Kraków 3.12.2009r.
Lotnisko Okęcie 

Lotnisko Okęcie na Mapie Polski. 2009r.

Lotnisko Okęcie widok z satelity. 2009r.

Historia Okęcia.
Dzisiaj dzielnica Warszawy zwana Okęciem kojarzy się z lotniskiem. Ale historia Okęcia sięga czasów średniowiecznych, kiedy powstała tu osada należąca do parafii Służew. Zamieszkiwała ją szlachta herbu Wierzbowa i Prus. Następnie na długi czas stała się własność rodu Okęckich. Stąd późniejsza nazwa. Jej powierzchnia wynosiła około 2 łany większe. ( 1 łan większy = 48 mórg = 24,2 hektary ). Następnie własność przechodziła przez kolejne rody. W XVII wieku należała do Petrykowskiego, a w XVIII wieku do generała Byszewskiego, który ponadto posiadał sąsiednie Załuski, Opacz i część Rakowa. Przez dzisiejsze Okęcie przebiegał Trakt Radomski, który w czasie najazdów szwedzkich uległ zniszczeniu. Do odbudowy jego przystąpiono po 1720r. W 1789r. Okęcie liczyło 26 gospodarstw. W XIX wieku powstał wielki majątek ziemski obejmujący Okęcie, Raków i Marcinkówkę. Właścicielami tego majątku była rodzina Łabędzkich. Zabudowania folwarku mieściły się przy obecnej ulicy 17 Stycznia. Właściciele w 1856r. zbudowali pałacyk według projektu Bolesława Orłowskiego. Administracyjnie w tym okresie tereny te należały do gminy Pruszków. W tym czasie wybudowano Trakt Krakowski i forty obronne.
W maju 1789r. pierwszy Polak wzniósł się w powietrze nad Warszawą. Lot balonem na ogrzane powietrze wykonał Jan Nepomucen Potocki. Lot trwał jedną godzinę. 
Pierwsze warszawskie lądowisko to tor wyścigów konnych przy ulicy Polnej, z czasem przekształcony w Lotnisko Mokotowskie. Teren wyścigów konnych zwany był za czasów okupacji carskiej, urzędowo – Miesto dla konnoj skaczki. Znajdował się on po zachodniej stronie dzisiejszej ulicy Polnej. I tam to w 1909r. warszawiacy obejrzeli pierwszy samolot. W dniu 17.09.1909r. francuz pan Legagneux wykonał około 2 minutowy pierwszy silnikowy lot.
Rok później powstało Koło Awiatorów korzystające z Terenów Wyścigów. Potem wzloty odbywały się także z trawników biegnących tam, gdzie dziś przebiega Trasa Łazienkowska.
W dniu 13.08.1911r. pierwszy lot samolotem na Stolicą wykonał Michał Scipio del Campo, Polak o włoskim nazwisku. Lot trwał około 17 minut i przebiegał wzdłuż ulicy Polnej, następnie Marszałkowskiej, nad Placem Zamkowym zawrócił i tą samą trasą powrócił do miejsca startu. Następnego dnia, czyli 14.08.1911r., drugi Polak pan Jankowski wykonał lot swoim samolotem wznosząc się na wysokość 1 200 m, czyli dwa razy wyżej niż Michał Scipio del Campo. Lot był planowany na 13.08.1911r., ale zawiódł wówczas silnik. Loty Polaków żywo opisywała prasa codzienna. Dziennikarze używali określeń; „okrążył lotnisko, wzbił się nad lotniskiem”. W ten sposób prasa uznała, że tereny Wyścigów Konnych stały się lotniskiem. Od 1912r. lotów wykonywano coraz więcej, a obszar lądowiska na Polach powiększał się. 
Kolejny etap rozwoju lądowiska na Polu Mokotowskim nastąpił podczas wojny światowej. Od 1915r. teren ten dostał się pod okupację kolejnej zarazy, tym razem niemieckiej. 

Największe zmiany dla Okęcia nastąpiły po odzyskaniu przez Rzeczypospolitą w 1918r., kiedy to Okęcie uwzględniono w planie przestrzennym miasta Warszawy. Tereny te wówczas podlegały Gminie Skorosze. 

Lotnisko Mokotów. Dobrze widoczne trzy hangary i inne budynki. Centralnie widoczny budynek to dworzec. Poniżej utwardzona centralna płyta postojowa i pole wzlotów. Nieco na prawo widoczny na bocznicy kolejowej pociąg, którym dostarczono między innymi części zamienne i paliwo. I oczywiście tor wyścigów konnych. Warszawa 1926r.


Lotnisko Mokotów, dworzec. Warszawa 1926r.


Lotnisko Mokotów. Rozkład rejsowych przelotów. Proszę zobaczyć jak już w 1933r. była w Rzeczypospolitej rozwinięta sieć połączeń lotniczych. Warszawa 1933r.

Co ciekawe, już wtedy zdawano sobie sprawę, że Lotnisko Mokotów będzie hamował rozwój Warszawy w kierunku południowym i ludzie odpowiedzialni za miasto planowali w przyszłości trzy lotniska – wojskowe na Okęciu, sportowe na Bielanach ( w rejonie obecnego Wrzeciona ) oraz wielkie pasażerskie na Gocławiu. Natomiast po II wojnie światowej zbudowano ogromne lotnisko wojskowe na dzisiejszym Bemowie.
Do początku lat 30 Lotnisko Mokotowskie działało w najlepsze i mimo późniejszych przenosin na Okęcie wciąż lądowały tam samoloty. Ciekawostką jest to, że jeszcze do 1947r. lądowały tu samoloty, gównie wojskowe.
W 1923r. do Okęcia doprowadzono kolej i linie tramwajową. Lotnisko na Okęciu zaczęło powstawać w 1924r. Na cel nowego lotniska wykupiono teren o powierzchni 456 hektarów. W 1929r. powstała tam Wytwórnia Silników PZL i Warsztaty Remontowe Samolotów Cywilnych. W 1929r. na Lotnisko Okęcie przeniesiono kilka eskadr bojowych. 
W okresie 1933r.-1934r. dokonano przeniesienia ruchu lotniczego z Lotniska Pole Mokotowskie na Okęcie. Zbudowano wówczas do lotniska Okęcie drogę od Śródmieścia. To dzisiejsza Al. Żwirki i Wigury.
Od 1933r. tereny te stały się ośrodkiem przemysłu związanego z lotnictwem, gdzie pracowało w 30-tych latach XX wieku ponad 7 500 osób. Trzeba pamiętać że nadal Okęcie były terenami rolniczymi, które były źródłem żywność dla miasta.
W dniu 29.04.1934r. na Lotnisku Okęcie uroczyście otwarto dworzec lotniczy. Był Prezydent Ignacy Mościcki, Premier Janusz Jędrzejewski, marszałek Sejmu, pięciu ministrów, korpus dyplomatyczny z ambasadorami Stanów Zjednoczonych, ZSRS, Włoch, dyrektorzy siedmiu europejskich linii lotniczych. Mszę Świętą odprawił biskup polowy ksiądz Józef Gawlina. 

