
W dniu 1.05.1974r., o godzinie 13;00 na nie otwartym jeszcze Lotnisku Rębiechowo wylądował samolot An-24, kursem z Wrocławia. Oficjalnie podano, iż było to pierwsze lądowanie na Lotnisku Rębiechowo. Samolotem tym przybyli do Gdańska na uroczystość otwarcia Lotniska: wicepremier Jan Mitręga, minister komunikacji Mieczysław Zajfryd oraz wiceministrowie Jan Raczkowski i Marian Olewiński. 
Jednak faktycznie pierwsze lądowania wykonywał samolot Ił-14 Papuga. Samolot miał za zadnie zgrać systemy nawigacyjne i opracować procedury podejść do lądowania. Lądowania wykonywały także samoloty bojowe MiG-21. 
W trakcie uroczystości ( 2.05.1974r. ) Premier PRL Piotr Jaroszewicz odznaczył budowniczych portu lotniczego Romana Kąckiego i Zygmunta Krenca Krzyżami Kawalerskimi Orderu Odrodzenia Polski. Ponadto 16 osób odznaczono złotymi, srebrnymi i brązowymi Krzyżami Zasługi. Chwalono wykonawców za tempo wykonania prac, gdyż budowę planowano na 33 miesiące, a z zadaniem uporano się w 25 miesięcy. Lotniskiem bardzo interesował się sam I sekretarz PZPR Edward Gierek, który uczestniczył w ceremonii otwarcia budynku dworca lotniczego i dokonał przecięcia wstęgi.

Tak wyglądało pierwsze stanowisko kontroli lotów na Lotnisku Rębiechowo.

Pierwsze obiekty Lotniska Rębiechowo. 1974r.

Pierwsze obiekty Lotniska Rębiechowo. 1974r. Obiekty te znajdują się w miejscu obecnego portu cargo.

Ruch pasażerski.
Od 1973r. Gdańsk utrzymywał sezonowe połączenie z berlinem. W pierwszym sezonie z Lotniska Wrzeszcz, później z Lotniska Rębiechowo. Linia ta była obsługiwana wyłącznie samoloty wschodnio niemieckie przedsiębiorstwo interflug. Samoloty PLL LOT zaczęły na tej trasie kursować dopiero w 1978r.. 
W 1977r. PLL LOT uruchomił sezonowe połączenia z Rębiechowa do Budapesztu, Burgas i Warny. 
Dużo większą siatkę połączeń miały linie czarterowe. Z Gdańska latano do około 20 portów lotniczych w Europie. 
Najczęstszym samolotem widywanym na Lotnisku Rębiechowo w 70-tych latach XX wieku były turbośmigłowe An-24. Pojawiały się także czterosilnikowe turbośmigłowe Ił-18, turboodrzutowe Tu-134, a bardzo sporadycznie Ił-62. 
Pierwszym pełnym sezonem dla Lotniska Rębiechowo był 1975r.. Obsłużono wówczas 215 042 pasażerów i wykonano 6 099 operacji lotniczych. Dynamika wzrostu lat 70-tych nie była oszałamiająca, niemniej jednak zapewniała Lotnisku Rębiechowo drugie miejsce w Polsce po Lotnisku Okęcie ( pod względem liczby pasażerów i bagażu ).
Interesująco wygląda porównanie czasu podróży ( w 70-tych latach ) samolotem i pociągiem na dystansie Gdańsk – Warszawa. Samolot An-24 pokonywał te trasę w 65 minut. Pociąg pośpieszny przebywał tę odległość w 4 godziny. 

