Iliuszyn Ił-86, Ił-89

Kraków 26.06.2012r.

247b Rozdział 22.12.1976r.

Ił-86, Ił-96

Polska – udział w produkcji.


Samolot pasażerski szeroko-kadłubowy


Konstrukcja Ił-86
Ogólnie

Ił-86 to pierwszy szeroko-kadłubowy samolot sowiecki. Zbudowany w układzie klasycznego dolnopłata. Do napędu wykorzystano 4-silniki, które podwieszono na wysięgnikach pod skrzydłami. Konstrukcja metalowa, z niewielkim wykorzystaniem tworzyw sztucznych. Zastosowano duraluminium, stal, tytan.



Skrzydła

Skrzydło skośne. Technologicznie podzielone na 3-części. Środkową stanowi centropłat integralnie połączony ze środkową częścią kadłuba, oraz 7-metrowej rozpiętości trapezowe części skrzydeł. Do nich doczepiane są zewnętrzne części skrzydeł, do których montowane są wysięgniki do podwieszania silników. Profil przy kadłubie ma grubość względną 17,5 stopni. Kąt natarcia skrzydeł wynosi 35 stopni. Mają dodatni wznos; 4 stopnie przy kadłubie, 3 stopnie części zewnętrzne.

Skrzydła wyposażono w bogatą mechanizację. Na krawędzi natarcia umieszczono skrzela. Klapy zaskrzydłowe zajmują około 70 procent rozpiętości. Dzielą się na klapy przykadłubowe dwuszczelinowe oraz zewnętrzne jednoszczelinowe. Klapy wychylają się maksymalnie o kąt 40 stopni. Na końcach zamontowano lotki, które zajmują około 20 procent rozpiętości. Na górnej powierzchni umieszczono zespół wychylanych do góry spojlerów (przerywaczy). Wspomagają one lotki i działają jako hamulce aerodynamiczne.


Kadłub

Kadłub o przekroju kołowym. Maksymalna średnicy wynosi 6,08 m. Kadłub jest dwupokładowy. Górny pokład jest pokładem głównym. Tu znajdują się; kabina załogi, trzy kabiny pasażerskie, toalety (8 sztuk), dwie garderoby i dwa kredensy. Górny pokład wyposażono w 8 awaryjnych wyjść, ale nie wszystkie wyposażono w nadmuchiwane zjeżdżalnie. Dolny pokład jest dwuczęściowy; przedni i tylny. Rozdziela je centropłat. W przednim umieszczono kuchnie z której przy pomocy wind dostarcza się posiłki na górny pokład. Wejście na dolny pokład zapewniają trzy trapy wyposażone we własne schody, umieszczone w lewej burcie. W prawej burcie jest dwoje drzwi przez które wkłada się kontenery z frachtem i bagażem.

Standardowy układ foteli to 3x3x3. Fotele pakietu środkowego są przesunięte o pół długości, dzięki temu pasażerowie wstając jednocześnie wchodzą do przejścia na zakładkę.

Przejście w samolocie Ił-86 ma szerokość 0,55 m. Sowieci chwalili się, że są to najszersze przejścia w samolotach szeroko-kadłubowych. Są szersze o 0,07 m niż u konkurentów. W przejściu mijali się bez problemu pasażerowie i stewardesa z wózkiem.

Kabinę pasażerską wyposażono w cztery (po dwie z każdej strony) awaryjne wyjścia wyposażone w nadmuchiwane zjeżdżalnie. Konstruktorzy podali informację, że 350 osób opuści w sytuacji awaryjnej samolot w ciągu 90 sekund, korzystając z wyjść tylko po jednej stronie. Obserwując próby prowadzone przez zachodnie firmy lotnicze, twierdzę, że było to kłamstwo, a prób takich faktycznie na samolocie Ił-86 nie przeprowadzono.





Kokpit


Dolny pokład



Usterzenie

Usterzenie klasyczne z podziałem na stateczniki i stery. Poziome ma powierzchnię 96,5 m kwadratowego i rozpiętość 20,57 m. Usterzenie pionowe ma powierzchnię 56,06 m kwadratowego.


Podwozie

Podwozie klasyczne z dodatkową środkową golenią i wózkiem. Trzy golenie podwozia głównego wyposażono w identyczne cztero-kołowe wózki. Wszystkie koła podwozia głównego są hamowane hamulcami wielotarczowymi. Przednie podwozie z dwoma kołami kierowane. Rozstaw kół 11,15 m, baza podwozia 21,34 m.


Zespół napędowy

NK-86 o ciągu 4 x 127,5 kN. NK-86 to silnik dwuprzepływowy, ale nie turbo-wentylatorowy. Składa się z 5-stopni niskiego ciśnienia, 6-stopni wysokiego ciśnienia, pierścieniowo-dzbanowa komora spalania, 1-stopniowa turbina wysokiego ciśnienia, 2-stopniowa turbina niskiego ciśnienia, kaskadowy odwracasz ciągu. Rozrusznik jest pneumatyczny. Odwracacz ciągu odchyla strumień zaledwie o 105 stopni od kierunku normalnego, czyli daje zaledwie 15 stopni ciągu wstecznego. Samolot wyposażony w dodatkowy turbogenerator APU typu VSU-10.



Wyposażenie

Wyposażenie samolotu jest na poziome wyposażenia użytego w samolocie Ił-62. Samolot wyposażono w radar pogodowy. Dopiero w 1990r. w samolocie zastosowano system nawigacyjny Пижма-1.

Instalacja hydrauliczna cztero-obwodowa.

Instalacja elektryczna. Prąd jest wytwarzany przez 4 generatory GT-40PCh6 zabudowane na silnikach i przez generator APU. Dodatkowo samolot posiada akumulatory. Główna instalacja prądu ma parametry 200/115 V, 400 Hz. Dodatkowa 36 V/400 Hz AC i 27 V.


Ił-96-300

Skrzydła

Skrzydła zostały całkowicie przebudowane. Otrzymały mniejszy skos, który wynosi 30 stopni. Zostało także wydłużone. Wydłużenie skrzydła 9,5. Rozpiętość zwiększyła się o 9,60 m. powierzchnia wzrosła o 30 m kwadratowych. Zmieniono profil na nadkrytyczny, który dysponuje większą siłą nośną i większą przestrzenią wewnętrzną, dzięki czemu zabiera więcej paliwa. Mechanizacja skrzydeł została zmodyfikowana. Miedzy innymi zastosowano wewnętrzne lotki. Na końcach skrzydeł zamontowano winglety. Pierwszy raz na samolocie sowieckim.


Kadłub

Kadłub także przebudowano. Został skrócony o 4,20 m. Głównym celem było zmniejszenie wielkości kabiny oraz zmniejszenie masy konstrukcji. ( Nie byłoby 350 pasażerów na przeloty międzynarodowe. ). Zrezygnowano z trapów wejściowych i wewnętrznych schodów. Pasażerowie od razu wchodzą na pokład główny, jak w samolocie klasycznym. Dolny pokład jest tylko ładownią. Pasażerowie nadają bagaż podczas odprawy biletowo-bagażowej. Kadłub zaopatrzono w 6-drzwi wejściowych, po trzy z każdej strony. Kabiny pasażerskie są trzy klasowe.



Podwozie

Podwozie jest niemal identyczne. Rozstaw podwozia 10,40 m.



Wyposażenie.

Samolot ma nowocześniejszą kabinę niż poprzednik. W kabinie pojawiło się 5 ekranów.


Zespół napędowy Ił-96-300






Opracował Karol Placha Hetman