Brama wjazdowa na Lotnisko Okęcie. 29.04.1934r.


Uroczyste otwarcie Lotniska Okęcie. Msza Święta Polowa celebrowana przez księdza biskupa polowego Józefa Gawlina. Na honorowym miejscu Prezydent Ignacy Mościcki. 29.04.1934r.


Uroczyste otwarcie Lotniska Okęcie. Na honorowym miejscu Prezydent Ignacy Mościcki. W pierwszym rzędzie z lewej strony siedzą od prawej: premier Janusz Jędrzejewicz, marszałek sejmu Kazimierz Świtalski, wojewoda warszawski Stanisław Twardo, minister spraw wewnętrznych Bronisław Pieracki, wojewoda warszawski Władysław Jaroszewicz, minister skarbu Władysław Marian Zawadzki, minister pracy i opieki społecznej Stefan Hubicki, minister komunikacji Michał Butkiewicz, minister poczt i telegrafów Emil Kaliński, wiceminister spraw zagranicznych Jan Szembek. Z prawej strony siedzą przedstawiciele dyplomacji. 29.04.1934r.


Nowoczesny dworzec lotniczy Lotniska Okęcie. Pomiędzy hangarami dwa stylowe budynki. W jednym był dworzec w drugim obsługa lotniska. 29.04.1934r.

Dworzec Okęcie w pełnej krasie. 29.05.1934r.


Poczekalnia dworcowa. Proszę spojrzeć na mapę Europy i zobaczyć sieć połączeń lotniczych z Warszawy. 29.04.1934r.


Kasy biletowe od strony zaplecza. 29.04.1934r.


Pokój obsługi radiostacji. 29.04.1934r.

Ponad terenem wznosiła się 50-metrowa wieża z latarnią lotniskową, widoczną w promieniu 100 kilometrów. Tak bowiem rozwiązywano wtedy problemy nawigacyjne. Dzięki tej latarni piloci mieli ułatwioną orientację. Funkcjonowało to na identycznej zasadzie jak latarnie morskie. W tym czasie nie było jeszcze stacji radiolokacyjnych. 

50-metrowa wieża z latarnią i w powietrzu Eskadry Polskich samolotów bojowych. Okęcie 1934r.

Od otwarcia Lotniska Okęcie rozwój następował bardzo szybko. Pojawiały się nowoczesne samoloty; Douglas DC-2, Lockheed L-14 Super Elektra i inne. W 1936r. pierwszy Polski lotnik komunikacji cywilnej przeleciał 1 000 000 kilometrów. Wówczas nie liczono godzin spędzonych w powietrzu tylko faktyczne pokonane odległości. W grupie milionerów byli; Kazimierz Burzyński, Klemens Długoszewski i Tadeusz Karpiński. Do sierpnia 1939r. jeszcze kilku lotników osiągnęło taki wynik.

Kapitan Pilot Kazimierz Burzyński, jego DC-2 i 1 000 000 km. Okęcie 1936r.

Z dniem 1.04.1938r. Okęcie stało się odrębną jednostką administracyjno-gospodarczą zwaną Gminą Okęcie.
Latem 1939r. na Lotnisku Okęcie odbyły się wielkie uroczystości związane z 10 rocznicą istnienia PLL LOT. 

Prezydent Ignacy Mościcki zwiedzający samolot, z okazji 10 rocznicy istnienia PLL LOT. Okęcie lato 1939r.

Od 1.09.1939r. zaraza niemiecka systematycznie niszczyła Rzeczypospolitą i Warszawę. Okupanta dokonał największych spustoszeń na Lotnisku Okęcie. Zostały zniszczone; pole wzlotów, budynek portu i hangary. Uszkodzone były tory tramwajowe.
Po przegranej wojnie obronnej niemcy przystąpili do odbudowy tego co sami zniszczyli. Oczywiście rękoma jeńców. Podczas okupacji Rzeczypospolitej Okęcie było jedną z najważniejszych baz lotniczych niemców.
Kiedy zbliżał się front sowiecki niemcy bojąc się desantu przeciwnika na swoje zaplecze postanowili zniszczyć lotnisko. Pas startowy wysadzili w powietrze przy pomocy zakopanych bomb, a resztę terenu głęboko przeorali rowami. Na fotografiach lotniczych z 17.09.1944r. pole wzlotów wygląda już jak ser szwajcarski. Podczas Powstania Warszawskiego na zniszczonym Okęciu wylądował jeden z uszkodzonych Liberatorów niosących pomoc Warszawiakom. Drugi taki samolot, również uszkodzony wylądował na nieużytkach dzisiejszego Lotniska Bemowo. 

Jak już wspomniałem, w czasie Drugiej Rzeczypospolitej postanowiono wybudować dwa kolejne lotniska; na Bielanach i Gocławiu. To pierwsze, zwane też Młocińskim, nie wyszło poza fazę trawiastego terenu z utwardzonym polem wzlotów. Podczas okupacji zaraza niemiecka rozbudowała je nieco, ale w dalszym ciągu było to tylko lądowisko bez budynków. Polskie ataki zaczęły się na początku Powstania Warszawskiego i niestety były niezwykle krwawe. Jeden z akowców zgrupowania Grupa Kampinos wspominał potem drugie z kolei natarcie: „Szaleje ostrzał artyleryjski. Widzę odwrót naszej tyraliery (...). Batalion poniósł znaczne straty w zabitych”. Bielan nie zdobyliśmy, jednak luftwaffe tak obawiała się utraty terenu, że zniszczyła go już w sierpniu 1944r.. Lotnisko rozpościerało się na wysokości cmentarza Włoskiego, po lewej stronie szosy gdańskiej wyjeżdżając z miasta. Po wojnie teren ten jako lotniczy opuszczono, a potem przeznaczono na osiedle mieszkaniowe. Dziś rozpościerają się tam domy Wrzeciona i kawałek Huty Warszawa.
Drugie niedoszłe lotnisko znajdowało się na Gocławiu – co ciekawe – przebieg ulic – poprzecznej Bora-Komorowskiego oraz obwodowego ciągu Abrahama i Meissnera – odtwarza planowane i częściowo wybudowane drogi startowe. Ale po 1976r. pozostały tylko resztki budynków hangarowych od strony Wału Miedzeszyńskiego.
Lotnisko Bemowo zwane także Lotnisko Babice. To osobna historia i jest opisane w innym rozdziale.