Plany rozbudowy.
Jak wspomniałem powyżej, budowa Lotniska Rębiechowo była prowadzona etapami. Pierwszy etap został ukończony w całości. Inaczej lotnisko by nie uzyskało stosownych zezwoleń. Z drugim etapem było już gorzej. Wykonano tylko część z zaplanowanych inwestycji. 
Budynek dworca pasażerskiego został oddany do użytku w 1976r.. Był konstrukcją trzykondygnacyjną. W dworcu pasażerskim składającym się z trzech skrzydeł mieściły się: hala odpraw, poczekalnie, holl oraz restauracja. Oprócz tego swoje pomieszczenia posiadały tam PLL LOT, administracja lotniska, Milicja Obywatelska, urząd celny, poczta oraz służba zdrowia. Techniczna obsługa startowa miała swoją siedzibę obok dworca pasażerskiego. Znajdowały się tam także pomieszczenia służby meteorologicznej, stacja transformatorowa oraz garaże dla sprzętu naziemnej obsługi samolotów. W późniejszym czasie wybudowano również tzw. ogródek meteorologiczny, a także wspólny budynek dla służby ochrony lotniska ( SOL ) oraz straży pożarnej.
Co się tyczy dróg samochodowych, lotnisko posiadało drogi wewnątrz-lotniskowe oraz połączenia z drogami publicznymi, w tym z budowaną Obwodnicą Trójmiasta. 
Zbudowano WKL o całkowitej wysokości 20 m. 
Drugi etap miał obejmować także; rozbudowę CPPS, budowę głównej DK i łączników. Niestety te plany przeciągnęły się aż do 2011r., kiedy to realizowano budowę Terminalu II. 
W ogólne nie wykonano planowanego przedłużenia DS. do 3 600 m.
Były także przymiarki do gigantycznej rozbudowy Lotniska. Budowę kolejnych dwóch dróg startowych i budowa kolejnych dwóch dworców ustawionych w półksiężyc. Tak się jednak nie stało. 

Ambitne plany rozbudowy Lotniska Rębiechowo. 1970r.

Historia kolejnych lat.
W 80-tych latach Lotnisko jak i cała Polska przechodziła kolejny długoletni kryzys. Tym razem pod przywództwem dyktatora generała Wojciecha Jaruzelskiego, który piastował jednocześnie wszystkie najważniejsze funkcje w PRL. Najpierw, stan wojenny, a następnie niska zamożność rodaków, skutecznie ograniczały wzrost przewozów pasażerskich i towarowych. 
W 1991r. obsłużono ponad 78 tysięcy pasażerów.
W 1993r. Lotnisko Rębiechowo stało się spółką prawa handlowego, której właścicielami są głównie miejscowe władze samorządowe: woj. pomorskie (31,45%), Gdańsk (29,45%), Gdynia (1,14%), Sopot (0,35%) oraz Przedsiębiorstwo Państwowe "Porty Lotnicze" (37,61%).
W połowie 90-tych lat XX wieku na Lotnisku przystąpiono do budowy nowej wieży kontroli lotów ( WKL ). Stara WKL nie spełniała już wymogów i była za niska. Nowa WKL zaczęła swoją działalność a 1999r., a w 2002r., stara WKL została rozebrana.

Lotnisko Rębiechowo. Na pierwszym planie samolot Boeing 737 SP-LLE. Dla nas ważne są obiekty w tle. Widać starą i nową WKL. Stara jeszcze funkcjonuje. Nowa jest na ukończeniu. Jedno z nielicznych zdjęć z tego okresu. 1998r.

W 1997r. do użytku został oddany nowy terminal pasażerski. Nowy terminal miał powierzchnię 7 260 m kwadratowych i kubaturę 34 000 m sześciennych. Jego atrakcją był niewątpliwie doskonały widok na płaszczyznę postoju samolotów i drogę startową z wewnętrznego holu-tarasu na górnej kondygnacji dworca. 

Terminal Rębiechowo. Widok od strony wschodniej. 1999r.

Terminal Rębiechowo. Widok od strony północno-zachodniej. 2005r.

Terminal oddany do użytku w 1997r. 2009r.

Wnętrze Terminalu. 2005r.

Wnętrze Terminalu. 2008r.

Widok z Terminalu na pole wzlotów. ( Taras widokowy ) 2009r.

Taras widokowy i poczekalnia jednocześnie. 2010r.

W 2004r. nadano mu imię przywódcy Solidarności i Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Lecha Wałęsy. Po zamachu smoleńskim w 2010r., podniosły się głosy o konieczności zmiany nazwy na Port Lotniczy imieniem profesora Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego.

Lotnisko Rębiechowo. Fragment Terminalu. 2005r.

Terminal. 2008r.

Ogólny rozkład Terminalu. 2008r.