Kilka zdań o DS. na Lotnisku Okęcie.
Kiedy w 1934r. oddano do użytku Lotnisko Okęcie nie było czegoś takiego jak pasy startowe, czy poprawniej drogi startowe. Obszary przeznaczone do kołowania samolotów składały się z dwóch części. Pierwsza to betonowa płyta peronowa. Usytuowana była przed budynkami dworcowymi i sąsiadującymi obok hangarami. Na niej odbywała się cała obsługa samolotów i pasażerów. Już wówczas bagaże pasażerów dostarczała do samolotu służba lotniskowa na ręcznych wózkach. Poza płytą znajdowało się pole wzlotów. Pole wzlotów lotniska miało wymiary 1 270 m na osi północ-południe i 1 470 m wzdłuż osi wschód-zachód. Miało nawierzchnię gruntową, z systematycznie koszoną trawą. Masa samolotów nie była taka wielka, aby konieczne było dodatkowe utwardzanie pola wzlotów. W tamtych czasach start i lądowanie samolotów odbywała się dokładnie pod wiatr. Dlatego szykujący się do startu samolot kołował na skraj pola wzlotów na stronie zawietrznej. Tam ustawiał się przodem do wiatru i wykonywał start. Był to wówczas światowy standard. 
Kiedy zaraza niemiecka okupowała nasz kraj to przy pomocy jeńców wybudowali utwardzoną drogę startowa. Jednak, w momencie zbliżania się frontu sowieckiego, bojąc się aby sowieci nie przejęli infrastruktury lotniska wysadzili DS. robiąc z niej ser szwajcarski, a resztę pola wzlotów poorali licznymi i głębokimi rowami. 
Tuż po odzyskaniu niepodległości, liczyliśmy, że sowietom wystarczy zagarniecie Wschodniej Rzeczypospolitej, a reszcie pozwolą się rozwijać, co najmniej jak przed wojną. Przypuszczalnie już w 1945r. poczyniono przygotowania do budowy trzech DS., usytuowanych w trójkąt. Było to zgodne z ówczesnymi tendencjami światowymi i wiele lotnisk tak budowano. 

Pierwotny układ DS. na Lotnisku Okęcie. Około 1950r.

Niestety bardzo szybko okazało się, że DS. na kierunku 03/21 nie może być dłużej użytkowana. Na jej przedłużeniu z jednej strony powstał maszt w Raszynie, a z drugiej w centrum Warszawy Pałac Kultury i Nauki. Tak więc lotnisko pozostało z dwiema DS., które w ciągu kolejnych lat wydłużono, poszerzono i zwiększono ich nośność. DS. na kierunku 03/21 do dnia dzisiejszego pełni rolę DK.

W PRL
Po drugiej wojnie światowej Okęcie przez długie lata pozostawało nieodbudowane, a odprawy pasażerów odbywały się w prowizorycznie przystosowanych budynkach, mieszczących się przy ulicy 17 Stycznia. Praktycznie nie zachowały się żadne zdjęcia z tego okresu. Nie ma się co temu dziwić. W PRL każdy posiadający aparat fotograficzny, np. Druch, był potencjalny szpiegiem. Najbezpieczniejsze zdjęcia były robione w atelier do Dowodu Osobistego i w ZOO. 
Co było tego powodem? Mogę napisać krótko – rządy komunistyczne. Ale to jest pójście na skróty. Po pierwsze. Loty pasażerskie uznawano na wschodzie za imperialistyczną wygodę. Po drugie. Sowieci podjęli decyzję o budowie wielkiego lotniska wojskowego na terenie Bemowa. To na tamtym lotnisku lądowały samoloty z delegacjami z zagranicy. To tam demonstrowano sowieckie cuda techniki. 

Pasażerowie dowożeni są ciężarówką, bo autobusów jeszcze nie było. Za płotem stoją dwa myśliwce Spitfire, którymi wrócili z Anglii do kraju piloci Dywizjonu 302 i 317. po kilku latach samoloty te pocięto i zniszczono siekierami. Okęcie 1946r. 

Pierwszy po wojnie dworzec lotniczy był więcej niż spartański. Zlokalizowano go w północnej części lotniska przy ulicy 17 Stycznia. Po otwarciu w 1969r. MDL ( Międzynarodowego Dworca Lotniczego ) zaczął pełnić tylko funkcje Portu Krajowego. Wszyscy odlatujący do Polskich miast korzystali z tego dworca przez długie dziesięciolecia, do końca 80-tych lat. 

An-24 SP-LTP nr 67302802 imię własne Poprad na płycie postojowej przed Krajowym Dworcem Lotniczym przy ulicy 17 Stycznia. 1975r.

W maju 1951r. nastąpiło włączenie miasta Włochy i gminy Okęcie do miasta Warszawy. Stały się one częścią składową Dzielnicy Warszawa-Ochota, która została wówczas wyodrębniona jako samodzielna jednostka administracyjno-gospodarcza.
W 1994r. w wyniku nowego podziału administracyjnego miasta, Okęcie stało się częścią składową gminy Warszawa-Włochy. Zmiany zarówno przynależności administracyjnej jak i włączenie Okęcia do miasta Warszawy miały znaczny wpływ na rozwój gospodarczy i szkolnictwa na tym terenie, spowodowany wzrostem liczby mieszkańców.

Dworzec z 1969r.
Do budowy nowego dworca lotniczego szykowano się niemal od 1945r., ale zawsze szło po grudzie. Z końcem 50-tych lat XX wieku wykonano kolejne analizy i konieczność wybudowania nowego dworca okazywała się wręcz niezbędna. Analiza ta została wykorzystana przez Zarząd Główny Stowarzyszenia Architektów Polskich i w 1960r. zorganizowano konkurs na projekt Międzynarodowego Dworca Lotniczego ( MDL ). Zwycięzcą konkursu okazał się projekt magistrów inżynierów Krystyny i Jana Dobrowolskich. Koniecznym okazało się nie tylko pobudowanie MDL, ale rozbudowa wszystkich obiektów Centralnego Portu Lotniczego Warszawa-Okęcie. Powoli do świadomości władz docierała informacja, że Lotnisko Okęcie to ma być wizytówka Polski, Polski Socjalistycznej. „Gdzie ludziom żyje się dostatnio”. 
Po długich miesiącach Partia dała zielone światło i w Warszawskim Biurze Studiów i Projektów Transportu Drogowego i Lotniczego przystąpiono do wykonania projektu technicznego. Kierownikiem zespołu technicznego został magister inżynier Dariusz Rogowski. Konstrukcję budynku zaprojektowali; Aleksander Włodarz, Czesław Cywiński, Witold Jędrzejewski i Tadeusz Tesarski. Przy tak nietypowym budynku mocno się napracowali.
Dopiero w 1964r. przystąpiono do budowy MDL. Dworca z prawdziwego zdarzenia. Na miarę tego z 1934r., oczywiście w nowej skali. Pod koniec panowania nieudolnego Władysława Gomułki, po pięciu latach budowy, w dniu 27.04.1969r. otwarto nowy dworzec lotniczy wraz z wieżą kontroli lotów zwana grzybkiem i słynnym tarasem widokowym. 

Plan MDL Okęcie. 1969r.

Sam dworzec był przestronny i mógł się podobać. Szczególny zachwyt wzbudzał sufit; przestrzenny, graniastosłupowy jakby kryształowy. Znakomicie dopełniał całość i nic dziwnego, że to on był eksponowany niemal na wszystkich zdjęciach. Doskonale prezentował się wewnątrz jak i na zdjęciach lotniczych. Szkoda tylko, że były usterki w wykonaniu dachu i lokalnie przeciekał. Obiekt tak się spodobał partyjnym kolegom, że zdecydowali się wyróżnić go nagrodą państwową. Dostrzeżony również z uznaniem z racji swej architektury i konstrukcji przez przedstawicieli zagranicznych linii lotniczych i przybywających do Polski zagranicznych pasażerów.

Wnętrze MDL Okęcie. 1969r.

Wnętrze MDL Okęcie. 1975r.

MDL Okęcie. Budynek dworca, wieża i słynny taras. Polskie autobusy marki San, którymi dowożono pasażerów do samolotów. 1970r.

MDL Okęcie. Budynek dworca i słynny taras. 1987r.


Taras był niezwykle prostą, ale bardzo atrakcyjną budowlą. Jego całkowita długość wynosiła 230 m. To z niego żegnano odlatujących i witano przylatujących bliskich i znajomych. Było to także miejsce rodzinnych i szkolnych wycieczek, nie tylko warszawiaków. Taras ten stał się miejscem wielu scen w Polskich Filmach. 

Nowoczesnym obiektem była wieża startowa. Nie tak wysoka jak ta z 1934r., ale swoje zadanie wypełniała znakomicie. 

Wieża na Okęciu. 1970r.

Wraz z otwarciem nowego dworca uruchomiono linię autobusową nr 175 który kursuje do dnia dzisiejszego ( 2009r. ).

Tak się prezentowało Lotnisko Okęcie w 1977r. Z lewej strony doskonale widoczny dach MDL ( Międzynarodowego Dworca Lotniczego ). Obok budynki zaplecza z wieżą i parkingiem samochodowym dla służb lotniska. Dobrze widoczny także taras widokowy. Na CPP ( Centralnej Płaszczyźnie Postojowej ) możemy dostrzec; dwa Tu-134, dwa Ił-18, jeden Ił-62, wszystkie PLL LOT oraz Boeing 707 linii PanAm ( firma istniała od 1927r. do 1991r., wspólnie z LOT obsługiwała loty Polska-USA ) i Boeing 727. 


Tak się prezentowało Lotnisko Okęcie w 1988r.. Jak widzimy przez 11 lat zmian niewiele. Powstał budynek techniczny. Na CPP niemal te same samoloty, choć w nowym malowaniu; jeden Ił-18, jeden Tu-134 A, jeden Ił-62 M. Wszystkie PLL LOT. 

Dworzec był użytkowany do 1992r., kiedy to otwarto nowy dworzec zwany już terminalem, a dokładnie Terminal 1. Dalsza gospodarka przestrzenna inwestora przez budowę zagranicznych pawilonów jak fińskiego, a później niemieckiego doprowadziła do rozbiórki tego obiektu w 1998r.

Terminal 1. 1992r.
Na nowy obiekt musieliśmy poczekać do 1992r.. I zbiegło się to z przemianami społeczno-gospodarczymi w Polsce. Terminal zaprojektowano w 1991r. Początkowo był nazywany Terminal Międzynarodowego Lotniska Okęcie. Nikt wówczas nie mógł wiedzieć, że tak szybko będzie potrzebny nowy Terminal. 
Został zaprojektowany na przepustowość 3 500 000 pasażerów rocznie, z ewentualnym zwiększeniem maksymalnie do 5 500 000 osób. Został zaprojektowany bardzo funkcjonalnie, na planie zbliżonym do trójkąta i znowu jego wyróżnikiem stał się bordowy dach. Konstrukcja żelbetowa płytowo-żebrowa. Ma powierzchnię użytkową 50 960 m kwadratowych i kubaturę 297 800 m sześciennych.
Zlokalizowano go na północ od istniejącego dworca, co nie zakłócało jego funkcjonowania.
Przed Terminalem zbudowano estakadę, a właściwie trzy estakady dojazdowe o długościach 65 m, 70 m i 75 m. Jego powierzchnia użytkowa wyniosła 8 300 m kwadratowych. Konstrukcja żelbetowa. Dzięki nim od razu systematyzowano ruch dla podróżnych odlatujących i przylatujących. Liczba stanowisk odpraw biletowo-bagażowych wyniosła 46 ( w tym 2 stanowiska pasażerów z bagażem podręcznym ), a liczba bramek 12 ( gate’ów ). Do większości samolotów pasażerowie wsiadają poprzez 9 rękawów. 
Terminal oddano do użytku w dniu 1.07.1992r. W momencie przystąpienia do projektowania nowego Terminalu zaczęto je numerować. Starszy otrzymał numer 1, a nowo projektowany numer 2.


Terminal Międzynarodowego Lotniska Warszawa Okęcie. Na prawo od wieży na dachu prowizoryczny taras widokowy istniejący do chwili obecnej ( 2009r. ). W prawym rogu widoczny dach MDL z 1969r. Na pierwszym planie Boeing 767-300 ER nr 24865/322 rejestracja SP-LPA imię własne Warszawa. Po lewej stronie Boeing 767-200 ER nr 24734/266 rejestracja SP-LOB imię własne Kraków. Z prawej strony jeden z Boeing 737. 2000r.


Wnętrze Terminalu Międzynarodowego Lotniska Warszawa Okęcie. 2000r.