W 2006r. zarząd Lotniska Rębiechowo podpisał z władzami wojskowymi umowę o powierzeniu mu planowanych funkcji cywilnych na wojskowym lotnisku Gdynia-Oksywie we miejscowości Kosakowo.
W dniu 19.10.2006r. po raz pierwszy Lotnisko osiągnęło liczbę miliona pasażerów w ciągu jednego roku. Łącznie w 2006r. obsłużono 1 256 000 tysięcy pasażerów.
Już od 2006r. w terminalu było bardzo ciasno. Terminal nie był przewidziany na tak duży ruch pasażerski. Z uwagi na małą powierzchnię nie było gdzie ustawić kolejnych miejsc siedzących dla oczekujących na lot podróżnych. Było ich zaledwie 150, a to zaledwie pojemność samolotu Boeing 737. 
W 2007r. obsłużono 1 715 000 tysięcy pasażerów.
W 2008r. rozbudowano parking dla samochodów osobowych. Przebudowano także główną bramę wjazdową na teren lotniska. Rozbudowano częściowo PPS. 

W dniu 11.08.2008r. Lotnisko Rębiechowo starając się rozładować tłok w Terminalu otworzyło Terminal Miasto. Już w dniu 9.08.2008r. obsłużyło pierwszego pasażera. Terminal Miasto znajduje się w centrum Gdańska przy ulicy Heweliusza 13-17, vis a vis hotelu MERCURE HEVELIUS. W Terminalu Miasto dokonać można zakupu biletów lotniczych na dowolną trasę i dowolną linią lotniczą. Wiele zalet przemawiało za takim terminalem. Tutaj pasażer jak i swój bagaż może oprawić w lepszych warunkach niż na Lotnisku. Już na 24 godziny przed lotem można odprawić siebie i swój bagaż rejestrowy. Dzięki temu można dłużej cieszyć się pobytem w samym Gdańsku, skracając do minimum niezbędne formalności. Odprawa kończy się na 4 godziny przed planowanym startem dla ludzi z bagażem rejestrowym i na 2 godziny przed planowanym lotem tylko z bagażem kabinowym. Następnie pasażer jest zawożony specjalnym autokarem/busem na Lotnisko. Przechodzi tylko odprawę paszportowa ( jeśli to konieczne ), przechodzi przez strefę bezpieczeństwa i do gate-u. Terminal Miasto prowadzi także; wynajmem samochodów, sprzedaje ubezpieczenia i prowadzi usługi turystyczne. Odprawa pasażerska i bagażu w punkcie Terminal Miasto obowiązuje dzisiaj ( 2011r. ) przy lotach takimi liniami lotniczymi jak: LOT, Jet Air, airBaltic, Wizz Air, Norwegian oraz lufthansa.
Godziny otwarcia Terminalu Miasto;
Kasy Biletowe Lotniska otwarte są : pn-pt 09:00-17:00 w sob. 10:00-14:00 niedz.-nieczynne
Check in: pn-ndz 9:00-17:00
Kontakt
Kasy Biletowe Lotniska
Tel. +48 58 526 88 00, +48 58 526 88 03
Fax: +48 58 526 88 01
e-mail: terminalmiasto@airport.gdansk.pl
Check-in +48 58 526 88 04