Etjuda.
Szybki wzrost przewozów lotniczych oraz rozwój tak zwanych tanich linii lotniczych wymusił pewne przeorganizowanie Lotniska Okęcie. Tanie linie lotniczy charakteryzowały się pewna specyfiką. Lot takim samolotem był tańszy między innymi z powodu dużo bardziej spartańskich warunków panujących przed odlotem i po przylocie. Często było to mylnie interpretowanie, że samoloty tanich linii lotniczych są dużo gorszej jakości, są stare i lot nimi niesie większe ryzyko. Nic bardziej błędnego. Obniżanie kosztów podróży realizowana w innych obszarach. Np. pasażer sam niósł bagaże do samolotu. Na pokładzie nie były serwowane żadne posiłki.
W związku z tym w południowej części lotniska oddano do użytku Terminal Etiuda. Warunki w nim dalekie były od ideału, ale dobrze spełniał swoją funkcję. 

Terminal Etiuda 2007r.

Terminal Etiuda został zamknięty w marcu 2009r..

Okęcie 2003r.. U dołu zakłady PZL.

Terminal 2
W 2001r. podjęto decyzję o rozpoczęciu realizacji modernizacji Terminalu 1 oraz na projekt i budowę Terminalu 2. Oferty złożyło sześć konsorcjów. Były to: Strabag Polska Sp. z o.o, Bouygues Batiment SA, Ferrovial Agroman SA, Hochtief AG, Bilflinger + Berger Bauaktiengesellschaft oraz Skanska International Civil Engineering AB. Rozstrzygnięcie nastąpiło w połowie 2001r.. Planowano, że 12 miesięcy potrwa przygotowanie do budowy, a sama budowa Terminal 2 potrwa trzy lata. Nowy Terminal powinien zostać oddany do użytku najwcześniej w 2005r. Koszt budowy szacowany był na 300 mln dolarów.
Projekt Terminal 2 przewidywał obsłużenie 6 500 000 pasażerów rocznie, co wspólnie z Terminal 1 powinno dać ponad 10 500 000 pasażerów. Wówczas planowano umieścić w Terminalu 2 specjalny sektor dla VIP, ale ostatecznie powstał osobny Terminal VIP. Projekt rozbudowy portu lotniczego obejmował realizację Terminalu 2 oraz dwóch pirsów z 21 stanowiskami kontaktowymi, czyli rękawami. 
Nazwa pirs wywodzi się od pirsu portowego, czyli budowli w postaci sztucznego półwyspu wysuniętego w głąb morza wyposażonego w przeciwieństwie do kei w liczne urządzenia, a nawet magazyny. W portach lotniczych pirsy są przedłużeniem hali głównej terminalu. Zazwyczaj są węższe od terminalu. 
Fasada pirsu i terminalu jest w całości przeszklona, tak aby stworzyć wrażenie lekkości całego budynku. Zapewnia to również kontakt wzrokowy pomiędzy poszczególnymi strefami wnętrza, powiązania widokowe między wnętrzem i zewnętrzem oraz dostęp światła dziennego do jak największej części terminalu.
Nowością w stosunku do Terminalu 1 jest 8 stanowisk do automatycznej odprawy bagażowej, tzw. self check-in.
Wykonawcą Terminal 2 zostało Konsorcjum Ferrovial-Budimex-Estudio Lamela. Prace rozpoczęto w 2005r.. Ponieważ budowa nowego Terminalu miała się odbywać bez ograniczenia ruchu pasażerskiego dlatego okazała się dużo trudniejsza niż poprzednia budowa Terminalu 1. Budowa nie mogła zakłócić funkcjonowania lotniska. Należało najpierw przełożyć wszystkie instalacje. Zlikwidowano 4 północne rękawy, gdyż do północnej ściany Terminalu 1 przylegał Terminal 2. Wybudowano tymczasowe rękawy o parametrach odpowiadających budynkowi lotniska ( wentylacja, informacja głosowa, instalacje alarmowe ) i przepustowości rekompensującej rozebrane pomosty. Usunięcie pozostałych pomostów nastąpi po otwarciu pirsu północnego i nowej hali głównej. 
Charakterystycznym elementem Terminalu 2 jest dach, którego wyeksponowaną konstrukcję tworzą rury stalowe, zakończone z obu stron przegubami ze sworzniami o dużej średnicy. Rozgałęzione w kształt trójkąta stanowią one stateczny układ konstrukcyjny razem ze wspartymi na nich blachownicami. Konstrukcja jest zabezpieczona od tzw. katastrofy postępującej - w przypadku zniszczenia dowolnej podpory układ pozostałych pozostaje stabilny i zniszczenie nie rozprzestrzenia się na inne elementy.
Początkowo koszty miały wynieść 200 mln dolarów, jednak na dzień dzisiejszy ( 2009r. ) koszty będą zdecydowanie większe i wyniosą około 250 mln dolarów. Jednym z powodów jest nie przewidziane w czasie projektowania przystawienie Polski do strefy Schengen, czyli wolnym przejazdem i przelotem do wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej. Nastąpiło to w 2007r.
Terminal 2 przystosowany jest do obsługi 6 500 000 pasażerów rocznie, a liczba stanowisk odprawy biletowo-bagażowej oraz wyjść do samolotów obecnie wynosi odpowiednio: 60 oraz 44. Hala przylotów została oddana do użytku w dniu 1.12.2006r.. Strefa odlotów w Terminalu 2 dostała pozwolenie na użytkowanie w dniu 7.03.2008r., a w dniu 12.03.2008r. otworzono Terminal i rozpoczęto odprawy pasażerów lotów czarterowych, a 18.03.2008r. pozostałych lotów rozkładowych. 
Terminal 2 ma a powierzchnię 94 082 m kwadratowe. Kubaturę 787 558 m sześciennych. 70 - pełna odprawa biletowo – bagażowa, 10 - odprawa pasażerów z bagażem podręcznym, 6 - self check-in, 2 - stanowisko check-in dla pasażerów z bagażem ponadwymiarowym, 1 - stanowisko check-in w salonie VIP, 44 – gate’ów, 23/27 – stanowisk wyjściowych. 
Obecnie ( 2009r. ) został ogłoszony przetarg na dalszą rozbudowę terminalu. Zakłada on dobudowanie do istniejącego pirsu północnego pirsu centralnego oraz dokończenie prac przy pirsie południowym. Dzięki dokończeniu inwestycji pasażerowie oczekujący na wejście do samolotu będą mieli do dyspozycji jednolitą, przestronną halę, której długość wyniesie docelowo 725 m. Linie lotnicze i pasażerowie zyskają 11 nowych rękawów, zlokalizowanych w pirsie południowym i centralnym. Łączna liczba rękawów, z używanymi obecnie w pirsie północnym wyniesie 27 zaś łączna liczba gate’ów - 45. Zakończenie prac przy budowie planowane jest na koniec 2010r. 