W 2009r. oddano do użytku zmodernizowany terminal cargo. 
W dniu 18.11.2010r. po raz pierwszy obsłużono dwa miliony pasażerów w ciągu jednego roku. Odprawiono wtedy ( w całym 2010r. ) 2 mln 232 tys. podróżnych, co stanowiło wzrost o 16,8% w stosunku do 2009r.. Dobre wyniki wykazały także przewozy cargo. W 2010r. na Lotnisku przeładowano 4 487 ton, co oznacza 11,7% wzrost w porównaniu do 2009r..
2011r. był również okresem wzrostów ruchu pasażerskiego. Wówczas odprawiono 2 mln 464 tys. podróżnych, co stanowi wzrost o 10% w stosunku do roku 2010. Odprawiono 4 944 ton towarów. Wykonano 34 400 operacji lotniczych. W 2011r. uruchomiono 21 nowych połączeń, oddano do użytku 6 strategicznych inwestycji. 
Przykre to, ale gdyby nie europejskie rozgrywki piłkarskie w Rzeczypospolitej, to Lotnisko nie prędko doczekałoby się nowych inwestycji. No cóż, tak wyglądała rzeczywistość pod rządami masońsko-liberalnego Rządu Rzeczypospolitej Polskiej. 
W sumie ( w latach 2009r.-2012r. ) na Lotnisku wykonano 8 poważnych inwestycji. Należą do nich: - Terminal Nr 2, - Droga kołowania ( czas realizacji 22 miesiące) – Przed-terminalowa płyta postojowa ( 20 miesięcy ) - Płyta do odladzania samolotów ( 12 miesięcy ) - Baza techniczna dla sprzętu lotniskowego ( 15 miesięcy ) – Baza paliw – Droga patrolowo-techniczna ( 15 miesięcy ) - System odprowadzenia wód opadowych ( 12 miesięcy ). Całkowity koszt netto elementów infrastruktury ( z wyłączeniem Terminalu ) wyniósł ponad 108 milionów złotych.
Wreszcie, po 38 latach , powstała główna droga kołowania, z łącznikami ( w tym 4 łączniki szybkiego zjazdu ). Umożliwiło to zwiększenie średniej godzinowej przepustowości Lotniska z dotychczasowych 12 do zakładanego minimum 30 operacji lotniczych. Maksimum 40 operacji. 
Nowa PPS. To właśnie głównie dzięki przed-terminalowej płycie postojowej ilość stanowisk postojowych dla samolotów kodu C wzrosło z 19 aż do 35.
Zbudowano także nową płytę ( stanowisko ) dla odladzania samolotów. Stanowisko to wyeliminowało odladzanie samolotów w miejscu ich postoju na PPS. W sezonie letnim stanowisko to jest wykorzystywane jako stojanka. 
Zbudowano nową bazę zaplecza technicznego. Podstawowym zadaniem bazy technicznej jest zapewnienie miejsca do garażowania w zamkniętej, chronionej od zewnętrznych warunków atmosferycznych, przestrzeni garażowej dla oczyszczarek lotniskowych, pługów, rotorów, ciągników, zamiatarek oraz innego sprzętu niezbędnego do utrzymania optymalnych warunków na drodze startowej, drodze kołowania oraz płytach postojowych. W skład bazy technicznej wchodzą budynki o łącznej powierzchni użytkowej 5 130,80 m kwadratowych oraz plac manewrowy przed bazą techniczną o powierzchni 8 486,97 m kwadratowych.
Ukończony budowę drogi patrolowo-technicznej, która jest niezwykle ważnym elementem infrastruktury lotniskowej podnoszącym bezpieczeństwo portu lotniczego. Droga o długości około 5 000 m po wschodniej, południowej i zachodniej granicy Portu Lotniczego wzdłuż ogrodzenia lotniska. Droga ta jest niezbędna do patrolowania całego terenu przez Służbę Ochrony Lotniska i Straż Graniczną. Oprócz samego patrolowania umożliwia również dojazd do ewentualnego miejsca wypadku oraz ułatwia przejazd wszelkich służb technicznych.
Znaczny rozwój Lotniska wymusił rozbudowę systemu odprowadzania wód opadowych. W jej skład wchodzi prosta oczyszczalnie wód po odladzaniu samolotów. ( Obowiązek przez 5-dni utrzymywania ścieków, aby w 90 procentach zostały zdegradowane. ). 
Symboliczne otwarcie ukończonych inwestycji nastąpiło na nowej przed-terminalowej PPS. Zamiast zwyczajowego przecinania wstęgi, dokonano jej przerwania. Do wprowadzonego z nowej drogi kołowania ponad 30 tonowego samolotu typu Fokker 100 linii OLT Jet Air została podczepiona 70 metrowa lina. Dalej jedynie siłą własnych mięśni samolot pociągnęli właściciele Portu Lotniczego Gdańsk oraz kierownicy kontraktów odpowiedzialni za wszystkie zrealizowane inwestycje. Rozpędzony w ten sposób samolot został zatrzymany przez pilota dopiero w momencie przerwania przednim goleniem czerwonej wstęgi trzymanej przez Patrona Portu Lotniczego Gdańsk Prezydenta RP Lecha Wałęsę oraz Prezesa Tomasza Kloskowskiego.

W dniu 31.03.2012r. został uroczyście oddany do użytku terminal drugi, a pierwsi pasażerowie zostali odprawieni w dniu 6.04.2012r.. Terminal Nr 1 pełnił od tej pory funkcje terminalu przylotowego. Dzięki tym dwóm terminalom Lotnisko może obsłużyć do 5 000 000 pasażerów. 
Nad każdym samolotem który podchodzi do lądowania na kierunku 29 czuwa nowoczesny i stale ulepszany system ILS kategorii pierwszej ( ang. Instrument Landing System ). Przy tej kategorii wysokość decyzji nie niższa niż 61 m. Na tej wysokości pilot musi widzieć światła lądowania. Widzialność pozioma wzdłuż pasa nie mniejsza niż 550 m. 
W jesieni 2012r. zakupiono i zamontowano nowe lampy na podejściu do lądowania z systemem zasilającym. Był to niezbędny warunek dla uzyskania przez Lotnisko kategorii II. 

Nowy Terminal Nr 2.

Zrealizowany projekt Terminalu. Ciemny kolor to część którą zbudowano. Jasny kolor to ewentualna rozbudowa. 2009r.

Ewentualne dalsza rozbudowa. Plany 2009r.

Projekt Terminalu. Widok fasady północno-wschodniej. Tylko dziwnie padają promienie słoneczne, od północy. 2009r. W 2009r. wybrano projekt, a w listopadzie 2009r., wybrano generalnego wykonawcę. 

Budowa Terminalu 2. 2011r.

Terminal 1 oraz Terminal 2 w trakcie budowy. 2011r.

Wnętrze Terminalu 2 przed otwarciem. Widok w kierunku zachodnim. 2012r.

Wnętrze Terminalu 2 przed otwarciem. 2012r.

Stanowiska Check-in. 2012r.

Wnętrze Terminalu 2 przed otwarciem. 2012r.

Widok z Terminalu 2 na Terminal 1. 2012r.

Terminal 2. Widok od strony północno-wschodniej. W szybach odbija się Terminal 1. 2012r.

Terminal 2. Widok od strony południowej. 2012r.

Terminal 2. Widok od strony południowo-zachodniej. 2012r.

Terminal 2. Pierwsze odprawy pasażerów. Kwiecień 2012r.

Terminal 1 i Terminal 2. kwiecień 2012r.

Lotnisko Rębiechowo obecnie 2012r.
Port Lotniczy Gdańsk imieniem Lecha Wałęsy jest jednym z najważniejszych, obok Warszawy, Krakowa i Katowic, lotnisk międzynarodowych w Rzeczypospolitej. Obok Lotniska Jasionka jest zapasowym lotniskiem dla Okęcia. Aktualnie, w bezpośrednim otoczeniu Lotniska Rębiechowo mieszka około 2,2 miliony mieszkańców, a w odległości do 100 km ponad 2,5 miliona mieszkańców, czyli potencjalnych pasażerów. Port Lotniczy Gdańsk wykracza poza granice województwa i obejmuje inne ośrodki miejskie: Elbląg, Toruń, Słupsk, Koszalin.
Gdańskie lotnisko spełnia wymagania i zalecenia Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego ( ICAO ) oraz realizuje praktyki opisane w zbiorze informacji lotniczych AIP. Lotnisko charakteryzuje się możliwością dalszego rozwoju przestrzennego. 
Obecnie Lotnisko zajmuje 4 miejsce w Rzeczypospolitej, pod względem obsługiwanej liczby pasażerów. ( Okęcie, Pyrzowice, Balice ). Lotnisko posiada około 55 połączeń rejsowych z portami w kraju i w Europie oraz stale rosnącą liczbę połączeń czarterowych. Największą popularnością wśród pasażerów cieszą się następujące kierunki: Londyn, Dublin, Oslo, frankfurt, monachium, dortmund. W połączeniach krajowych pasażerowie najczęściej podróżują do Warszawy i Krakowa. Najpopularniejsze linie lotnicze; PLL LOT, EuroLOT, Flybe, OLT Express, Norwegian, Ryanair, Wizz Air, SAS, Air berlin, lufthansa.