Konstrukcja Terminalu 2. 2005r.

Terminal 2. 2008r.

Ogólny widok na Terminal 1 i 2 oraz wieży. Okęcie 2009r.

Terminal z pirsami. 2009r.

Terminal VIP Aviation.
Terminal VIP Aviation służy odprawie pasażerów korzystających z prywatnych lub korporacyjnych samolotów lotnictwa ogólnego (ang.: general aviation). Zlokalizowany jest w zmodernizowanym budynku byłego krajowego dworca lotniczego. Poprzednio Krajowy Dworzec Lotniczy , z dniem 8.05.2008r. przestał pełnić swoją funkcję ze względu na rozbudowę pirsu centralnego i wschodniego.

Lotnictwo Wojska Polskiego na Okęciu.
Lotniczą jednostką wojskową na terenie Okęcia od kilku dziesięcioleci jest 36 Specjalny Pułk Lotnictwa Transportowego, przeznaczony do transportu ważny osób w Polsce, który jako jedyny od istnienia PRL nie zmienił nazwy, choć przeszedł restrukturyzacje. 
Na terenie Lotniska Okęcie od 1.01.2002r. działa 1 Baza Lotnicza będąca poprzednio w strukturach 36 SPLTr. Jednostka kontynuuje tradycje Oddziału Zabezpieczenia WLOP tj. JW. 1410, który został utworzony w dniu 13.04.1959r., na podstawie Rozkazu nr 4 Dowódcy Wojsk Lotniczych i Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju, jako batalion obsługi DWL i OPOK. 
Wojskowy Port Lotniczy zlokalizowany przy ulicy Żwirki i Wigury przed wjazdem do cywilnego portu lotniczego. Terminal Wojskowego Portu Lotniczego ( Terminal WPL ) obsługiwany przez 1 Bazę Lotniczą służy w szczególności do obsługi transportu członków najwyższych władz państwowych, przyjmowania rządowych delegacji zagranicznych i innych zadań związanych z obsługa administracji państwowej.
Ale o 1 Bazie Lotniczej i 36 SPLTr piszę w innych rozdziałach. 

Terminal Cargo.
W kompleksie lotniska znajdują się specjalistyczny Dworzec Towarowy CARGO zlokalizowany w południowej części lotniska przy ulicy Wirażowej.

Terminal Cargo 2007r.

Lokalizacja Lotniska Okęcie. 2009r. 
Lotnisko Okęcie znajduje się 10 km na południe – południowy-zachód od centrum Warszawy. 
Dojazd samochodem; Z południowej Polski ( Katowice, Kraków, Łódź, Wrocław ): Aleją Krakowską, 17 Stycznia, Żwirki i Wigury. Dojazd z zachodniej Polski ( Poznań ): Połczyńską, Wolską, Kasprzaka, Prymasa Tysiąclecia, Bitwy Warszawskiej 1920r., Banacha, Żwirki i Wigury. Dojazd z północnej Polski ( Gdańsk, Bydgoszcz ): Wybrzeżem Gdyńskim ( Wisłostrada ), Aleją Armii Ludowej, Wawelską ( Trasa Łazienkowska ), Żwirki i Wigury. Dojazd z północno-wschodniej Polski ( Białystok, Suwałki ): Radzymińską, Aleją Solidarności, Towarową, Raszyńską, Żwirki i Wigury. Dojazd ze wschodniej Polski ( Siedlce, Terespol ): Płowiecką, Ostrobramską, Aleją Stanów Zjednoczonych, Aleją Armii Ludowej, Wawelską ( Trasa Łazienkowska ), Żwirki i Wigury.
Dojazd komunikacją miejską. Lotnisko obsługują dwie dzienne i jedna nocna linia autobusowa; Linia 175 kursuje z lotniska przez centrum ( Dworzec PKP Warszawa Centralna ) do dworca PKP Warszawa Gdańska. Podróż trwa od 36 do 53 minut. Linia 188 kursuje z lotniska przez Trasę Łazienkowską do pętli Olszynka. Czas przejazdu od 42 do 54 minut. Linia 611 ( nocna ) kursuje od osiedla Paluch przez lotnisko i Dworzec Centralny PKP na Sadybę. Niektóre warszawskie hotele ( Jan III Sobieski, Marriott, Bristol ) oferują swoim gościom bezpłatne autobusy.
Parkingi wokół terminali na lotnisku w Warszawie pomieszczą ok. 3 700 samochodów. 
Na lotnisku znajduje się kilka punktów wypożyczalni samochodów: Budget, Avis, Europcar, Hertz, Sixt, National, Payless.

Wjazd na Lotnisko Okęcie. 2009r.