Dojazd do Lotniska Rębiechowo.
Z Gdyni i Sopotu – Dojeżdżamy do obwodnicy trójmiejskiej, którą kierujemy się w stronę Gdańska. Zjeżdżając z Drogi Krajowej E 28 na wysokości Centrum Handlowego Matarnia ( widocznego po lewej stronie ), skręcamy w prawo na Drogę Wojewódzką 472, która prowadzi prosto do Portu Lotniczego.
Z centrum Gdańska – Jadąc Aleją Zwycięstwa, która następnie przechodzi w Aleję Grunwaldzką, na wysokości Galerii Bałtyckiej należy skręcić w lewo, w ulicę Słowackiego. Ulicą tą jedziemy cały czas prosto, przejeżdżamy nad obwodnicą Trójmiasta, by po kilku kilometrach dotrzeć na Lotnisko. 
Z Pruszcza Gdańskiego – Jadąc obwodnicą trójmiejską, należy skręcić z Drogi Krajowej E 28 w lewo na wysokości Centrum Handlowego Matarnia, kierując się Drogą Wojewódzką Nr 472 na Lotnisko.
Autobus – Z Gdańska Głównego PKP jest przyśpieszona linia B, linia 210 oraz linia nocna N3. Z dworca we Wrzeszczu odjeżdża autobus linii 110. Z Gdyni Głównej PKP kursuje bezpośredni autobus na lotnisko – linia 510.
Transport z lotniska i na lotnisko oferują także przewoźnicy prywatni, którzy kursują na trasach Lotnisko – Koszalin, Lotnisko-Słupsk oraz Lotnisko-Sławno, a także do Lęborka, Łeby, Bytowa, Pucka, Władysławowa.
Bliskie położenie Lotniska względem obwodnicy Trójmiasta oraz skrzyżowania dróg krajowych nr 1, 6 i 7 umożliwia dojazd także z terenów położonych poza Trójmiastem.

Infrastruktura Lotniska Rębiechowo.
Współrzędne Lotniska Rębiechowo; N 54º 22’ 39, E 18º 27’ 58. Położenie 148,7 m ( 488 ft ) nad poziomem morza.
Adres; 80-298 Gdańsk – Rębiechowo, ul. Słowackiego 200. 
Telefon +48 (0) 58 3481111, +48 (0) 58 3452283.
Duty Officer: T: +48583481159, M: +48606268370, F: +48583481459,
TWR: T: +48583481152, APP: T: +48583481109, FIS: T: +48583407485, ARO: T: +48583481156, F: +48583407489.
Częstotliwości radiowe; wieża Gdańsk Tower 118,100 MHz, zbliżanie Gdańsk Approach 130,875 MHz.

Port lotniczy Gdańsk im. Lecha Wałęsy. Oficjalna nazwa angielska: Gdansk Lech Walesa Airport.
Kod IATA – GDA, ICAO – EPGD.
Lotnisko administracyjnie leży w gdańskiej dzielnicy Matarnia nieopodal wsi Rębiechowo, od której wzięło swoją nazwę. Leży w odległości 10 km od Gdańska, 12 km od Sopotu i 23 km od Gdyni, w pobliżu obwodnicy Trójmiasta. 

Lotnisko Rębiechowo. 2009r. Przed rozpoczęciem rozbudowy. 

Lotnisko Rębiechowo. 2011r. Widać zaawansowane inwestycje; główna droga kołowania, płaszczyzny postojowe, nowy terminal, nowe drogi.

Główne obiekty Lotniska. 2009r.

Obiekty Lotniska Rębiechowo.

DS. o wymiarach 2 800 m x 45 m. Umieszczony na kierunku 11/29 ( 113/293 ). Śmigłowce wykonują lądowanie na DS w użyciu jako samoloty kategorii A. ( Lotnisko nie posiada oddzielnego helicopter landing site ).

DS. na kierunku 11. 2005r.

DS. na kierunku 29. 2008r.

WKL

WKL. 2005r.

W oddali WKL. Na pierwszym planie radar PAR. 2005r.

WKL i jej zaplecze. 2009r.

Hangary
Nowy hangar: elektryczne wrota; dostęp 24 h; ochrona; 4 200 m kwadratowych, rozpiętość 56 m.. Koszty wynajmu: Cessna 172 – 800 zł, Cessna Mustang – 3 500 zł, Eurocopter 135 – 4 000 zł.

Nieistniejący już hangar.