Dojazd koleją do Lotniska Okęcie. 
W połowie 2011r. podróżni będą mogli dojechać koleją z Dworca Centralnego na Lotnisko Okęcie. Połączenie szybkim transportem szynowym centrum miasta z portem lotniczym tworzyć będzie ciekawą alternatywę dla przeciążonego układu drogowego. W dniu 23.02.2009r. PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. ogłosiły przetarg na budowę łącznicy od przystanku osobowego Warszawa Służewiec do stacji MPL Okęcie. W lutym 2004r. Ministerstwo Infrastruktury, Miasto Stołeczne Warszawa oraz PP „Porty Lotnicze” podpisały „Porozumienie w sprawie realizacji infrastruktury okołolotniskowej w związku z budową Terminalu 2 Portu Lotniczego Warszawa Okęcie im. Fryderyka Chopina”. W dniu 11.07.2006r. podpisano aneks, na mocy którego, PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. zostały włączone do prac nad tym projektem. Stołeczny port lotniczy na Okęciu usytuowany jest w niedużej odległości od linii kolejowej nr 8 Warszawa - Kraków. Stały wzrost pasażerskich przewozów lotniczych oraz konieczność poprawy warunków dojazdu do lotniska, spowodowały, iż powstała koncepcja skomunikowania lotniska z centrum miasta transportem kolejowym. Budowa łącznicy w tunelu na odcinku Warszawa Służewiec - Lotnisko Okęcie, wraz z jednoczesną modernizacją linii nr 8 na odcinku Warszawa Zachodnia – Warszawa Okęcie, stanowią pierwszy etap działań związanych z udostępnieniem szybkiego i bezpiecznego połączenia kolejowego z najważniejszym lotniskiem w Polsce. W sierpniu 2008r. zakończyły się prace modernizacyjne między Warszawą Zachodnią, a Warszawą Okęcie. W ramach zrealizowanego projektu przeprowadzono kompleksową wymianę nawierzchni torowej wraz z naprawą podtorza, wymieniono rozjazdy i urządzenia sterowania ruchem kolejowym, a także przebudowano obiekty inżynieryjne i przejazdy. Powstały również dwa nowe przystanki osobowe: Warszawa Aleje Jerozolimskie oraz Warszawa Żwirki i Wigury; zbudowano nowe perony i wiaty na przystanku Warszawa Rakowiec. Inwestycja objęła także budowę dwóch torów postojowych na stacji Warszawa Wschodnia dla pociągów, które będą obsługiwały Międzynarodowy Port Lotniczy. Dodatkowo wybudowano dwa nowe tory między Warszawą Zachodnią a Warszawą Aleje Jerozolimskie, co pozwoli na rozdzielenie ruchu dalekobieżnego od podmiejskiego, a w konsekwencji na zwiększenie przepustowości tego odcinka linii. Projekt był współfinansowany ze środków unijnych. Budowa tunelu między przystankiem Warszawa Służewiec a MPL Okęcie jest uważana za jedną z najważniejszych inwestycji w stolicy. Obecnie, dojazd na lotnisko Okęcie jest koszmarem, o czym wiedzą wszyscy, którzy choć raz musieli dostać się tam z centrum stolicy w godzinach szczytu. Połączenie kolejowe z lotniskiem pozwoli na bezkolizyjny i bezpieczny dojazd z Dworca Centralnego w ciągu dwudziestu minut. Zgodnie z założeniami, w szczytowych okresach dnia, pociągi będą kursować z centrum miasta co 15 minut. Wybudowanie tego połączenia i włączenie go w zintegrowany system transportu miejskiego umożliwi również łatwiejszy i szybszy dojazd do centrum mieszkańcom nowo powstałych osiedli, zlokalizowanych w pobliżu lotniska i linii kolejowej. Na początku 2009r. zostały wycięte drzewa na terenie przeznaczonym pod tę inwestycję. Rozpoczęcie robót budowlanych na łącznicy planowane jest na trzeci kwartał. Mimo, iż prace będą prowadzone na odcinku niecałych dwóch kilometrów, ich zakres jest poważny. Obecnie istniejący peron tymczasowy na przystanku Warszawa Służewiec zostanie rozebrany i zastąpiony dwukrawędziowym obiektem. Za peronem będą rozjazdy kierujące pociągi na pochylnię zjazdową do tunelu o długości 420 m. Na odcinku ok.1 200 m tory będą przebiegać w tunelu i poprowadzą do stacji podziemnej na terenie MPL Okęcie. Tunel będzie obiektem dwunawowym o szerokości całkowitej 15 m, którego końcowy odcinek będzie stanowić wybudowana wcześniej stacja podziemna pod Terminalem 2. Tunel zostanie wybudowany metodą ścian szczelinowych. Nowa łącznica będzie linią dwutorową, zelektryfikowaną, po której pociągi będą mogły jeździć z prędkością 60 km/h. Zakres prac obejmie również budowę nastawni „OKL”, podstacji trakcyjnej oraz komputerowych urządzeń sterowania ruchem kolejowym. Budowa linii kolejowej na lotnisko zapewni sprawną i bezpieczną komunikację podróżnym oraz usprawni obsługę Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej w 2012r.. Pasażerów na MPL Warszawa Okęcie ma wozić nowoczesnymi składami pociągowymi Szybka Kolej Miejska. Projekt będzie realizowany w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko na lata 2007r. – 2013r. Szacunkowa wartość tej inwestycji to 411 mln zł. 

Lotnisko Okęcie. Podstawowe dane 2009r.
Lotnisko nosi imię Fryderyka Chopina Warszawa Okęcie. Swego czasu ubiegało się o imię największego Polaka Jana Pawła II, ale ustąpiono na rzecz Lotniska Balice-Kraków. Lotnisko Okęcie ma Kod IATA: WAW, Kod ICAO: EPWA. Lotnisko Okęcie to największy i najnowocześniejszy w Polsce port lotniczy. Zajmuje powierzchnię około 500 hektarów.
Informacja lotniskowa tel.: +48 (22) 650 42 20. Urząd Celny tel.: +48 (22) 650 28 73. Centrala Portu Lotniczego tel.: +48 (22) 650 11 11. Straż Ochrony Lotniska tel.: +48 (22) 650 16 00. Ambulatorium tel.: +48 (22) 650 24 44. Policja tel.: +48 (22) 650 22 77. 
Położenie geograficzne. Długość 52°09'56.70"N, szerokość 20°58'01.64"E. Wysokość 110,332 m nad poziomem morza. Częstotliwości radiowe Wieża ( OKECIE TOWER ) 118,3 MHz. Obsługa naziemna ( OKECIE GROUND ) 121,9 MHz. ATIS 120,45 MHz. Zbliżanie ( WARSAW APPROACH ) 128,8 MHz.
Dwie DS. Krótsza, długość 2 800 m, szerokość 50 m, nawierzchnia betonowa, kierunek 11/29. Wyposażona w system ILS. Dłuższa, 3 690 m, szerokość 60 m, nawierzchnia betonowa, kierunek 15/33. Wyposażona w system ILS.
Oprócz dwóch DS. jest 21 dróg kołowania DK.
W ciągu 1 godziny można wykonać 34 operacje lotnicze.
Z uwagi na kierunki wiatrów najczęściej wiejących w Polsce, układ ruchu lotniczego w przestrzeni nad Warszawą, stosowane na Okęciu przepisy dotyczące ograniczania hałasu, układ dróg startowych, kołowania i szybkiego zjazdu na Okęciu jak i wyposażenie w pomoce nawigacyjne, obowiązuje następujący system preferencyjny dróg startowych:
Przyloty:
. RWY 33, . RWY 11, . RWY 15, . RWY 29.
Odloty:
. RWY 29, . RWY 15, . RWY 33, . RWY 11.
W godzinach od 20.00 do 04.00 ( od 21.00 do 05.00 czasu zimowego ), użytkowana jest wyłącznie DS. na kierunku 15/33, o ile pozwala na to pogoda i aktualne warunki techniczne.
Obsługą samolotów na lotnisku, w szczególności załadunkiem i rozładunkiem bagażu, wyważaniem samolotów, transportem pasażerów po płycie lotniska, wypychaniem i holowaniem zajmują się dwie wyspecjalizowane firmy: LOT Ground Services oraz Warsaw Airport Services. Posiłki do samolotów dostarcza firma LOT Catering zaś paliwo lotnicze firma Petrolot.
Usługi cateringu lotniczego w Porcie Lotniczym im. Fryderyka Chopina świadczy firma LOT Catering, mieszcząca się przy ulicy Sekundowej 2 ( praktycznie narożnik ulicy 17 Stycznia i Krakowskiej ). Znajdujący się w sąsiedztwie Warszawskiego Lotniska zakład produkcyjny firmy to największy obiekt cateringowy w Polsce. Na powierzchni 13 800 m kwadratowych produkowanych jest średnio 18 000 posiłków dziennie.
Usługi tankowania statków powietrznych w Porcie Lotniczym im. Fryderyka Chopina świadczy PETROLOT Sp. z o.o. Firma zapewnia serwis paliwowy dla wszystkich typów samolotów, zarówno dla statków powietrznych z jednostkami napędowymi odrzutowymi i turbośmigłowymi, jak również dla jednostek posiadających silniki tłokowe z zapłonem iskrowym. Firma oferuje paliwo lotnicze JET A-1 oraz benzynę lotniczą 100 LL. Firma mieści się przy ulicy J. Gordona Bennetta 2, w pobliżu terminali i ulicy Wirażowej. 


Ogólny widok na płytę lotniska z tarasu widokowego. Okęcie 2009r.

Ruch lotniczy 2009r.
Lotnisko Okęcie obsługuje około 49 % całości pasażerskiego ruchu lotniczego w Polsce. Regularnie odwozi pasażerów do krajów Ameryki Północnej, Afryki, Azji i Europy. Posiada około 100 połączeń z lotniskami w Polsce i na świecie. Stale rosną loty czarterowe. Największą popularnością cieszą się kierunki; Londyn, Paryż, Frankfurt, Amsterdam. A z połączeń krajowych; Wrocław, Gdańsk i Kraków.
Ostatnie lata są okresem stałego wzrostu ruchu pasażerskiego. 
W latach 2003r. – 2007r. liczba pasażerów zwiększała się rocznie w tempie 12-20%, co oznaczało w liczbach bezwzględnych wzrost o ok. 1 mln osób rocznie, od ponad 5 mln w 2003r., do ponad 9 mln w 2007r..
2004r. - 6 mln 85 tys. pasażerów,
2005r. - 7 mln 71 tys.,
2006r. - 8 mln 101 tys.,
W 2007r. z usług Okęcia skorzystało 9,27 mln pasażerów. 
W 2008r. 9 436 958 pasażerów. Przewieziono 63 333 000 kg towarów. W 2008r. wykonano 129 718 operacji lotniczych. Okęcie obsłużyło w 2008r. 151 500 samolotów. Zwiększenie się liczby pasażerów w 2008r. – dokładnie o 214 tys. osób – wygenerowane zostało przez dynamiczny wzrost liczby lotów czarterowych. Ilość startów i lądowań takich maszyn wzrosła o ponad 37%, do 7,7 tys. Z połączeń czarterowych w 2008r. skorzystały łącznie 1 175 382 osoby, o 347 tys. więcej niż rok wcześniej.

Plany 2009r.
Obecny Terminal nie jest ukończony. Budowa pirsu południowego została rozpoczęta przez Konsorcjum FBL, ale jeszcze nie ukończona. Po dokończeniu inwestycji, pirs południowy będzie kolejną halą, w której pasażerowie będą oczekiwać na wejście do samolotu. Przewidziana jest tam również nowa strefa handlowo-gastronomiczna. Przed Terminalem 1, od strony płyty lotniska, powstanie pirs centralny, łączący funkcjonujący już pirs północny z południowym. Powierzchnia nowych pirsów - południowego i centralnego - wyniesie 15 742 m kwadratowych. Dzięki dokończeniu inwestycji pasażerowie oczekujący na wejście do samolotu będą mieli do dyspozycji jednolitą, przestronną halę, której długość wyniesie w sumie 725 m i będzie to wówczas najdłuższy budynek użyteczny w Polsce. Linie lotnicze i pasażerowie zyskają 11 nowych rękawów, zlokalizowanych w pirsie południowym i centralnym. Łączna liczba rękawów, z używanymi obecnie w pirsie północnym, wyniesie 27. Łączna liczba gateów - 45. Zakończenie prac planowane jest na koniec 2010r.. Powierzchnia użytkowa obu terminali wyniesie 139 640 m kwadratowych, a kubatura ponad 1 mln m sześciennych.
Przedsiębiorstwo Państwowe Porty Lotnicze planuje nową, dużą inwestycję. W 2011r. na Okęciu ruszy budowa centrum konferencyjno-wystawowowego pod nazwą - Chopin Airport City. Realizacja tego lotniczego miasteczka ma pochłonąć 10 mld zł. Zgodnie z planem PPL, na 97 tys. m kwadratowych ma powstać aż 250 tys. m kwadratowych powierzchni komercyjnych. Na terenie centrum konferencyjno-wystawowowego mają znaleźć się m.in. biura, sklepy, hotele cztero- i pięciogwiazdkowe oraz infrastruktura sportowa i rekreacyjna. Konkurs na koncepcję architektoniczną nowego centrum PPL ogłosi już w listopadzie 2009r., a jego rozstrzygnięcie jest planowane na przełom lutego i marca 2010r.. budowa ma potrwać nawet do 2031r. 

Na koniec
W ostatnich 10 latach o Lotnisku Okęcie napisano setki artykułów. Prym wiodła jedynie słuszna gazeta w Rzeczypospolitej. Niestety artykuły te nigdy nie były źródłem informacji o Okęciu, a zdjęcia tandetne. Z tekstów tych mogliśmy się tylko dowiedzieć, że jest ciasno, brudno, że rozbudowa prowadzona nielogicznie, że odstajemy od Europy, że nie zdążymy do Europy, że wyrzucono firmę budowlaną, że strażacy nie zezwolili na otwarcie terminalu. Rzuca się hasło i buduje zdania wokół niego. No cóż. Polska to wolny kraj. Każdy może pisać jak chce, a właściwie narzekać, narzekać i narzekać. Żal mi tych pisarzy, bo nie potrafią się cieszyć.
Ja staję w obronie tych co podejmowali konkretne decyzje. Lotnisko jest ośrodkiem usługowym. Jego wielkość i standard zależy od liczby chętnych do odbycia podróży. Można zbudować terminal do obsługi 40 milionów pasażerów. Tylko po co, jak ¾ nie będzie wykorzystane. Jak strażacy mieli dopuścić do otwarcia, skoro obiekt nie spełniał obowiązujących przepisów. Nikt nie był w stanie przewidzieć takiej dynamiki wzrostu przelotów pasażerskich w ostatnich latach. A może teraz nastanie recesja? 
Moim skromnym zdaniem rozwiązaniem obecnych problemów jest uruchomienie Lotniska Modlin i Lotniska Sochaczew. I pewnie do tego dojdzie. 

Opracował Karol Placha Hetman