Pomoce nawigacyjne.
Przy dużym natężeniu ruchu, statek powietrzny w locie VFR może spodziewać się oczekiwania nad punktem SIERRA lub NOVEMBER. NOVEMBER: 54°24’42”N, 018°29’06”E, Centrum handlowe / Shopping center, SIERRA: 54°20’42”N, 018°26’06”E, Pałac w Leźnie / Palace in Leźno.

Dwie stacje radiolokacyjne. 2008r.

Lotnisko Rębiechowo 2008r. W centrum zdjęcia MPS, nowy hangar. Po prawej zaplecze techniczne. Po lewej widoczny koniec bocznicy kolejowej i radar PAR.

Lotnisko Rębiechowo 2008r.. W dole ulica Słowackiego, a powyżej zaplecze techniczne.

Usługi. Informacja turystyczna. Poczta. Bary i kawiarnie. Sklepy. Oddziały banków, kantory i bankomaty. Wypożyczalnie samochodów ( około 10 firm ). 

Obsługa Lotniska. Obsługą samolotów na lotnisku, w szczególności załadunkiem i rozładunkiem bagażu, wyważaniem samolotów, transportem pasażerów po płycie lotniska, wypychaniem i holowaniem zajmuje się firma GDN Airport Services Sp. z o.o.. Posiłki do samolotów dostarcza firma LOT Catering zaś paliwo lotnicze firma Petrolot. Port Lotniczy Gdańsk zawarł też umowy o dystrybucji paliwa lotniczego z Shell Polska i TOTALFINAELF oraz GRUPĄ LOTOS z siedzibą w Gdańsku.

Parkingi na Lotnisku. 
Udostępnione są dla pasażerów 4 strefy parkingowe.
Parking fioletowy ( Kiss&Fly ) to parking na krótkie postoje – do 10 min bezpłatny
Parking czerwony ( krótkotermionwy ) – koszt – 4 zł za każde rozpoczęte 30 min przez pierwsze 2 godz., a następnie 6 zł za każdą godzinę; doba – 60 zł
Parking zielony ( średnioterminowy ) – koszt – 3 zł za każde rozpoczęte 30 min przez pierwsze 2 godz., a następnie 5 zł za każdą godzinę; doba – 50 zł
Parking niebieski ( długoterminowy ) – koszt – 4 zł za każde rozpoczęte 30 min przez pierwsze 2 godz., a następnie 4 zł za każdą godzinę; doba – 35 zł
Jak zwykle w Rzeczypospolitej, w pobliżu Lotniska, na prywatnych posesjach funkcjonują prywatne parkingi, których właściciele oferują konkurencyjne, niskie ceny, a także dowóz własnym transportem pasażerów pod terminal. Samochody zostają pod dobrą opieką. 

Statystyka Lotniska Rębiechowo.

Rok

Liczba pasażerów

Liczba towarów

Liczba operacji

Uwaga

1975r.

215 042

1 413 ton

6 099

 

1976r.

216 440

1 784 ton

6 322

 

1977r.

235 015

2 533 ton

7 983

 

1978r.

230 964

1 508 ton

6 022

 

1982r.

15 000

 

 

Stan wojenny

1985r.

50 000

 

 

 

1991r.

78 000

 

 

 

1999r.

249 913

1 472 ton

10 512

Przemiany społeczno-gosp.

2000r.

269 960

1 552 ton

11 586

 

2001r.

319 174

1 953 ton

14 051

 

2002r.

318 033

2 211 ton

13 450

 

2003r.

365 036

2 687 ton

14 346

 

2004r.

463 840

2 742 ton

17 500

 

2005r.

677 946

3 433 ton

19 000

 

2006r.

1 256 000

4 037 ton

24 200

Wejście linii nisko-kosztowych

2007r.

1 715 000

4 757 ton

28 200

 

2008r.

1 954 166

4 610 ton

31 000

Wejście do strefy Schengen

2009r.

1 890 925

4 067 ton

30 000

 

2010r.

2 232 000

4 487 ton

32 000

 

2011r.

2 464 000

4 944 ton

34 400

 

2012r.

 

 

 

 


PS
Warto dodać, iż w latach 1935r.-1939r. swój Polski port lotniczy miała również Gdynia w Rumi. Następnie, do 1945r. pełnił on funkcje jedynie wojskowe ( dla zarazy niemieckiej, a potem sowieckiej ). Obecnie nie istnieje.

Opracował Karol Placha Hetman